Podróż wokół Vienbien

[Irmina de Vellior y Thorn]

Irmina odezwała się do owego człowieka

Powiedzcie nam co mamy zrobić aby ów szaman zaczął mówić?

[Piotr Pawel I]

Skuszony niezwykłymi prezentami szaman zaczął mówić...

Żyli tu kiedyś rycerze. Mówię: rycerze, bo z daleka widzieliśmy, jak walczą na miecze. Znaczy, nie walczą, ale ćwiczą. Mistrz przecież powiedział: uczyć się i ciągle ćwiczyć!... Niezwykle to wyglądało. Miecze dźwięczały, jak o siebie uderzały, świeciły się, jakby słońce je opromieniało!
Ale oni nie wyglądali jak rycerze. Chodzili w brązowych szatach, zakapturzeni. Kryli się przed nami, kryli. Jak wychodzili poza swój zamek, to we dwóch czy trzech, zasłaniając twarze. Ich młodzi słudzy, a może uczniowie, chodzili do wsi, kupowali ser, kupowali ryż. Płacili dobrą monetą. Ale mało kupowali. Co też oni jedli?...
Czasem jakieś szumy i świsty słuchać od zamku było, jakby smok jakiś latał. Ale smoka żadnego nie widzieliśmy. Wreszcie napadli na nich jacyś. Głośno się zrobiło, tumult, to uciekliśmy do lasu. Oho, ja dzieckiem byłem! Zniknęli ze swego pałacu, zamku czy klasztoru. Przybysze ogołocili budowlę. Znaleźliśmy kilka rzeczy, ale mój mistrz, szaman Bojdżao-Ja, zabrał nam wszystko. Jedną rzecz znalazłem i zachowałem. Wygląda jak jakaś rękojeść miecza. Ale klingi żadnej nie ma. Dotykałem, nawet uderzałem tym o kamień - i nic.
A jak mistrz umarł, to szukaliśmy w jego rzeczach, ale wszystko tak schował, że nie wiemy, gdzie i jak...

[Marietta della Veronese]

Słuchałam tą historię z zapartym tchem. Moja siostrzenica miesiąc temu wyruszyła w podróż. Jej ekspedycja polegała na znalezieniu jakichkolwiek po szlaków dowodzących o istnieniu zakonu smoków - rycerzy bez skazy. Może to właśnie o nich ten człek powiada.

[Eddard Noqtern]

Wróciłem do ekspedycji. Opowieść szamana jest naprawdę ciekawa. Myślę, że powinniśmy udać się do tego... hmmm... klasztoru i zobaczyć go od środka. Może tam znajdziemy więcej odpowiedzi niż pytań?

[Piotr Pawel I]

Doskonały pomysł. Wchodzimy więc...

[Eddard Noqtern]

Strasznie tu pusto i brudno. Na ścianach mnóstwo kurzu, pajęczyn - zobaczmy co jest dalej.
Eddard podszedł do drzwi następnego pomieszczenia, ale te ani drgnęły. Obok nich zauważył natomiast, niewielki okrągły otwór.
To chyba miejsce na klucz... Hmmm... Co może tutaj pasować?

[Marietta della Veronese]

Nie gdybajmy,działajmy! Mamy dwie skrzynki dynamitu. Wysadźmy to !

Nie, nie... co ja mówię. Nie możemy tego uczynić. Co jeśli za tymi drzwiami znajdziemy zwoje dawnych założycieli zakonu...

[Eddard Noqtern]

Zaraz, coś mi właśnie wpadło do głowy. Czy ktoś zabrał ze sobą tą dziwną rękojeść broni? Wydaje mi się, że ona może tu pasować.

[Piotr Pawel I]

Tak! Kolejny zrujnowany, dziwny korytarz i drzwi na końcu...