Prorocy ze szczególną lubością ostrzegają przed zgubnymi skutkami ulegania cielesnym żądzom i nałogom. Ostrzeżeniem dla pijaków jest przykład antylopy. Silne zwierzę, które swoimi rogami może powalać drzewa, często ginie przez swoje pragnienie. U wodopoju jej rogi nierzadko zaplątują się w przybrzeżnych krzakach i przez to staje się łatwą ofiarą drapieżników. Przestrogą dla rozpustników była historia o syrenach (symbol seksu), które swoim słodkim śpiewem (cielesnym wyuzdaniem) kuszą wyposzczonych marynarzy i ściągają na nich zgubę. Symbolem grzesznej seksualności czyniono też hienę. Kojarzono ją z homoseksualizmem (u hien występuje mały dymorfizm płciowy) i skazano na rolę padlinożercy, rabującego groby i pożywiającego się ludzkimi zwłokami. Co ciekawe, hieny porównywano również z żydami, którzy żywili się antychrześcijańską doktryną judaizmem. Wiele zwierząt wykorzystywano, by pokazać żydów i heretyków w niekorzystnym świetle. Ich symbolem była między innymi żaba, która nie dość że odrzucała prawdziwą mądrość i wolała się taplać w błocie (błędnych doktrynach), to jeszcze rechotała ... Heretyckim zwierzakiem była też sowa, ponieważ wolała nocne życie, jak żyd, który odrzuca boże światło (oświecenie) i woli żyć w ciemności niewiedzy (judaizmie). Oprócz nich najpopularniejszym symbolem diabła był lis. Jego największą winą zaś cwaniactwo. Kiedy lis jest głodny, kładzie się w bruzdzie pola i zakopuje się częściowo w ziemi, tak by wydawało się, iż od dłuższego czasu jest martwy. Kiedy kruki i inne padlinożerne zwierzęta przybywają by go pożreć, ten nagle wyskakuje i rozrywa je na kawałki. Podobnie diabeł oszukuje tych, którzy kochają zepsute rzeczy tego świata oraz są zniewolenia przez cielesne żądze, i ciągnie ich ku własnej destrukcji.
