Ustawa z dnia ... kwietnia 2013 roku o zmianie ustawy o ordynacji wyborczej.

Artykuł 1.
Ustawa niniejsza określa zmiany wprowadzone w Ustawie z dnia 2 września 2010 roku o ordynacji wyborczej(Lex Wilcziniana de electionibus;KPRE/U/11/10).

Artykuł 2.

§. 1 Artykuł 1. otrzymuje brzmienie:
Ustawa niniejsza określa zasady wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej, posłów do Rady Narodowej oraz burmistrzów i członków Zgromadzeń Kantonalnych.

§. 2 Artykuł 2. §. 2 otrzymuje brzmienie:
Czynne i bierne prawo wyborcze w wyborach burmistrzów i członków Zgromadzenia Kantonalnego przysługuje wszystkim obywatelom, którzy nie zostali tego prawa pozbawieni prawomocnym wyrokiem sądu i którzy zamieszkują na terenie danego kantonu przynajmniej od 7 dni.

§. 3 Artykuł 8. §. 3 otrzymuje brzmienie:
Wybory członków Zgromadzeń Kantonalnych oraz burmistrzów ogłasza Minister Spraw Wewnętrznych, najpóźniej miesiąc przed upływem kadencji Zgromadzenia Kantonalnego lub burmistrza i wyznacza je na dzień wolny od pracy, przypadający najpóźniej 7 dni przed upływem kadencji Zgromadzenia Kantonalnego lub burmistrza.

§. 4 Artykuł 23. §. 2 otrzymuje brzmienie:
Komitet wyborczy może stworzyć grupa co najmniej 3 obywateli uprawnionych do głosowania na terenie danego kantonu oraz partia polityczna.

§. 5 Artykuł 27. otrzymuje brzmienie:
§. 1 W skład Zgromadzenia Kantonalnego wchodzą wszyscy uprawnieni do głosowania mieszkańcy kantonu chyba że statut kantonu stanowi inaczej.
§. 2 Statut kantonu może zawęzić liczbę członków Zgromadzenia Kantonalnego do minimum trzech.

§. 6 Artykuł 28. otrzymuje brzmienie:
§. 1 W sytuacji opisanej w Artykule 27 §. 2 przeprowadza się wybory i wybory uzupełniające do Zgromadzenia Kantonalnego na zasadach analogicznych jak wybory do Rady Narodowej.
§. 2 Kadencja Zgromadzenia Kantonalnego w przypadku przeprowadzenia wyborów do Zgromadzenia Kantonalnego wynosi 4 miesiące a wybierana jest liczba członków określona w statucie kantonu.

§. 7 Skreśla się Artykuł 29.

Artykuł 3.
Ustawa wchodzi w życie w dniu ogłoszenia.

UCHWAŁA RADY NARODOWEJ
Z DNIA .......... 2013 ROKU
O UŻYCIU SIŁ ZBROJNYCH RE

Na podstawie art. 15 Ustawy o Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Eskwilińskiej uchwala się, co następuje:

Art. 1
Zezwala się na użycie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Eskwilińskiej (dalej: Siły Zbrojne RE) do działań na terenie wód terytorialnych Osterii oraz na Wyspie Maarienhama i terenach okolicznych, oznaczonych w załączniku nr.1 czerwoną linią.

Art. 2
Użycie Sił Zbrojnych RE na warunkach określonych w art, 1 może nastąpić na mocy zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej, wydanego najpóźniej do dnia 5 maja 2013 roku.

Art. 3
Prowadzenie działań bojowych na podstawie powyższego zarządzenia powierza się Komendantowi Kwatery Głównej.

Art.4
Działania bojowe mogą być prowadzone w przeciągu 30 dni od terminu ich rozpoczęcia, określonego w rozporządzeniu o którym mowa w art.2. Dłuższe prowadzenie działań bojowych będzie uzależnione od osobno uchwalonej zgody Rady Narodowej.

Art. 5
Szczegółowy wykaz jednostek, oraz oddziałów, które mogą wziąć udział w działaniach bojowych określa załącznik nr.2.

