Cenzura w sztuce

[Kristian Arped]

Chyba się nie dogadamy. To powodzenia z przegłosowywaniem tej poprawki.

Nie łudzę się, iż są szanse.

Jak napisałem wcześniej - język polski jest tak bogaty, że emocje można wyrażać nie uciekając się od epatowania wulgaryzmami. Oczywiście wplecione w utwór i uzasadnione treścią "mocne słowo" nie stanowi problemu, ale już tworzenie tzw. "sztuki" opierającej się na zasadzie wulgaryzacji wypowiedzi (zwykle świadczy to raczej o grafomanii niż o sztuce pisarskiej) już nie bardzo. I nijak nie da się tego ubrać w jakiekolwiek przepisy prawne czy zbiór zasad. Pozostaje zdrowy rozsądek.

Sztuka nie zna rozsądku, a ekspresje ma wiele barw. Żeby nie było, też nie przepadam za wulgaryzmami w sztuce, ale do ograniczania wolności artystycznej ręki nie przyłożę.

[Alberto de Medici]

W pełni popieram zdanie Marszałka Razorbalde. Najważniejszy jest zdrowy rozsądek i znalezienie złotego środka. Wulgaryzmy mogą podkreślać emocje, wzburzenie autora. Jednakże tekst składający się w głównej mierze z wulgaryzmów jest po prostu obrzydliwy, niesmaczny. 

Niezależnie czy wprowadzimy przepisy zabraniające wulgarnej twórczości, nie mam zamiaru wczytywać się w sztukę poronosocjalizmu.

[Kristian Arped]

Jednakże tekst składający się w głównej mierze z wulgaryzmów jest po prostu obrzydliwy, niesmaczny. 

I o to chodzi, między innymi, w sztuce. Obrzydzając społeczeństwo do wulgaryzmów, artyści wpływają pozytywnie na społeczeństwo powodując, iż używa ono mniej przekleństw.

[Alberto de Medici]

Polemizowałbym, dla większości stanowi to zachętę do używania ich w codziennym życiu. (Skoro poeta może to czemu nie ja?)

[AndrzejSwarzewski]

Niesamowite niezrozumienie dla sztuki i artystów, ale cóż... Chyba czas na powrót do Jednej Bialenii i wspólne tworzenie liberalnej alternatywy.
Chciałbym jeszcze tylko dodać, że nikt nikogo nie zmusza do czytania wierszy z nurtu pornosocjalizmu, który- zdaje się- reprezentuje towarzysz Pytkiewicz. I może moje uczucia obraża sztuka przelewów? Ją też należy więc zdelegalizować?

[Kristian Arped]

Przykład raczej napisałem pod Pańską personę. Jednakże nadal uważam, iż nie można zakazać wolności artystycznej - to irracjonalne. Andrzeju, zapraszamy.

[Maciej Kamiński]

Na forum ich w końcu Brzeciu nie wstawia.

Macie dwa miechy na stworzenie alternatywy.

[Ronon Dex]

Niesamowite niezrozumienie dla sztuki i artystów...

No jasne... jak zwykle. A jesteś w stanie w ogóle zdefiniować "sztukę"? Bo sam fakt, ze ktoś swój wytwór nazwie "sztuką" to jeszcze z niego sztuki nie czyni.

A ponadto coś mi się wydaje, że sam zainteresowany to znalazł sobie miejsce na publikowanie swoich kontrowersyjnych wytworów i cała sprawa jest o nic, bo jakoś nie przeczytałem ani jednego zdania, że mu przeszkadza podejście do kwestii wulgaryzmów w RB. Wprost przeciwnie widzę, coś mi się wydaje, że sam zainteresowany znacznie lepiej to wszystko rozumie niż jego zapewne nieproszeni "adwokaci"... bo patrząc na jego wypowiedzi całkowicie rozróżnia narrację w Wandystanie dopuszczającą "to i owo", od tej tutaj stosowanej.

Powtórzę - podstawą jest zachowanie zdrowego rozsądku... czyli nie przeginanie w jakąkolwiek stronę i żadne zmiany prawne nie są potrzebne - obecne bynajmniej nie zmusza Macieja (ani kogokolwiek kot będzie pełnił to stanowisko) do reagowania tam gdzie mocne słowo jest uzasadnione, z czegoś wynika itd.

[Kristian Arped]

A jesteś w stanie w ogóle zdefiniować "sztukę"?

Polecam tę lekturę.

Poza tym, czy tylko ja uważam, iż zawiązała się ciekawa dyskusja w przyzwoitym tonie? Powinniśmy tak dyskutować jak najwięcej.

[Ronon Dex]

A jesteś w stanie w ogóle zdefiniować "sztukę"?

Polecam tę lekturę.

Problem w tym, że nijak tam (i gdziekolwiek) nie znajdziesz precyzyjnej definicji sztuki, tym samym trudno to ubrać w przepisy prawa. Dlatego w prawie realowym jeżeli działalność tego typu uwalnia od odpowiedzialności za stosowanie pewnych (normalnie zabronionych) elementów to jest to zasadniczo uznaniowe, a w razie problemów organy muszą rozpatrywać to pod kątem intencji używającego oraz właśnie pewnego zdrowego rozsądku.

