Pozwoliłem sobie napisać co nieco o założeniach socjalizmu bialeńskiego. Proszę Towarzyszy o komentarz. Czy coś jeszcze powinno się tu znaleźć? Czy coś powinno zostać zmienione?
Wstęp
Spisuję swe przemyślenia, próbując jednocześnie utworzyć konstrukcję ideologii socjalizmu bialeńskiego. Długo czekałem na odpowiedni moment, nie wiedziałem, jak dokładnie stworzyć wstęp do bialeńskiego socjalizmu. Ostatecznie jednak uznałem, że będzie to po prostu zbiór wolnych przemyśleń i opinii, które podam w formie surowej członkom ZSPB.
Moja słowa zawarte poniżej, wynikają z ponad dwuletniej aktywności w mikroświecie. W trakcie swego v-życia działałem w wielu mikronacjach, często przez krótki okres, poznając i odkrywając różne twarze v-świata. Pełniłem różne funkcje - od wojskowego po Króla. Kilka razy zmieniałem swoje v-poglądy. Moja działalność może przypominać chaotyczny taniec, w trakcie którego uczestnicy przybierają różne i zmienne pozy. Nie wiem, jak wygląda to z zewnątrz, ale wewnątrz siebie czuję, że przyszła pora, aby spróbować się ustatkować. Aby wybrać jedną drogę, po której będzie się szło już, mam nadzieję, nieprzerwanie. A zatem niniejsze przemyślenia są próbą wkopania się głębiej w mikronacyjny grunt poglądów i ogólnego funkcjonowania w v-państwach.
Już dwa razy w życiu zakładałem partię o zabarwieniu lewicowym - po raz pierwszy w Hasselandzie, po raz drugi w Bialenii. Obecna inicjatywa jest zatem trzecią próbą utworzenia partii, emanującej czerwonością. Kiedy zakładałem Partię Pracy Bialenii, kraj ten różnił się znacznie od tego, co mamy dzisiaj. Przede wszystkim funkcjonowało wtedy zupełnie inne prawodawstwo. Partię można było utworzyć od tak i nikt nie miał nic przeciwko. Tworząc zatem PPB, nie musiałem spełniać specjalnych wymogów, nie musiałem zbytnio się wysilać. Byłem też wtedy mniej obeznany z Bialenią, co miało swój wpływ na prezentowane (krótko, ale jednak) postulaty i idee. W ogólnej ocenie mogę śmiało stwierdzić, że PPB była tworem prezentującym słabą jakość i wartość. Istniała też krótko, bo niedługo po powstaniu, zakończyła swą działalność (po słynnych słowach Markusa Wettina - "Sztandar partii wyprowadzić!").
Tworząc ZSPB chcę, aby partia ta utrzymała się dłużej. Nie można jednak normalnie funkcjonować bez określonych celów. ZSPB potrzebny jest program, ale także ideologia, która będzie jej spoiwem. Myślę tu oczywiście o socjalizmie bialeńskim. Często już o nim wspominałem. Zawsze, nawet nie ogólnikowo, ale ot tak, po prostu, określając go, jako nową ideologię w Republice Bialeńskiej. W końcu przyszedł czas, aby spróbować spisać to, co ma się w głowie.
Przy tworzeniu ideologii chciałem przede wszystkim skupić się na dostosowaniu jej do pewnych warunków, do wpasowania jej w bialeńskie ramy. Wiadome jest to, że silnik benzynowy raczej ciężko odpali po dolaniu mu paliwa od silnika diesela. Podobnie jest również z założeniami, które chce się wprowadzić w danym kraju. Niektóre działają, niektóre nie. Trzeba zatem wszystko sformułować tak, aby całość miała sens i dała się wprowadzić.
Państwo
Republika Bialeńska jest krajem, w którym bardzo dba się o utrzymanie republikańskich standardów. Demokracja jest domeną Bialenii. To jednostki tworzą ten kraj, to jednostki, poprzez różne inicjatywy, potrafią go zmieniać. Trzeba jednak pamiętać, że to jednostki składają się na całość, na społeczeństwo. I to właśnie społeczeństwo decyduje, w którym kierunku pójdzie Bialenia. Jednostka jest jednak impulsem, który porusza społeczeństwo. W socjalizmie bialeńskim, pojęcie jednostki, oprócz zwykłego znaczenia, musi zyskać także drugie znaczenie. Jednostką musi być partia, która poprzez różnego rodzaju impulsy będzie pobudzać społeczeństwo. Członkowie partii muszą przez to wyrzec się pewnych jednostkowych ambicji i powinni działać dobrowolnie w ramach ogólnopartyjnego kolektywu. W ten sposób "jednostka partyjna" będzie silniejsza od zwykłej jednostki i dzięki temu będzie w stanie zdziałać więcej.
