W godzinach wieczornych pod gmachem Parlamentu pojawia się czarna limuzyna. Po chwili opuszcza ją lokaj w barwach rodowych Medyceuszy, który otwiera tylne drzwi. Z samochodu wyłania się postać postawnego mężczyzny, ubranego w staromodny frak. Gdy zbliża się do budynku, żaden z reporterów, tak licznie oblegających plac przed parlamentem, nie ma już wątpliwości - to prezydent-elekt Alberto de Medici y Zep. Książę-prezydent, stąpając po burgundowym dywanie, zmierza w kierunku drzwi do budynku. Zaraz przed wejściem na przyszłą głowę państwa czeka marszałek Maciej Kamiński w otoczeniu najstarszych parlamentarzystów. Kamiński uroczyście wita prezydenta-elekta i wskazuje kieruje go do sali plenarnej parlamentu, gdzie ma odbyć się zaprzysiężenie. W otoczeniu elity bialenskiego społeczeństwa książę-prezydent przemierza starożytne korytarze parlamentu, przypominając sobie czasy, gdy samemu zasiadał w ławach poselskich. Wreszcie dociera na wyznaczone miejsce i recytuje, w obecności całego parlamentu, rotę przysięgi.
Ślubuję uroczyście, obejmując urząd Prezydenta Republiki Bialeńskiej, wedle najlepszego zrozumienia i zgodnie z sumieniem, rzetelnie pracować dla dobra Narodów Bialenii, praw demokratycznych Republiki święcie przestrzegać, godności Narodów i Państwa strzec niezachwianie, sprawiedliwość względnie wszystkich bez różnicy obywateli za pierwszą mieć sobie cnotę, obowiązkom urzędu i służby poświęcić się niepodzielnie. Sic me Deus adiuvet!
Zaraz po złożeniu ślubowania, książę-prezydent pozwolił sobie krótką przemowę , celem podsumowania kampanii i zarysowania swych dalszych planów.Szanowni a zacni!
Na wstępie pragnę podziękować Ekscelencji Castiglioniemu za pełnienie obowiązków głowy państwa w tak trudnym okresie, jakim jest owo specyficzne republikańskie interregnum. Bardzo dobrze, że jest w Bialenii osoba, nie zamieszana w żadne waśnie, która może w szczególnych warunkach pełnić obowiązki prezydenta. Po wtóre, chciałbym podziękować wszystkim tym, którzy zechcieli oddać na mnie swój głos. Dziękuje za wszystkie gratulacje, za wsparcie i pomoc, jaką otrzymałem podczas trudnego okresu kampanii wyborczej. Dziś nastał dla mnie historyczny dzień, rozpoczynając okres, w którym rządzić będę państwem bialeńskim. Nie powiem, że zawsze chciałem pełnić ten urząd (ba! uważam, że są pośród nas - także na tej sali, osoby, które bardziej nadają się na to stanowisko), i gdyby nie długie rozmowy, to pewno nie zdecydowałbym się na kandydowanie. Ale cóż - E sucedeu que! Liczę na to, że uda mi się kierować państwem w oparciu o moją wizję Bialenii. Powtarzam zatem - autorytet, korporacje, tradycje powstania marcowego. Nie ukrywam, że wiele zależy od ludzi, którymi będę się otaczał. Tak zatem rodzi się problem Rady Ministrów. Co prawda mam już ustalony wstępny plan gabinetu, lecz wiele zależy od chęci partycypacji w rządzie poszczególnych polityków. Głęboko wierzę, że już jutro w godzinach popołudniowych uda mi się przedstawić pełny skład rządu. Tymczasem czeka mnie długa noc, podczas której będę konfrontował swoje pomysły z rzeczywistością, jeśli ktoś pragnąłby mnie znaleźć, to zapraszam na kanał IRC. Widzę, że marszałek Kamiński już ziewa, więc najwyższy czas kończyć przemówienie. Viva Bialenia!
