Przez okres wszechwładnego komunizmu oraz okrutnej wojny domowej wielu Anatoliczyków porzuciło religię. Odżyły kulty pogańskie, a niezwykłą siłę uzyskał promowany przez komunistów pseudo-ateizm, widzący na miejscu bogów- działaczy komunistycznych i przywódców państwowych.
Większość kościołów została całkowicie zniszczona przez liczne pożary i bombardowania, jeszcze inne zostały zmuszone do zwolnienia swoich budynków dla szpitali, przytułków dla bezdomnych. W dotychczas zbadanej części Anatolii zaobserwowano niewielki kult religijny, głównie wśród osób starszych. Brak zorganizowanego kleru, który został doszczętnie wymordowany lub musiał opuścić wyspę. Jednym słowem, sytuacja jest tragiczna.
Wolny Bialeński Związek Wyznaniowy Chrześcijan zdecydował wysłać się kapłanów na misję do Anatolii. Celem misji jest nowa ewangelizacja mieszkańców wyspy i pomoc humanitarna.
Kapłani oczekujący na transport:
Hierarchowie kościelni rozpoczęli starania u władz państwowych Republiki Bialeńskiej, by w czasie odbudowy Anatolii, odbudowane zostały także świątynie chrześcijańskie.