Art. 6
Uchwała wchodzi w życie w dniu ogłoszenia.

Załącznik nr.1



Załącznik nr.2
1.Spis jednostek morskich:

kuter torpedowy "Hidalgos"
korweta rakietowa "Tur"
trałowiec "Sęp"
kanonierka "Król Siling II"
Transportowiec "Mefisto"
Transportowiec "Miłek"
Transportowiec "Odyn"
Transportowiec "Fortun

2. Spis jednostek lądowych
2 Batalion Piechoty "Eskwiliński" (1000 żołnierzy)
Podbatalion Saperów (450 żołnierzy)
wydzielony z Batalionu Grenadierów Pancernych, podbatalion (500 żołnierzy)
Kompania Piechoty Morskiej (250 żołnierzy)
Kompania Spadochroniarzy (250)

3. Spis jednostek powietrznych
3x MIG-29
2x AN-12
3x AN- 26

Traktat założycielski Rady Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa

Paryż, 27 kwietnia 2013

PREAMBUŁA

Mając na uwadze poszanowanie dla pokojowego samostanowienia Narodów i Państw,
doceniając dotychczasowy wkład na rzecz współpracy międzynarodowej,
szanując otwartość społeczeństw przy jednoczesnym zachowaniu zwyczajów i tradycji,
rozumiejąc w pełni różnice kulturowe,
wypełniając postanowienia nałożone przez wcześniejsze dokumenty
Wysokie Umawiające się Strony dążą do
wzmocnienia wzajemnych relacji,
nawiązania głębszej współpracy multilateralnej,
a tym samym
pragną zagwarantować pokój i bezpieczeństwo
oraz wspólnie reprezentować stanowisko polityczne kontynentu
poprzez ustanowienie
Rady Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa

Po wzajemnej wymianie i uznaniu pełnomocnictw przybyłych do miasta Paryża delegacji w składzie:

JEAN-LOUIS DE MURVILLE
PREZYDENT REPUBLIKI FRANCUSKIEJ

PAUL PUGNACE
PIERWSZY MINISTER REPUBLIKI FRANCUSKIEJ

MARTINIUS DE WILCZYNO
PREZYDENT RZECZYSPOSPOLITEJ ESKWILIŃSKIEJ

TOMASZ ANTER
MINISTER SPRAW ZAGRANICZNYCH RZECZYPOSPOLITEJ ESKWILIŃSKIEJ

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ EINAR I
KRÓL NORDII

KJELL FREYRSONN
LORD GUBERNATOR KRÓLESTWA NORDII

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KAROL JÓZEF I VON HABSBURG-LOTHRINGEN RADZIWIŁŁ
KRÓL RZECZYPOSPOLITEJ OBOJGA NARODÓW

MARCO SFORZA APO ZEP
CZŁONEK DELEGACJI RZECZYPOSPOLITEJ OBOJGA NARODÓW

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ ANDREAS I DE CATALÁN
KRÓL SKARLANDU

NORBERT I DE CATALÁN
PRZEWODNICZĄCY RZĄDU KRÓLESTWA SKARLANDU

EDGAR NIEGOSIEWSKI
GUBERNATOR WIELKIEJ POLONDII

MALCHER ESTERY NAW
NAMIESTNIK DO SPRAW POLITYKI ZAGRANICZNEJ WIELKIEJ POLONDII

27 kwietnia 2013 roku przyjęto, co następuje:

Rozdział I. Postanowienia ogólne

Artykuł A
Państwa członkowskie potwierdzają ważność i trwałość przyjętej w Warszawie, a dostosowanej w Paryżu do zapisów niniejszego Traktatu, Konwencji w sprawie ziem niczyich Nowego Kontynentu.

Artykuł B
Państwa członkowskie wyrzekają się wzajemnej agresji, a wszelkie zaistniałe spory zobowiązują się rozwiązywać poprzez dialog, zachowując zrozumienie dla argumentów drugiej strony.

Artykuł C
Państwa członkowskie zachowują swoją suwerenność w dotychczasowym zakresie i formie.

