TRAKTAT O NAWIĄZANIU WZAJEMNYCH STOSUNKÓW DYPLOMATYCZNYCH POMIĘDZY WIELKĄ POLONDIĄ A RZECZPOSPOLITĄ ESKWILIŃSKĄ Z DNIA ...

Wysokie Układające się Strony:

Rzeczpospolita Eskwilińska

oraz

Wielka Polondia

zawierają w najlepszej wierze następujący Traktat o nawiązaniu stosunków
dyplomatycznych:
ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA POCZĄTKOWE

Art. 1.
1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i podmioty prawa międzynarodowego.
2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania jakiejkolwiek przemocy.

Art. 2.
1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym stosunki dyplomatyczne na szczeblu ambasadorów lub urzędników odpowiedniego szczebla.
2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Wielkiej Polondii w Rzeczpospolitej Eskwilińskiej oraz przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Eskwilińskiej w Wielkiej Polondii.

Art. 3.
Wysoka Układająca się Strona wysyłająca swojego przedstawiciela obowiązana jest uprzednio wystąpić o agrement dla kandydata na ambasadora.

ROZDZIAŁ II AMBASADOROWIE

Art. 4.
1. Ambasadorowi przysługuje immunitet na terenie państwa przyjmującego.
2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador:
a. Nie podlega jurysdykcji karnej państwa przyjmującego.
b. Nie podlega jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego.
c. Korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego.
d. Korzysta z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez nich za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na głównej liście dyskusyjnej lub forum państwa przyjmującego.
e. Nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory wynikłe na tle postępowania ambasadorów, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4 punkt b.

Art. 5.
Jeśli pod wątpliwość poddaje się niewinność lub/i uczciwość ambasadora, Państwo wysyłające ma obowiązek wszczęcia śledztwa.

Art. 6.
1. Ambasador może zrzec się immunitetu.
2. Wydalenie ambasadora z państwa przyjmującego następuje poprzez uznanie go za persona non grata.
3. W przypadku wydalenia ambasadora państwo przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia ambasadora państwa wysyłającego.

ROZDZIAŁ III POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Art. 7.
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Art. 8.
1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy traktat.
2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego traktatu traci on swoją moc z upływem trzeciego dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia traktatu drugiej stronie.

Art. 9.
Traktat niniejszy wchodzi w życie z dniem ratyfikowania go przez Wysokie Układające się Strony.

USTAWA
Z DNIA 2013 ROKU
O DROGACH PUBLICZNYCH
Lex Luczakiana de viis publiciis

Artykuł 1.
Drogi publiczne dzieli się na następujące kategorie:
r6; drogi krajowe (Sr30smiley
r6; drogi regionalne (Rr30smiley
r6; drogi lokalne

Artykuł 2.
Drogi krajowe są własnością Skarbu Państwa. Drogi regionalne, lokalne stanowią własność właściwego samorządu na którego terenie się znajdują.

Artykuł 3.
Drogami ekspresowymi i regionalnymi zarządzają gubernatorzy. Drogami lokalnymi r11; burmistrzowie.

Artykuł 4.
Ulice znajdujące się w ciągu którejkolwiek z wyżej wymienionych dróg są częścią tej drogi.

Artykuł 5.
1. Przejazd drogami publicznymi jest bezpłatny. Zarządca drogi może jednak wprowadzić opłaty za przejazd określonymi odcinkami danej drogi. Opłata ta może dotyczyć jedynie następujących odcinków dróg:
- mosty
- tunele
2. Dochody z opłat pobieranych na drogach krajowych i regionalnych stanowią dochód Skarbu Państwa, a na drogach lokalnych - kantonów.
3. Dochody uzyskane z opłat pobieranych na drogach krajowych są przekazywane do dyspozycji odpowiednich guberni.
4. Dochody uzyskane z opłat pobieranych na drogach regionalnych są przekazywane do dyspozycji odpowiednich kantonów w formie dotacji państwowych.

