Niszczyciele typu 900
Wzorzec z reala - typ KDX-3
Zastosowano stopniowe wprowadzanie na nowych okrętach coraz nowocześniejszych systemów elektronicznych i uzbrojenia, przy jednoczesnym wzroście wielkości budowanych w kolejnych etapach jednostek.
Centralnym elementem wyposażenia niszczycieli miał być wysoce zaawansowany system dowodzenia z wielofunkcyjnym radarem, radarem dozoru powietrznego , systemem wykrywania i śledzenia w podczerwieni , elektrooptycznym systemem obserwacji i kierowania ogniem oraz układem kierowania uzbrojeniem wraz z całym oprogramowaniem. Dodatkowo zawiera instalację systemu na okrętach oraz jego sprzęgnięcia z innymi elementami wyposażenia jednostek.
Stosunek długości do szerokości wynosi 1 : 7,7, co w dalszym ciągu zapewnia dobrą stateczność, ułatwiając prowadzenie celnego ognia z wykorzystaniem artylerii lufowej i rakiet, zwrotność, mniejsze zużycie paliwa i dużą wewnętrzną powierzchnię użytkową. Dzielność morska kadłuba jednostek tego typu jest na tyle dobra, że nie zdecydowano się na instalację aktywnych płetwowych stabilizatorów przechyłowych, ograniczając się jedynie do stępek przechyłowych. Wnętrze kadłuba podzielone zostało grodziami wodoszczelnymi na 14 przedziałów. Jej architektura wykorzystuje technologię obniżonej wykrywalności "stealth", redukującą pole odbicia dla wiązek radarowych. Jako główny budulec kadłuba i nadbudówek wykorzystana została stal. Wyporność pełna niszczycieli wynosi 11000 ton.
Istotnym elementem są rakiety balistyczne, które mogą przenosić ładunki jądrowe, chemiczne i biologiczne. Z tego względu niszczyciele typu 900 przystosowane zostały do działań w warunkach skażenia bronią biologiczną, chemiczną i radiologiczną CBR (Chemical, Biological, Radiological). Jednostki wyposażone są w kompleksowy system, w którym wszystkie pomieszczenia, gdzie przebywa załoga, umieszczone są wewnątrz gazoszczelnych cytadel, pozwalających marynarzom na wykonywanie swych obowiązków bez konieczności noszenia masek przeciwgazowych.
Wyposażenie okrętów, takie jak urządzenia elektryczne, okablowanie, system wentylacji, klimatyzacja, układy zasilania, jednostki napędowe, przekładnie, wały śrubowe, systemy przeciwdziałania pożarom, zalaniu wodą i tym podobne, monitorowane są w czasie rzeczywistym przez zintegrowany system zarządzania. System ten znany jest także jako zintegrowany system monitoringu i kontroli . Jego zadanie polega na ciągłym nadzorowaniu działania wszystkich elementów wyposażenia okrętu, ich testowaniu i automatycznym powiadamianiu o wszystkich uszkodzeniach oraz innych problemach. Scala on w jeden system układy obrony jednostki przed pożarem, zalaniem wodą i innymi zagrożeniami, zwiększając tym samym efektywność ich wykorzystania oraz zdolności przetrwania ataku. Przyczynia się również do zmniejszenia zużycia energii oraz zredukowania liczby członków załogi. Dzięki integracji z jednostkami napędowymi (gazową i wysokoprężną) możliwa jest także kontrola ich pracy, zmniejszenie zużycia paliwa oraz poprawa niezawodności, co prowadzi do zmniejszenia kosztów eksploatacyjnych.
System cechuje się otwartą architekturą, co umożliwia podłączenie do niego innych systemów okrętowych, pozwalając na jego dostosowanie do wymagań stawianych przez konkretnego odbiorcę. Na niszczycielach typu 900 złożony on jest z głównych konsol kontrolnych, które podzielone są między mostkiem oraz centralą sterowania maszynowni . Dodatkowo w poszczególnych częściach maszynowni i kilku innych miejscach na okręcie rozmieszczone są konsole lokalne. Wszystkie konsole wyposażone są w panel kontrolny oraz kolorowy wyświetlacz, za pomocą których operatorzy nadzorują cały system, monitorując sytuację na okręcie. Wyświetlacz prezentuje dane na temat danego podsystemu w postaci graficznej. Monitor może być podzielony na cztery części, umożliwiając zarządzanie czterema różnymi elementami jednocześnie. Każda konsola jest wielofunkcyjna i zawiera wszystkie aplikacje systemu. Oznacza to, że w przypadku zniszczenia jednego lub kilku pomieszczeń, w których znajdują się konsole, system nadal może być kontrolowany z innego, dowolnego miejsca, zwiększając jego efektywność i niezawodność. Układ alarmowy sieci systemu w sposób automatyczny informuje operatorów przy konsolach o wszystkich wykrytych usterkach. Alarm nie jest jednakowy dla wszystkich uszkodzeń. System filtruje wykryte problemy, określając ich powagę. W zależności od stopnia zagrożenia wyświetlany on jest na monitorach w różnym natężeniu. Dzięki temu mniej istotne uszkodzenia nie odwrócą uwagi od bardziej krytycznych, które mogły zdarzyć się w tym samym czasie. Co więcej, rodzaj alarmu można przypisać do konkretnej konsoli. Przykładowo oznacza to, że o wykrytym problemie w maszynowni poinformowani zostaną tylko ci operatorzy, których konsole aktualnie dedykowane są kontroli jej działania. Konsole systemu mają także ograniczone zdolności kierowania pracą całego zespołu napędowego. W sytuacjach awaryjnych mogą one przejąć obowiązki centrum sterowania maszynownią
.