Artykuł D
Państwa członkowskie ustalają, że równoważnymi oficjalnymi nazwami zajmowanego przez nie lądu są:
- Nowy Kontynent, wraz z wersjami w języku francuskim: le Nouveau Continent, w języku hiszpańskim: Continente Nuevo, w języku łacińskim: Continens Nova, w języku nordyjskim: Ny Kontinent, w języku osteryjskim: Novoy Kontinent;
- Vårland, wraz z wersją w języku francuskim: la Varlande;
- Estella.

Artykuł E
Państwa członkowskie powołują Radę Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, zwaną dalej Radą.

Rozdział II. Zasady

Artykuł 1
Niniejszy Traktat określa zasady funkcjonowania i podziału kompetencji pomiędzy Radę a Państwa członkowskie.

Rozdział III. Kompetencje

Artykuł 2
Rada posiada wyłączne kompetencje w zakresie:
a. zarządzania i dysponowania ziemiami niczyimi graniczącymi przez państwa członkowskie Rady,
b. udzielania zgody na przyłączenie kolejnych ziem do Nowego Kontynentu,
c. udzielania decyzji dotyczącej zajęcia ziem niczyich przez państwa, które nie mogą zostać członkami Rady,
d. udzielania decyzji dotyczącej zajęcia ziem niczyich przez Państwa Członkowskie Rady,
e. decydowania o wyborze, zmianach i modyfikacjach oficjalnej mapy Nowego Kontynentu,
f. udzielenia decyzji dotyczącej rozpoczęcia i zakończenia negocjacji o przystąpieniu nowego państwa do Rady,
g. wyznaczania kierunków współpracy militarnej na Nowym Kontynencie,
h. wyznaczania kierunków polityki zagranicznej Państw Członkowskich Rady dotyczącej obszarów leżących poza Nowym Kontynentem,
i. decydowania o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych przez Radę i ustanawianiu Przedstawicielstw Rady,
j. wyboru Ambasadora Rady w państwie nieczłonkowskim,
k. rozszerzania lub zawężenia współpracy między Państwami Członkowskimi Rady,
l. wyboru Państwa Prezydencji.

Artykuł 3
Rada posiada kompetencje współdzielone z rządami i innymi instytucjami Państw Członkowskich Rady w zakresie:
a. uznawania państwowości terytoriów położonych na Nowym Kontynencie,
b. decydowania o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych przez Państwa Członkowskie Rady,
c. udzielania wsparcia militarnego Państwu Członkowskiemu Rady w obronie jego terytorium,
d. udzielania wsparcia militarnego państwu nieczłonkowskiemu Rady w obronie jego terytorium,
e. przystąpienia państwa do Rady.

Artykuł 4
Rada podejmuje decyzje jednomyślne w zakresie jej wyłącznych kompetencji, w zakresie udzielenia wsparcia militarnego Państwu Członkowskiemu Rady w obronie jego terytorium, udzielenia wsparcia militarnego państwu nieczłonkowskiemu Rady w obronie jego terytorium oraz przystąpienia państwa do Rady, co należy do kompetencji współdzielonych z rządami i innymi instytucjami Państw Członkowskich Rady.

Artykuł 5
Przez jednomyślne podjęcie decyzji rozumie się wyrażanie zgody przez wszystkie państwa członkowskie Rady lub wyrażenie zgody przez 4/5Państw Członkowskich przy braku głosów przeciwnych w terminie 7 dni liczonych od dnia rozpoczęcia przyjmowania zgody na podjęcie decyzji.
Nieobecność delegacji Państwa Członkowskiego Rady podczas jednomyślnego podejmowania decyzji uznaje się za wyrażenie zgody na podjęcie twierdzącej decyzji.
Głosy wstrzymujące wyrażane przez delegacje Państwa Członkowskiego nie stanowią przeszkody do podjęcia decyzji jednomyślnie.

Artykuł 6
Podjęcie decyzji jednomyślnie w zakresie kompetencji wymienionych w artykule 2 skutkuje wydaniem przez Radę rozporządzenia, niewymagającego transpozycji do prawa Państwa Członkowskiego.
Rozporządzenie jest wiążące dla wszystkich Państw Członkowskich.

