[WN-KF] 3 lipca w Angemont

[Eddard Noqtern]

Już przed 21 na placu przed Pałacem Królewskim na starówce w Angemont zaczął zbierać się tłum. Dwór Królewski ogłosił jakąś tajemniczą niespodziankę z okazji 15-lecia. Wszyscy na placu zastanawiają się o co może chodzić. Próbowaliśmy pytać już w różnych źródłach jednak do tej pory nie udało nam się nic ustalić. Podobno wszystko rozpocząć się ma równo o dziewiątej.  Będziemy dla państwa relacjonować całe to wydarzenia. Pozostańcie państwo z nami. Jest z państwem Yee Lou Langin, telewizja Dragon.

Tłumy przed placem królewskim w Angemont.

Proszę państwa, kończymy reklamy bo właśnie na pałacowy balkon wyszła grupka ludzi - jest ich piątka. Tak! Jest tam sam Król - na środku, ten dobrze zbudowany mężczyzna. Obok niego po prawej stronie, stojąca kobieta to obecna Lady Steward Irmina de Vellior. A po lewej, starszy mężczyzna w mundurze - to Król-Senior de Zaym. Jest też Lord Konstabl Bajtuś - starszy mężczyzna kawałek dalej. A ten młody, elegancki Pan do Lord Sekretarz Kaspian Morsis. Ostatnio dosyć mało widoczny, ale widzimy go - jest. Król podchodzi do mikrofonu, chyba będzie coś mówić.

- Witaj Hasselandzie! To już 15 lat! Dzisiaj zabiorę głos tylko na chwilę. Chciałbym, abyśmy dzisiaj wszyscy świętowali. Wszyscy: starzy i młodzi, Razuryjczycy i Hasselandczycy, kobiety i mężczyźni, Ci doświadczeni i Ci, którzy wiedzę dopiero zdobywają. Hasseland jest jedną z najstarszych mikronacji. Udowodniliśmy, że przetrwamy każdy, nawet najtrudniejszy okres i nigdy, ale to nigdy nie upadniemy i nie poddamy się. Będziemy walczyć i działać do końca. Niech żyje Hasseland!

Po tej mowie mieszkańcy usłyszeli głośne dzwony. Zabiły dziewięć razy po czym rozpoczęły grać charakterystyczną melodię. Zaraz, zaraz - ta melodia to hymn Hasselandu. Tylko skąd ona dociera? A jednak - z katedry, opuszczonej katedry. Proszę państwa - jej drzwi właśnie się otwierają. Do środka wchodzą obywatele ze wszystkich stron. Katedra jest odnowiona. Jest przepiękna. Wspaniałe kryształowe żyrandole, kolorowe witraże, monumentalne kolumny i posągi, rzeźby przedstawiające smoki, mityczne tworzenia, bogów i inne postaci. Najwidoczniej świątynia została całkowicie w tajemnicy odnowiona. Ależ tu pięknie, proszę państwa. Każdy chce tu wejść. A przy wyjściu urzędnicy królewscy rozdają wszystkim szampana. Pojawiło się wiele ognia. Aż 15 słupów ognia, które układają się w... ognistego smoka. Muszą państwo to zobaczyć. Cudnie!

[Irmina de Vellior y Thorn]

Irmina popatrzyła na tego ognistego smoka. Był przepiękny. Według podań i legend, które ostatnio czytała smok zapewnia dostatek i szczęście Państwu w którym się narodził, a to znaczyło ze Hassleand przetrwa najtrudniejsze chwile i będzie istniał po wieki. Irmina rozkoszowała się tym wszystkim popijając szampana.

[Kamil Maciejewski]

Pokój mera. Kamil siedzi na biurku, musi załatwić kilka spraw. Do pokoju wchodzi zielony kucyk i przekazuje informacje o wydarzeniach w stolicy.

- Wspaniałe. Szkoda tylko, że muszę nadzorować budowę infrastruktury do elektrowni atomowej - Mer Luczeng podniósł głowę z nad mapy -Najciekawsze jest to, że odnowili tą katedrę. Dobrze byłoby wiedzieć, czy nie znajdują się tam brakujące fragmenty "Kroniki Pierwszych Osadników". Co prawda przetłumaczyliśmy to, co mieliśmy, ale przydałoby się jakoś zdobyć te brakujące 20-30%. Posyłam cię na miejsce, zorientuj się, czyi jest ten budynek i przywieź kronikę.

- Tak jest, sir.

