Wniosek o odebranie obywatelstwa.

[Aleksandra Dostojewska]

Wysoki Sądzie,


na podstawie podpunktu b ustępu 4. artykułu 3. ustawy o obywatelach Republiki Bialeńskiej, wnioskuję o odebranie obywatelstwa bialeńskiego Ivanowi von Lichtensteinowi. Pogardliwy stosunek do Republiki powinien być tępiony, a wśród obywateli niedopuszczalny. Bielania jest pogardliwym określeniem na naszą Ojczyznę, używanym przez niewolników nienawiści, tj. Sclavińczyków. Kojarzy się ono [określenie] jednoznacznie. Ponadto, jedyna obecność oskarżonego, jeżeli można tę osobę tak nazwać, w Bialenii polega na okresowym robieniu zamętu, oraz – a jakże inaczej – głosowaniu bez namysłu i wcześniejszym zapoznaniu się z programem, tylko za tzw. stołki, dlatego też nie widzę okoliczności, jakie mogłyby przemawiać przeciwko odebraniu obywatelstwa. Jako dowód popełnienia wymienionego przeze mnie czynu załączam zrzut ekranu, ukazujący rozmowę na baridajskim kanale IRC (sieć irc.mizure.net, kanał #baridas). Chciałbym zaznaczyć, że ustawa o obywatelach Republiki Bialeńskiej nie precyzuje za co obywatelstwo może być odebrane, tak więc uznanie odebrania obywatelstwa za zasadne pozostaje w kwestii Wysokiego Sądu.
Za Kristianem Iversenem
 [ Załącznik nie istnieje ]

[Kristian Arped]

Skoro wycofałem wniosek, nie wypada kopiować moich słów, tj. uzasadnienia. Warto się samemu czasem wysilić, a nie żerować tylko na wysiłku innych.

[Feliks Spirkin]

Skoro wycofałem wniosek, nie wypada kopiować moich słów, tj. uzasadnienia. Warto się samemu czasem wysilić, a nie żerować tylko na wysiłku innych.

Udowodnij że Aleksandra sama tego nie napisała.

[Hewret Faradobus]

Kristian poprzez swoje uzasadnienie, gdzie wspomniał o prywatnej rozmowie udowodnił, że liczy się prywata a nie dobro Republiki.

[Kristian Arped]

Udowodnij że Aleksandra sama tego nie napisała.

Sama się przecież przyznała, pisząc "za Kristianem Iversenem". Poza tym klient IRC-a jest mój. Śmiem wątpić, że Aleksandra też używa irssi, dokładnie tak samo skonfigurowanego jak ja.

Kristian poprzez swoje uzasadnienie, gdzie wspomniał o prywatnej rozmowie udowodnił, że liczy się prywata a nie dobro Republiki.

Nonsens. Oskarżony wyszedł z błędnego założenia, iż jako że nie był wcześniej za używanie nawet żartobliwie tego słowa karany ni upominany, to nie jest ono [używanie] czynem nagannym. Pouczyłem więc go, by nie czynił tak dalej – obiecał nie robić. Gdyby oskarżonemu nie zależało na Republice, nie próbowałby się cały dzień skontaktować ze mną, tylko miał to, brzydko mówiąc, w dupie. Nauczka, mam nadzieję, wyciągnięta. Nie mamy nieskończonych zasobów ludzkich, dlatego mam nadzieję, że historia ta nauczyła Ivana czegoś i, jak wyżej napisałem, słowo to padło po raz ostatni z jego ust.

[Hewret Faradobus]

No chyba że...
Zwracam honor.

[Aleksandra Dostojewska]

Wycofuję wniosek.