Artykuł 7
Rada podejmuje decyzje większością 3/5 głosów w zakresie jej kompetencji dzielonych z rządami i innymi instytucjami państw członkowskich Rady z pominięciem kompetencji dotyczących udzielenia wsparcia militarnego państwu członkowskiemu Rady w obronie jego terytorium, udzielenia wsparcia militarnego państwu nieczłonkowskiemu Rady w obronie jego terytorium oraz przystąpienia państwa do Rady.
Rada podejmuje decyzje większością 3/5 głosów w terminie 7 dni liczonych od dnia rozpoczęcia przyjmowania zgody na podjęcie decyzji.
Nieobecność delegacji Państwa Członkowskiego Rady podczas podejmowania decyzji większością 3/5 głosów uznaje się za oddanie przysługujących głosów na rzecz podjęcia twierdzącej decyzji.

Artykuł 8
W głosowaniu nad podjęciem decyzji większością 3/5 głosów w zakresie kompetencji wymienionych w artykule 7:
- Państwo Członkowskie będące założycielem Rady dysponuje liczbą sześciu głosów,
- Państwo Członkowskie, które nie było założycielem Rady dysponuje liczbą czterech głosów przez okres 6 miesięcy liczonych od dnia przystąpienia do Rady, a po upływie tego okresu r11; liczbą sześciu głosów.

Artykuł 9
Podjęcie decyzji większością 3/5 głosów w zakresie kompetencji wymienionych w artykule 3 skutkuje wydaniem przez Radę dyrektywy, wymagającej transpozycji do prawa Państwa Członkowskiego.

Dyrektywa jest wiążąca dla Państw Członkowskich, które w głosowaniu opowiedziały się za jej przyjęciem i ma charakter dobrowolny dla Państw Członkowskich, które w momencie głosowania były przeciwko jej przyjęciu.

Zmiana dyrektywy skutkuje wygaśnięciem ważności decyzji podjętej uprzednio.

Rozdział IV. Rada

Artykuł 10
Rada spotyka się co najmniej raz na kwartał.

Ogólne spotkania Rady odbywają się w obecności reprezentantów Państw Członkowskich Rady.

W skład reprezentacji Państwa Członkowskiego Rady wchodzą co najwyżej trzy osoby: głowa państwa oraz dwie osoby przez nią akredytowane.

Prawo do wygłaszania interesów Państwa Członkowskiego Rady przysługuje jednemu reprezentantowi Państwa Członkowskiego Rady.

Artykuł 11
Rada obraduje podczas spotkań Rady w duchu wzajemnego zrozumienia argumentów w celu osiągnięcia kompromisu.
Jeśli kompromis nie jest możliwy władze Państwa Prezydencji, zwołują kolejne spotkanie Rady maksymalnie dwa miesiące po ostatnim spotkaniu.

Artykuł 12
Rozporządzenia i Dyrektywy publikowane są w Dzienniku Rozporządzeń i Dyrektyw.

Rozdział V. Instytucje Rady

Artykuł 13
Rada posiada przedstawicielstwo w każdym z Państw Członkowskich Rady, które pełni rolę sekretariatu Rady.

Artykuł 14
Do zadań Przedstawicielstwa Rady w państwie członkowskim Rady należy:
a. przekazywanie informacji o stanowisku państwa członkowskiego Rady pozostałym państwom Rady,
b. przekazywanie informacji o terminach i agendzie spotkań delegacjom państw członkowskich Rady,
c. promocja działań Rady w społeczeństwie.

Artykuł 15
Zarządcą Przedstawicielstwa Rady w Państwie Członkowskim Rady jest Dyrektor Przedstawicielstwa Rady będący obywatelem Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się Przedstawicielstwo Rady.
Zarządca Przedstawicielstwa Rady wybierany zgodnie z prawem wewnętrznym Państwa Członkowskiego.

Artykuł 16
Rada może ustanowić przedstawicielstwo w państwach nieczłonkowskich Rady.

Decyzję o ustanowieniu Przedstawicielstwa Rady w państwie nieczłonkowskim podejmuje Rada.