[Piotr Pawel I]

Król-Senior Piotr de Zaym wymknął się z sektora dla VIPów i wmieszał w tłum. Salutował, gdy ktoś mu się kłaniał, ściskał dłonie przechodzących - wreszcie odszedł na bok, do cienia. Tam przystanął w zadumie i zaczął sobie przypominać pierwsze spotkanie z Królową Magdaleną I, pierwsze dni w Hasselandzie, pierwsze chwile w kraju, który wbrew wszystkiemu i wszystkim przetrwał całe piętnaście lat. Na niebie pysznił się kolorowy, bajeczny smok, dokoła tańczyli ludzie, a on patrzył i myślał: minęło tyle lat, dla mikronacji - wieczność. Co przyniesie kolejne piętnaście, kolejna wieczność?

[Irmina de Vellior y Thorn]

Irmina zobaczyła w tłumie Króla-Seniora i pobiegła za nim. Gdy do niego dotarła zapytała

-Królu, co się stało?

[Bajtuś]

Bajtuś siadł pod jakimś drzewkiem i rozkoszował się pięknymi widokami - zarówno nieba z przepięknym smokiem, jak i roześmianymi i tańczącymi ludźmi. Ile to lat minęło - pomyślał - kiedy po raz pierwszy poznał Piotra i Magdalenę ... to były czasy, aż łezka się w oku kręci.

[Eddard Noqtern]

Również  Król  Eddard postanowił  zejść  z balkonu. Wraz z Eskortą  ochrony Noqtern skierował się w stronę  Katedry. Ściskając  ręce  i wymieniając  uśmiechy  Król  powiedział: niech ta świątynia  stanie się  miejscem  kultu dla wszystkich  religii. Każdy  może odnaleźć  tu schronienie i spokój . Zapraszam do kontemplacji  i zwiedzania  Katedry.

[Irmina de Vellior y Thorn]

Irmina zobaczyła Króla Eddarda i podeszła do niego

- Piękne obchody Królu jak i piękna pogoda na takie świętowanie

[Eddard Noqtern]

To prawda , Lady. Mam nadzieję, że wszystkim się podoba. 15 lat żyję Hasseland, ale my jesteśmy  tu znacznie  krócej  prawda? Chociaż  czuję  się  jakbym  był tu od zawsze.

[Irmina de Vellior y Thorn]

Irmina westchnęła

-I bedzie żył po wsze czasy. No król tu jest znacznie dłużej niż ja. Aczkolwiek czuje sie jakbym się tutaj urodziła. Katedra cudna. Jak się Królowi udało ja tak szybko wyremontować..

[Eddard Noqtern]

- Królowie mają sposoby na to, żeby wielkie budowle budować w niezwykle szybkim czasie. Takie są nasze przywileje.  Cieszę się, że katedra się podoba.

[Irmina de Vellior y Thorn]

Nawet bardzo się podoba. A tak z ciekawości zapytam czy jutro pomóc w przygotowaniach?

[Eddard Noqtern]

Oczywiście. Jest przecież Lady w Komitecie. Zapraszam do pomocy wszystkich chętnych obywateli Hasselandu.

[Irmina de Vellior y Thorn]

Z przyjemnością pomogę- odezwała sie Irmina

[Eddard Noqtern]

O 23 tłum zgromadzony na placu usłyszał jak płomienie ognia, który już od jakiegoś czasu dogasały wystrzeliły. W górę poleciało mnóstwo niewielkich rakiet, a całe niebo rozbłysnęło wszystkimi możliwymi kolorami. Pokaz sztucznych ogni został przygotowany przez razuryjskich mistrzów, okazał się być niezwykle imponujący i długi. Trwał całe 30 minut.

[Irmina de Vellior y Thorn]

Irmina patrzyła i nie mogła się temu wszystkiemu nadziwić. Takich pięknych sztucznych ogni nie widziała nigdy w życiu. Aż łezka się w jej oku zakręciła. Piękne widowisko. Będzie co wspominać.

[Maciej Kamiński]

Maciej obserwował fajerwerki z zapartym tchem. Jednakże, coś przykuło jego uwagę. Pewien podejrzany staruszek, z brodą sięgającą kolan, przepychał się przez tłum. Gestapo Ortograficzne, Oko Sprawiedliwości, Jasny Gieroj etc., etc. postanowił przebadać, co takiego się właściwie dzieje. Gdy podszedł bliżej, usłyszał wymianę zdań po razuryjsku:

[Eddard Noqtern]

- Dzi je toale? Szu je ot da i ni mo zna le. Mu psi-psi.

[Iwan Pietrow]

Spoiler: pokaż

Starszy pan szuka toalety.