Postów: 1373 Miejscowość: Łódź Data rejestracji: 19.07.11
Dodane dnia 01-04-2012 15:00
Eadan, pan kopalni (VII w. n.e.?)
Pól-legendarny heros, przywódca pierwszej fazy osadnictwa Eskwinian (Esków). Bohater licznych legend i poematów (m.in. ,,Uprowadzenie stad klanu Wilka"), do dziś żywych w ustnej tradycji.
Aldryk Wielki (ok. 1120-1202)
Król Eskwilinii w latach 1148-1202. Dnie jego panowania określa się mianem złotego wieku monarchii eskwilińskiej. Twórca morskiej potęgi Eskwilinii, budowniczy portu w Kalanarze (dziś Jeziorno), znany jako ,,Postrach Wybrzeży". Umierając, podzielił kraj między synów, zapoczątkowując tym samym okres ,,13 miesiąca roku".
Jerzy Kiminda z Limby (ok. 1300-1364)
Przedostatni król Eskwilinii, potomek Aldryka. W 1361 zjednoczył wyspę po bratobójczym okresie ,,13 miesiąca roku". Pozbawił znaczenia warstwę dawnej szlachty rodowej, scentralizował kraj, położył podwaliny pod system wojskowy i podatkowy. Jego dzieło zniweczył nieudolny syn, Jerzy II.
Na pamiątkę pokonania ostatnich przez Jerzego ostatnich rywali w drodze do jedynowładztwa, w każdą pierwszą niedzielę kwietnia obchodzimy Dzień Jedności Narodowej.
Wilhelm van Nijn (1534-1595)
Konsul Konfederacji Eskwilińskiej w latach 1588-1595. Duczanin. Człowiek licznych talentów i zainteresowań. Mecenas sztuki, miłośnik dawnej historii wyspy, prawodawca i administrator. Jego duczańskie pochodzenie i apodyktyczne rządy doprowadziły jednak do wybuchu wojny handlowej, w której zwyciężyli Ispalowie.
Pedro de Grodno (1611-1683)
Ispalczyk z pochodzenia, lecz urodzony w Eskwilinii. Żywo związany z wyspą, choć traktujący ją już jako własność Ispalów. Autor dzieła ,,Opisanie Eskwilinii", które do dziś jest najlepszym źródłem wiedzy o historii i ekonomii wyspy w XVI i XVII w.
bp Fernando Hernandez (1615-1697)
Ispalski biskup Grodna, jezuita. Od roku 1640 jako doradca gubernatora faktycznie sprawował rządy na wyspie. Sprawny administrator i żarliwy tropiciel herezji. Przeciwstawiał się nadmiernemu wykorzystywaniu rdzennej ludności przez kupców i szlachtę ispalską.
Gabriel Mientus (ok. 1615-1654)
Góral limbeński. Jeden z przywódców trakcie powstania chłopskiego w 1640. W poźniejszym okresie uznał jednak konieczność współpracy z Ispalami i w latach 1644-1654 sprawował urząd konsula. Przez jednych zwany zdrajcą, przez innych ,,salwatorem resztek swojskości".
Consuelio Cezar (1649-1712)
Gubernator w latach 1698-1712. Wcześniej polityczny przeciwnik biskupa Hernandeza. Założyciel Eskwilingradu. Przez współczesnych opisywany jako ,,ispalski van Nijn" ze względu na nieposkromione ambicję, żelazną wolę i konsekwencję. Forsował na dworze ispalskim koncepcję Królestwa Eskwilinii z sobą jako regentem.
Eugeniusz Orsaldo (1803-1881)
Burmistrz Eskwilingradu w latach 1852-56 i 1866-1872. Wraz z wiceburmistrzem Zarbą pomysłodawca rozwoju przemysłu tekstylnego w stolicy, co pozwoliło Eskwilingradowi wyjść z tzw. kryzysu zbożowego. Społecznik i zwolennik większej autonomii miast.
Enrice Iguana (1888-1956)
Eskwilingradzki przemysłowiec i kupiec. Założyciel koncernu Iguana i spółka, produkującego konserwy. W latach 30. XX wieku postulował rozszerzenie prawa udziału w życiu politycznym na burżuazję. Po bezskutecznych wysiłkach sfinasował bojówki, walczące ze szlachtą ispalską i gubernatorem Freyem. W latach 1941-1945 pierwszy gubernator Eskwilinii spoza warstwy szlacheckiej.
Na jego cześć nazwano most na Bystrej w Eskwilingradzie.
Ursus Afrodzyjusz Prystor (1979-2011)
Prezydent Eskwilinii od czerwca do grudnia 2011 roku. Przewodniczący Rady Narodowej VI i VII kadencji (2011), poseł VI i VII kadencji (2011), pierwszy prezes i założyciel Stronnictwa Narodowego Rzeczypospolitej (2011) i Honorowy Prezes SNR, przywódca Obywatelskiego Ruchu Antyfaszystowskiego (2010-2011) oraz wiceminister spraw wewnętrznych (2010), wiceburmistrz Port Eagle (2010-2011), kawaler Wielkiego Orderu Złotego Orła (z racji urzędu).
Prekursor eskwilińskiej myśli antyfaszystowskiej, działacz lewicowy. Publicysta, poeta, historyk-amator. Właściciel klubu piłkarskiego Aquila Masters. Syn Fileasza Bonawentury Tarazjusza Prystora, słynnego kompozytora.
Zginął śmiercią samobójczą.
Salus Rei publicae suprema lex esto.
Edytowane przez Martinus de Wilczyno dnia 01-04-2012 15:08
Skocz do Forum:
Logowanie
Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.
Kto wie? Może nawet złożysz wniosek o obywatelstwo? 
v6.01.6 © 2003-2005