Silna władza prezydenta jest w pewnym sensie symbolem Bialenii. Jednakże ustrój bialeński wymaga nieznacznych modyfikacji, wymaga zwiększenia roli całego społeczeństwa w kształtowaniu kraju. To przede wszystkim zwykli obywatele, nie-parlamentarzyści powinni mieć większy wpływ na wygląd Bialenii, powinni mieć możliwość decydowania o wprowadzeniu aktów prawnych, i to nie tylko tych najważniejszych, ale także mniej ważnych. Parlament, czyli reprezentacja społeczeństwa, powinien pracować pod ciągłą presją, powinien ściśle współdziałać z resztą obywateli.
Brak gospodarki, a zatem brak kapitału pieniężnego, brak zależności gospodarczych pomiędzy ludźmi, nie pozwala na wytworzenie się klas społecznych w ujęciu ekonomicznym. W Bialenii nie możemy mówić o uciskanym proletariacie i uciskającej burżuazji. Nie zachodzi w tym przypadku marksistowska odwieczna walka klas. Społeczeństwo bialeńskie jest zatem równe pod względem ekonomicznym i w związku z tym nie ma w Bialenii warunków do przeprowadzenia rewolucji proletariackiej, która obali system burżuazyjny i wyprowadzi klasę robotniczą na wyżyny władzy. Ogranicza to zatem znacznie główne założenia socjalizmu. Wytwarza to potrzebę stworzenia mikronacyjnych założeń socjalizmu, które będą odnosić się do innych dziedzin życia.
I tak właśnie socjalizm bialeński (do czasu powstania systemu gospodarczego z prawdziwego zdarzenia), musi skupić się na działaniach twórczych poszczególnych jednostek i całego społeczeństwa. Tak jak było powiedziane wcześniej - jednostka stanowi impuls w społeczeństwie mikronacyjnym. To często od jednostki zależą poszczególne działania ogółu. Jednakże to ogół, społeczeństwo, ma największy wpływ na mikronację.Rządzący, czyli w systemie bez gospodarki klasa wyższa i rządzeni - klasa niższa, będą musieli oddziaływać na siebie. To w głównej mierze od rządzonych, będących w większości, powinien zależeć kierunek, jaki obierze państwo. Rządzeni, czyli w systemie demokratycznym, reprezentacja rządzonych, nieposiadająca monopolu na władzę, powinna być przez rządzonych kontrolowana. W realiach bialeńskich odzwierciedlałoby się to w ogólnonarodowych referendach, a najlepiej - w upowszechnieniu parlamentu. Tym sposobem, rządzeni staliby sie rządzącymi. Ujednolicenie w ten sposób klas, byłoby drogą do lepszej i sprawiedliwszej Bialenii.
Bialenia potrzebuje jednak głównego przedstawiciela, sternika, który będzie prowadził ją do osiągania coraz to nowych zwycięstw. Przedstawiciel Narodu - Prezydent Bialenii, jako osoba obdarzona największym zaufaniem społecznym, powinien wypełniać wolę ludu. To właśnie do niego obywatele powinni zwracać się w przypadku wszelkich problemów, to właśnie Prezydent, jako Ojciec, powinien dążyć ze wszystkich sił do polepszenia bytu wszystkich obywateli. Relacja na linii Prezydent - Naród, powinna wyglądać tak samo jak relacja Ojciec - Dzieci.
Państwa stowarzyszone
Bialenia, to nie tylko jeden kraj. Bialenia to wspólnota, która zrzesza także dwa inne v-państwa - Hasseland i Brodrię. Stosunek socjalistów do tych dwóch krajów powinien być jednakowy, tzn. również w nich powinno się podejmować próby wprowadzenia założeń socjalizmu bialeńskiego. Jednakże ewolucyjnie, bez działań siłowych i negatywnych.
Działając w ten sposób, budowa podstaw socjalistycznych w tych krajach byłaby dobrze zorganizowana i przyniosłaby w przyszłości duże korzyści. Wraz z ujednoliceniem ustrojów, można by podjąć inicjatywy związane z pełnym zjednoczeniem z Bialenią.
Warto być także otwartym na inne państwa, które chciałyby stowarzyszenia z Bialenią.