[Kristian Arped]

Dlatego prawo realowe oparte jest na dwójmyśleniu. Czysta nowomowa w Orwellowskim wydaniu.

[Alberto de Medici]

Cóż skoro przyjmiemy definicję proponowaną nam przez Wikipedię możemy wykluczyć, że utwór pornosocjalistyczny jest sztuką.

Dzieło sztuki – całościowy i syntetyczny wytwór artystyczny o określonym sensie, charakteryzujący się wysokimi walorami estetycznymi (piękno).

Nie obchodzi mnie wcale,
co o tym powiecie.
Ruchałbym Cię, Radziecki,
Ty mój smażony kotlecie!

Piękne (o ile można zdefiniować piękno) dla mnie to to ni jest.

Poza funkcją estetyczną może pełnić również inne funkcje (np. wychowawczą, poznawczą, użytkową lub religijną).

Jedyną funkcją jest tego wiersza jest wywołanie obrzydzenia. Jednakże to funkcja nie koresponduje z pierwszą częścią definicji. Gdyż obrzydzenie, brzydota jest przeciwieństwem piękna.

Jego twórcą jest człowiek - istota wyposażona w specyficzną wrażliwość (bez autora nie ma dzieła sztuki). 

Akurat tego nie da się zakwestionować, choć stuprocentowej pewności w internecie mieć nie możemy .

Produkt ten stara się ukazać za pomocą określonej konwencji (formy) pewną rzeczywistość fizyczną lub psychiczną (treść). Dzieło sztuki ustanawia szczególny wgląd w świat widzialny lub emocjonalny, który może być wynikiem namysłu filozoficznego autora lub spontaniczną reakcją chwili.

Jakąś treść i świat przedstawiony przekazuje (lepiej ruch*ć Radzieckiego niż Wileńską), ale czy aby na pewno o to chodzi?

[Kristian Arped]

Piękne (o ile można zdefiniować piękno) dla mnie to to ni jest.

Piękno: zespół cech, który sprawia, że coś się podoba. Dla Ekscelencji może nie, dla innych wręcz przeciwnie.

Jakąś treść i świat przedstawiony przekazuje (lepiej ruch*ć Radzieckiego niż Wileńską), ale czy aby na pewno o to chodzi?

Czepiam się, przepraszam, ale będę. W liryce nie istnieje świat przedstawiony.

[Alberto de Medici]

Czepiam się, przepraszam, ale będę. W liryce nie istnieje świat przedstawiony.

Owszem - istnieje. Dla przykładu weźmy, znaną wszystkim ze szkoły Redutę Ordona, którą bezsprzecznie możemy nazwać wierszem. Światem przedstawiony możemy nazwać całą bitwę relacjonowaną przez adiutanta. 

Piękno: zespół cech, który sprawia, że coś się podoba. Dla Ekscelencji może nie, dla innych wręcz przeciwnie.

Jak już wcześniej wspominałem ten wiersz ma wywołać u nas obrzydzenie, ergo jest brzydki. Skoro jest brzydki to nie jest piękny.

[Kristian Arped]

Owszem - istnieje. Dla przykładu weźmy, znaną wszystkim ze szkoły Redutę Ordona, którą bezsprzecznie możemy nazwać wierszem. Światem przedstawiony możemy nazwać całą bitwę relacjonowaną przez adiutanta.

Przyznam racje - pomyliłem się.

Jak już wcześniej wspominałem ten wiersz ma wywołać u nas obrzydzenie, ergo jest brzydki. Skoro jest brzydki to nie jest piękny.

Brzydota też zalicza się do estetyki. Proszę o tym nie zapominać. Także wiersz Brzetysława kwalifikuje się do pierwszej, przytoczę:

Dzieło sztuki – całościowy i syntetyczny wytwór artystyczny o określonym sensie, charakteryzujący się wysokimi walorami estetycznymi (piękno).

kategorii.

[Alberto de Medici]

Niech to szlag, ma Ekscelencja rację .

[Akrypa Rabotowicz von Primisz]

Sztuka ma mieć przesłanie a bez przesłania to nie sztuka. A pewien towarzysz ruchający innego towarzysza to ni przesłani ni sztuka i koniec tematu.

[Kristian Arped]

Sztuka ma mieć przesłanie a bez przesłania to nie sztuka. A pewien towarzysz ruchający innego towarzysza to ni przesłani ni sztuka i koniec tematu.

Polemizowałbym.

[Akrypa Rabotowicz von Primisz]

Sztuka ma mieć przesłanie a bez przesłania to nie sztuka. A pewien towarzysz ruchający innego towarzysza to ni przesłani ni sztuka i koniec tematu.

Polemizowałbym.

To możesz to robić a nie tylko pisać, że to zrobisz.

[Kristian Arped]

W takim razie w jaki sposób zdefiniowałbyś przesłanie?

[Jan Kaniewski]

Nie da się tego zdefiniować więc najlepszym rozwiązaniem jest niekaranie, ale właściwa argumentacja aby nasza kultura stawała na coraz wyższym poziomie.

[Kristian Arped]

Ponadto, polecam przeczytać Mechaniczną pomarańczę. W książce Burgessa również używane były wulgaryzmy oraz język powszechnie uznany za nieprzyzwoity.