Uroczystość Bożego Ciała 2016

[Severino Castiglioni-Faradobus]

Uroczystość Bożego Ciała 2016

Dzwony archikatedry pw. świętego Dyzmy wzywały wiernych do uczestnictwa w dzisiejszej uroczystości Bożego Ciała. Na wolnogradzkich ulicach w pobliżu archikatedry ustawiono i przystrojono piękne ołtarze. Dzieci w białych albach i sukienkach podążały z koszykami pełnymi płatków kwiatów. Panowie w odświętnych garniturach i panie w najładniejszych sukienkach zmierzali do świątyni. Policja zablokowała drogi, by umożliwić procesji przejście. Wszyscy czują świąteczną atmosferę. Punktualnie o 14.00 pojawił się w archikatedrze Severino kardynał Castiglioni - Prymas Bialenii.

Przy ołtarzu przebrany został w złote szaty liturgiczne - ornat, manipularz, rękawiczki jak również wysoka mitra pretiosa zdobione były symbolami IHS. Wraz z diakonem, subdiakonem i prezbiterem asystentem, metropolita przystąpił do ołtarza, a chór rozpoczął śpiew Introitu:

Po odśpiewaniu lekcji, graduału i alleluja, kantor rozpoczął wykonanie sekwencji "Chwal Syjonie Zbawiciela":

Następnie diakon odśpiewał Ewangelię. Po niej metropolita od tronu wygłosił kazanie:

Umiłowani Bracia i Siostry w Chrystusie Panu!

Rocznica ustanowienia Najświętszego Sakramentu, Wielki Czwartek, zbyt bliski jest męki i śmierci Chrystusa, aby można było oddać się uczuciom niezmąconej radości. Dlatego w pierwszy czwartek po zakończeniu Okresu Wielkanocnego zostało ustanowione specjalne święto, którego celem jest okazanie wdzięczności Bogu za ustanowienie Najświętszego Sakramentu i za wszystkie łaski które nieustannie spływają z niego na Kościół. Do ustanowienia świeta Bożego Ciała przyczyniły się prośby św. Julianny z Cornillon (+1258). Na cały Kościół rozciągnął je papież Urban IV. Procesję dodano dopiero w XV wieku.

Teksty mszalne przypominają nam, że Eucharystia jest przede wszystkim ofiarą uobecniającą krzyżową śmierć Pana Jezusa oraz pokarmem dusz podtrzymującym nas w drodze do wiecznej ojczyzny. Eucharystia jest również najgłębszym wyrazem jedności Kościoła. Kto godzi w jedność Kościoła, urąga Eucharystii.

W lekcji (1 Kor 11,23-29) św. Paweł zapewnia nas, że udział we Mszy świetej jest ''zwiastowaniem śmierci Pańskiej''

Po Mszy świętej odbywa się uroczysta procesja z Najświętszym Sakramentem. Zatrzymuje się ona przy czterech ołtarzach. Przy każdym z nich śpiewa się początek Ewangelii świętej według jednego z Ewangelistów, jako wyznanie wiary, że w Najświętszym Sakramencie jest obecny ten sam Bóg-Człowiek, którego naukę głoszą Ewangelie. W czasie procesji śpiewa się pieśni o Najświętszym Sakramencie.

Mszalik Rzymski Benedyktynów Tynieckich, 1963.

Dzisiejsza uroczystość jest pierwszą w archidiecezji wolnogradzkiej. Jestem bardzo szczęśliwy, że Kościół Rotryjski zawitał do Republiki Bialeńskiej - najaktywniejszego kraju w Pollinie. Oby dalsze celebracje w wolnogradzkiej archikatedrze, a także poza nią, przynosiły radość wszystkim wyznawcom rotryzmu.

/-/Severus cardinalis Castiglioni

Po wygłoszeniu kazania kardynał powrócił do sprawowania celebracji:

W trakcie uroczystości zabrzmiał również hymn ułożony przez świętego Tomasza z Akwinu:

Po zakończeniu Mszy uformowała się procesja. Za krucyferariuszem niosącym olbrzymi krzyż, kroczyli żołnierze, a także bialeńska, brodryjska i hasselandzka szlachta, niosąca sztandary i feretrony. Za nimi podążali służba liturgiczna oraz duchowieństwo, ubrane w swoje stroje chórowe, od kanoników we fioletowych rokietach, po protonotariuszy apostolskich w mantoletach. Następnie procedowali pozostali mężczyźni. Tuż za nimi, a bezpośrednio przed Eminencją Metropolitą, podążały małe dzieci w białych szatach sypiące płatki kwiatków. Sam kardynał Castiglioni w wysadzanej kamieniami kapie i delikatnych, białych pantoflach stąpał po płatkach kwiatów, a w rękach trzymał olbrzymią monstrancję. Jego ręce podtrzymywali prezbiterzy w podobnych kapach. Nad duchownymi rozpościerał się baldachim. Za baldachimem zaś podążały pobożne niewiasty. Procesja podążała do czterech ołtarzy, ostatni z nich znajdował się w samym centrum miasta.

Przy ostatnim ołtarzu odśpiewano suplikację.

Kardynał Castiglioni udzielił błogosławieństwa po raz ostatni, a wierni rozeszli się świętować w gronie rodziny i przyjaciół.

[Alberto de Medici]

Piękna uroczystość. Czy Adoro Te Devote Akwinaty śpiewano po łacinie?

[Severino Castiglioni-Faradobus]

Po polsku, to jedna z nielicznych pieśni kościelnych co brzmi bardzo ładnie w tym języku. Ale na następnej uroczystości może zostać zagrana w oryginale. Dziękuję za uznanie.

[Alberto de Medici]

Po łacinie brzmi jeszcze piękniej. Choć nie ukrywam, że, gdy dziś usłyszałem ją na swojej procesji, to od razu zrobiło się jakoś przyjemniej (zwłaszcza, jeśli ktoś przez sześć lat był katowany piosenkami o tańczeniu przed tronem i oddawaniu chwały, mimo murów i ścian).