Artykuł 6.
1.Wszelkie prace budowlane i remontowe dróg kategorii S i R są finansowane z budżetu Państwa. Wykonywaniem tych prac kieruje gubernator guberni, na terenie której znajduje się dana droga.
2. Wszelkie prace budowlane i remontowe dróg lokalnych są wykonywane i finansowane przez kantony, na których terenie się znajdują. Rada Rządowa może, w drodze rozporządzenia, zobowiązać poszczególne kantony do ponoszenia kosztów remontów i budowy dróg regionalnych jeśli dany kanton otrzymuje dotację państwową ze środków, o których mowa w art. 5 niniejszej ustawy.

Artykuł 7.
Klasyfikacja dróg na terytorium Rzeczypospolitej Eskwilińskiej:
1) drogi krajowe:
r6; S1 r11; Eskwilingrad-Łodzia
r6; S2 r11; Janowo-Limba-Eskwilingrad-Griffion-Port Eagle
2) Drogi regionalne:
r6; R1 r11; Grodno-Lojang
r6; R2 r11; Derby-Gryffion-Jeziorno
r6; R3 r11; Grodno-Łodzia-Jeziorno-Port Eagle
r6; R4 r11; Griffion-Lutosławiec-Lojang
r6; R5 - Andriejgrad - Novia
r6; R6 - Siane - R5

Artykuł 8.
Dane techniczne dotyczące poszczególnych kategorii dróg określone są w rozporządzeniu właściwego ministra.

Artykuł 9.
Ustawa wchodzi w życie w dniu 1 lutego 2013 roku.

USTAWA
Z DNIA 2013 ROKU
O ZMIANIE USTAWY Z DNIA 10 MAJA 2012 ROKU O ORGANIZACJACH POZARZĄDOWYCH

Art. 1.
Artykuł 4. § 5. Ustawy z dnia 10 maja 2012 roku o organizacjach pozarządowych (KPRE/U/03/12) otrzymuje brzmienie: Sąd odmawia wpisu jeżeli cele organizacji są niezgodne z prawem lub jeśli statut organizacji nie spełnia wymogów określonych w art. 5 niniejszej ustawy.

Artykuł 2.
Ustawa wchodzi w życie w dniu ogłoszenia.

USTAWA
Z DNIA 2013 ROKU
O SYSTEMIE PODATKOWYM

Artykuł 1.
Na terytorium Rzeczypospolitej Eskwilińskiej obowiązują następujące rodzaje podatków:
- podatek obrotowy
- podatek od przychodu z pracy zarobkowej (dalej podatek od przychodu)
- podatek od oszczędności
- podatek od darowizn

Artykuł 2.
1. Podstawę naliczania podatku obrotowego stanowi pełny przychód ze sprzedanych dóbr będących produktami finalnymi.
2. Stawka podatku obrotowego wynosi 5%.

Artykuł 3.
1. Podstawę naliczania podatku od przychodu stanowi kwota wskazana jako przychód z pracy zarobkowej wskazana w deklaracji, o której mowa w Ustawie z dnia 22 września 2011 roku o obrocie towarowo-pieniężnym (KPRE/U/11/11 ze zmianami).
2. Stawka podatku od przychodu wynosi 3% dla przychodów niższych niż 1499@ i 5% dla przychodów równych i wyższych niż 1500@.

Artykuł 4.
1. Podstawą naliczenia podatku od oszczędności jest suma zgromadzona na koncie osoby fizycznej ostatniego dnia danego miesiąca, pomniejszona o 10 tys. @. Jeżeli uzyskana różnica jest ujemna, podatku nie pobiera się.
2. Stawka podatku od oszczędności wynosi 7%

Artykuł 5.
1. Podstawą naliczenia podatku od darowizn jest kwota jaką osoba obdarowująca przekazuje osobie obdarowanej, która jest dla niej obca, ale tylko wtedy gdy kwota ta jest wyższa niż 500@.
2. Stawka podatku od darowizn wynosi 10%.

Artykuł 6.
1. Kwoty podatków należy uwzględniać w deklaracjach, o których mowa w art. 3.1 niniejszej ustawy.
2. Prawidłowość obliczeń podlega nadzorowi Eskwilińskiego Banku Państwowego.
3. Błędne obliczenie kwoty należnego podatku podlega karze grzywny, którą wymierza Sąd Krajowy na wniosek Prezesa EBP w wysokości 2-krotności należnego podatku.

Artykuł 7.
Ustawa wchodzi w życie w dniu 1 lutego 2013 roku.