Układ napędowy niszczycieli typu 900 jest wysoce niezawodny i zapewnia dostateczną moc, pozwalającą na operowanie z dala od własnych baz na wzburzonych, otwartych wodach. Złożony on jest z czterech turbin gazowychw odmianie skonfigurowanej do uzyskiwania jednostkowej mocy rzędu 32480 KM. Turbiny sterowane i monitorowane są przez konsole kontrolne, które połączone są między sobą w jedną sieć komputerową. Cztery z tych konsol znajdują się centrali sterowania , stanowiącej jądro całego systemu. Dzięki niemu osiągnięto wysoki stopień automatyzacji i umożliwiono w gładki sposób gwałtownie zmieniać tryby działania.
Turbiny LM 2500 rozmieszczone są po dwie w siłowni lewoburtowej i prawoburtowej. Oznacza to, że do osiągnięcia maksymalnej prędkości ponad 30 węzłów muszą być wykorzystane wszystkie cztery turbiny. Prędkości ekonomiczne uzyskiwane są przy pomocy dwóch turbin, przy czym jedna pracuje na lewoburtową śrubę, a druga na prawoburtową. Wszystkie jednostki napędowe model LM 2500 mają prawy kierunek obrotów. Z tego względu dla zapewnienia prawidłowego kierunku obrotów lewoburtowego wału dwie turbiny go napędzające ustawione zostały od strony dziobu względem przekładni redukcyjnej. Turbiny prawoburtowe znajdują się od strony rufy względem swojej przekładni. Jako że turbiny gazowe model LM 2500 nie mają biegu wstecznego, na końcu wałów umieszczono śruby nastawne, które mają zdolność obracania skrzydeł wokół osi prostopadłej do osi wału, regulując kąty ich wychylenia. Pozwala to kontrolować siłę naporu na wodę generowaną przez płaty śruby, co jest bardzo przydatne w warunkach zmiennego obciążenia turbin gazowych. Pozwala to na optymalne wykorzystanie ich mocy, dobierając siłę naporu na wodę stosownie do stawianych oporów. Dzięki zmiennym kątom wychylenia płatów śruby możliwe jest wsteczne poruszanie się bez konieczności odwrócenia kierunku obrotu wałów śrubowych. Można także zmieniać kurs, regulując ustawienie płatów tylko jednej śruby, co w połączeniu z szerokim kadłubem i dwoma sterami sprawia, że niszczyciele typu 900 są okrętami bardzo zwrotnymi. Zmiana kątów wychylenia płatów pomocna jest także przy zatrzymywaniu jednostki.
Niszczyciele typu 900 zaprojektowane zostały z myślą o zapewnieniu kompleksowej obrony przeciwlotniczej, jak również przeciwdziałaniu innym, różnego rodzaju zagrożeniom. Podstawowym elementem wyposażenia temu służącym został zintegrowany system dowodzenia i kierowania ogniem ,zaprojektowany jako w pełni kompletny zestaw walki.
Podstawowym uzbrojeniem niszczycieli typu 900, przeznaczonym do zwalczania celów powietrznych, są rakiety.Rakiety przeciwlotnicze zapewniają okrętom ochronę przez zagrożeniami na krótkim i średnim dystansie. W przypadku przedarcia się rakiet przeciwokrętowych przez tą linię obrony do odparcia ataku pozostaje inny rakietowy system obrony przeciwlotniczej na krótkim dystansie , który wykorzystuje pociski typu "odpal i zapomnij" .
Niszczyciel uzbrojono w armatę kal. 127 mm , 2 systemy artyleryjskie kal. 30 mm, 2 wyrzutnie dla 4-8 pocisków przeciwokrętowych, wyrzutnię pionową , 2 dla pocisków plot. średniego zasięgu 2 potrójne wyrzutnie torped ZOP kal. 324 mm oraz śmigłowce ZOP mogące przenosić pociski przeciwokrętowe i torpedy ZOP.
B. Kompleks pionowych wyrzutni rakiet złożony z czterech modułów
C. Wyrzutnia rakiet
D. Wyrzutnia torpedowa kalibru 324 mm.
E. Wyrzutnie dla rakiet
F. Działko kalibru 30 mm.
1. Hydrolokator kadłubowy
2. Radar kierowania rakiet
3. Antena układu przeciwdziałania elektronicznegosystemu walki elektronicznej
4. Radar dozoru nawodnego i nawigacyjny
5. Antena określająca kierunek pochodzenia sygnału DF (Direction Finding) systemu walki elektronicznej firmy
6. Trójwspółczędny radar dozoru powietrznego i nawodnego oraz kierowania ogniem artyleryjskim
7. Odbiornik emisji sygnałów radarowych i elektronicznych systemu walki elektronicznej
8. Antena systemu komunikacji satelitarnej
9. Radar dozoru powietrznego firmy Raytheon model AN/SPS-49(V)5
10. Wyrzutnia celów pozornych
11. Radar kierowania rakiet
12. Hydrolokator holowany
- Wyporność - 11000 t
- Długość okrętu - 165,9 m
- Szerokość kadłuba - 21,4 m.
- Zanurzenie - 6,3 m. (10,5 m. z opływką hydrolokatora kadłubowego)
- Prędkość - 30 węzły
- Zasięg - 5500 Mm przy prędkości 20 węzłów
- Załoga - 350 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Uzbrojenie:
- Armata kalibru 127 mm.
- Kompleks pionowych wyrzutni rakiet złożony z czterech modułów
- Wyrzutnia rakiet
- Wyrzutnia torpedowa kalibru 324 mm.
- Wyrzutnie dla rakiet
- Działko kalibru 30 mm.
2 śmigłowce wielozadaniowe typu ZOP
Wykaz jednostek :
