II. Bojowe wozy piechoty - gąsienicowe.Potencjalny odbiorca wybrał do dalszych testów dwa pojazdy tej klasy - RA-IFV-300 i RA-IFV-800. Oba dysponują podobnym i złożonym zestawem uzbrojenia umieszczonego w wieży, na który składa się:
- 100mm gładkolufowa armata niskociśnieniowa
- 30mm armata automatyczna
- 7,62mm karabin maszynowy
RA-IFV-300 - widoczny rozbudowany zestaw uzbrojenia w wieży oraz dwa kadłubowe km-y.Armata gładkolufowa jest przeznaczona do używania w niej nabojów z pociskami odłamkowo-burzącymi o masie 15,8 oraz 18,2 kg, przy czym ten pierwszy ma prędkość początkową 350, drugi (cięższy) 250 m/s. Naboje są umieszczone w magazynie ładującym o pojemności 22 naboi i są ładowane automatycznie, a szybkostrzelność wynosi 8-10 strzałów na minutę. Natomiast drugim rodzajem amunicji są przeciwpancerne pociski kierowane służące do zwalczania celów pancernych o masie 22 i 23 kg (ten drugi z głowicą tandemową - przeciw celom z pancerzem reaktywnym). Pojazd przewozi 6 takich pocisków, mających naprowadzanie laserowe półautomatyczne i o zasięgu do 4000m. Nie są umieszczane w automacie ładującym i muszą być ładowane ręcznie. Jest też możliwość używania zwykłych (niekierowanych) pocisków kumulacyjnych - w tym przypadku naboje są praktycznie identyczne do odłamkowo-burzących, różniąc się tylko pociskiem i mogą być przewożone w automacie ładującym.
Z armatą 100mm sprzężona jest 30mm armata automatyczna - strzelająca pociskami o masie 300-400g i prędkości początkowej 970-1120 m/s. Jest przeznaczona do niszczenia celów żywych, nieopancerzonych i lekko opancerzonych. Może działać w trybie dwóch szybkostrzelności - niskiej 200-300 strz./min i wysokiej około 550 strz./min. Donośność skuteczna do celów żywych i nieopancerzonych wynosi 4000m, a do lekko opancerzonych 1500m. Zapas amunicji wynosi 500 szt. - przy czym można jednocześnie używać nabojów z dwoma typami pocisków (305 + 195), które celowniczy wybiera przed oddaniem strzału/serii.
RA-IFV-300 na strzelnicy poligonowej - wyraźnie widać 100mm armatę niskociśnieniową i sprzężoną z nią na wspólnym mechanizmie automatyczną armatę 30mm.
Dodatkowo z armatami jest sprzężony karabin maszynowy kaliber 7,62mm z pasem 2000 naboi.
Pomimo innego umiejscowienia wieży na pojazdach i innych kształtów samych wież zestaw uzbrojenia jest w nich identyczny w RA-IFV-300 i RA-IFV-800 (dodatkowo dysponują też 6 wyrzutniami granatów dymnych) - oba pojazdy odróżnia uzbrojenie kadłubowe, a w zasadzie jego brak pojeździe RA-IFV-800.
Natomiast RA-IFV-300 ma jeszcze dwa dodatkowe karabiny maszynowe, strzelające do przodu w niewielkim zakresie kątów, z zapasem amunicji po 2000 nabojów - które są obsługiwane przez dwóch żołnierzy desantu. Zajmują oni miejsca po obu stronach kierowcy i mogą opuszczać pojazd tylko przez górne włazy. Rozwiązanie takie zastąpiło otwory strzelnicze w bokach pojazdu, gdyż strzelanie z broni indywidualnej przez desant w czasie jazdy uznano za nieefektywne. Zresztą w RA-IFV-300 trudno byłoby je umieścić z obu stron pojazdu, bo silnik został zabudowany w tylnej prawej części kadłuba - za wieżą, a desant zajmuje miejsca po lewej stronie kadłuba, gdzie znalazło się miejsce tylko dla 5 ludzi (2 jest w wieży, a 3 w przedniej części kadłuba).
Zbliżenie na jeden z kadłubowych km-ów pojazdu RA-IFV-300.W przypadku RA-IFV-800 silnik jest umieszczony również z prawej strony, ale przed wieżą, a stanowisko kierowcy zostało umieszczone po lewej stronie, przedniej części kadłuba. Wieża została przesunięta do tyłu, a w tylnej części pojazdu znajduje się przedział dla 6 żołnierzy. Jeden z żołnierzy zajmuje miejsce za kierowcą i może opuszczać pojazd tylko przez górny właz, podobnie jak w przypadku dwóch członków desantu w RA-IFV-300 - tyle, że ten siódmy żołnierz desantu nie dysponuje uzbrojeniem pokładowym.
Inne umieszczenie silnika w RA-IFV-800 zwiększyło miejsce w przedziale desantu, ale zmusiło do rezygnacji ze strzelców kadłubowych, chociaż jedno miejsce z przodu kadłuba (za stanowiskiem kierowcy) zajmuje żołnierz desantu.Podczas testów uzbrojenia na poligonie możliwości zwalczania celów za pomocą uzbrojenia w wieży było praktycznie identyczne, jednak przy testach zwalczania wielu różnorodnych celów w przedniej półsferze lepsze wyniki osiągał RA-IFV-300, bo celowniczy uzbrojenia wieży mógł się skupić na niszczeniu pojazdów opancerzonych, pozostawiając likwidacje celów imitujących spieszona piechotę strzelcom kadłubowym.
RA-IFV-300 i RA-IFV-800 przed poligonowym strzelaniem...... i zniszczenie celu pancernego (czołg starszej generacji), za pomocą PPK odpalonego z lufy działa 100mm:
