JE Jaromir Bracel
Prezydent Wielkiej Polondii

do

JE Adama de Sigmunda
Prezydenta Rzeczypospolitej Eskwilińskiej

Wasza Ekscelencjo,
bardzo cieszy mnie chęć współpracy wyrażona przez władze Rzeczypospolitej Eskwilińskiej. Prawo polondzkie i tradycja są jednak jednoznaczne i Ambasador może zostać przyjęty tylko na podstawie podpisanej umowy międzynarodowej.

Być może jest to najlepszy moment do rozpoczęcia rozmów na temat kształtu wspomnianej umowy, a także ostateczne rozwiązanie sytuacji Rzeczypospolitej Eskwilińskiej na ziemiach Varlandu.

Dlatego z przyczyn czysto formalnych jestem zmuszony odrzucić wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Eskwilińskiej Jego Ekscelencji Adama de Sigmunda, jednocześnie proponuję abyśmy niezwłocznie rozpoczęli negocjacje o kształcie umowy.

Jeśli Jego Ekscelencja Adam de Sigmund uzna za stosowne, to z chęcią przyjmiemy Ekscelencję Havelocka Jaskoviakusa Anonimusa jako pełnomocnika Rzeczypospolitej Eskwilińskiej na ziemiach Wielkiej Polondii.

Jaromir Bracel
Prezydent Wielkiej Polondii

Traktat o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych pomiędzy Wielką Polondią a Rzecząpospolitą Eskwilińską.

ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA POCZĄTKOWE

Art. 1.
1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i podmioty prawa międzynarodowego.
2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania jakiejkolwiek przemocy.

Art. 2.
1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym stosunki dyplomatyczne na szczeblu ambasadorów lub urzędników odpowiedniego szczebla.
2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Wielkiej Polondii w Rzeczpospolitej Eskwilińskiej oraz przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Eskwilińskiej w Wielkiej Polondii.

Art. 3.
Wysoka Układająca się Strona wysyłająca swojego przedstawiciela obowiązana jest uprzednio wystąpić o agrement dla kandydata na ambasadora.

ROZDZIAŁ II AMBASADOROWIE

Art. 4.
1. Ambasadorowi przysługuje immunitet na terenie państwa przyjmującego.
2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador:
a. Nie podlega jurysdykcji karnej państwa przyjmującego.
b. Nie podlega jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego.
c. Korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego.
d. Korzysta z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez nich za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na głównej liście dyskusyjnej lub forum państwa przyjmującego.
e. Nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory wynikłe na tle postępowania ambasadorów, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4 punkt b.

Art. 5.
Jeśli pod wątpliwość poddaje się niewinność lub/i uczciwość ambasadora, Państwo wysyłające ma obowiązek wszczęcia śledztwa.

Art. 6.
1. Ambasador może zrzec się immunitetu.
2. Wydalenie ambasadora z państwa przyjmującego następuje poprzez uznanie go za persona non grata.
3. W przypadku wydalenia ambasadora państwo przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia ambasadora państwa wysyłającego.

ROZDZIAŁ III POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Art. 7.
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Art. 8.
1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy traktat.
2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego traktatu traci on swoją moc z upływem trzeciego dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia traktatu drugiej stronie.

Art. 9.
Traktat niniejszy wchodzi w życie z dniem ratyfikowania go przez Wysokie Układające się Strony.