Artykuł 17
Do zadań Przedstawicielstwa Rady w państwie nieczłonkowskim Rady należy:
a. przekazywanie informacji o podjętych działaniach władzom państwa nieczłonkowskiego, w którym Rada ustanowiła przedstawicielstwo,
b. promocja działań Rady w społeczeństwie,
c. reprezentowanie interesów Państw Członkowskich Rady,
d. pełnienie funkcji ambasadora Państw Członkowskich Rady, które nie posiadają w państwie nieczłonkowskim ambasadora,
e. wypełnianie zadań zleconych przez Radę,
f. informowanie Rady o decyzjach państwa nieczłonkowskiego, które mają wpływ na prowadzoną przez Radę wspólną politykę zagraniczną oraz politykę bezpieczeństwa.

Artykuł 18
Zarządcą Przedstawicielstwa Rady w państwie nieczłonkowskim Rady jest Ambasador Rady przy głowie państwa nieczłonkowskiego wybierany przez Radę na okres 5 miesięcy.

Artykuł 19
Rada posiada rotacyjny sposób przewodniczenia Radzie.

Radzie przewodniczy jedno z Państw Członkowskich przez okres 5 miesięcy.

Kolejność Prezydencji w Radzie ustalana jest przez Radę z wyprzedzeniem 10 miesięcy przed rozpoczęciem okresu Prezydencji.

Kolejność trzech pierwszych Prezydencji w Radzie po wejściu w życie tego Traktatu ustalona jest Protokołem do Traktatu.

Artykuł 20
Spotkania Rady odbywają się na terenie Państwa Prezydencji.
Państwo Prezydencji decyduje o agendzie spotkania.

Artykuł 21
Państwa Członkowskie Rady mogą formułować oczekiwania wobec Państwa Prezydencji.

Artykuł 22
Państwo Prezydencji reprezentuje interesy Państw Członkowskich Rady podczas wymagających tego sytuacji poza Nowym Kontynentem.

Artykuł 23
Państwo Prezydencji odpowiada za wykonanie decyzji Rady o ustanowieniu Przedstawicielstwa w państwie nieczłonkowskim.

Artykuł 24
Państwo Prezydencji prowadzi negocjacje w sprawie przystąpienia państwa do Rady w imieniu Rady zgodnie z postanowieniami Rady.

Rozdział VI. Zobowiązania Państw Członkowskich Rady

Artykuł 25
Państwa Członkowskie Rady zobowiązują się do niewstępowania do organizacji, której interesy wymierzone są w pozostałe Państwa Członkowskie Rady.

Artykuł 26
Państwa Członkowskie Rady zobowiązują się do przestrzegania tego Traktatu, dołączonych Protokołów oraz innych wynikłych z późniejszej współpracy w ramach Rady dokumentów.

Artykuł 27
Państwa Członkowskie Rady zobowiązują się do konsultacji z innymi Państwami Członkowskimi Rady w zakresie spraw nieobjętych zapisami tego Traktatu, a które mogą oddziaływać na prowadzoną przez Państwa Członkowskie Rady politykę zagraniczną i obronną.

Artykuł 28
Państwa Członkowskie Rady zobowiązują się do przeprowadzenia weryfikacji zapisów tego Traktatu oraz dołączonych Protokołów w okresie do 9 miesięcy od dnia wejścia w życie Traktatu.

Rozdział VII. Przystąpienie do Rady i opuszczenie struktur

Artykuł 29
Przystąpienie państwa do Rady wymaga złożenia przez państwo wniosku o przystąpienie do Rady do Prezydencji Rady.
Sposób złożenia oraz treść wniosku przedstawia Protokół do Traktatu.
W przypadku odrzucenia wniosku przez Radę, ponowny wniosek może być złożony po upływie 4 miesięcy od wydania decyzji o odrzuceniu uprzedniego wniosku.

Artykuł 30
Przystąpienie państwa do Rady wymaga przyjęcia przez państwo dorobku prawnego Rady.

Artykuł 31
Przystąpienie państwa do Rady wymaga uznania państwa przez wszystkie Państwa Członkowskie Rady.

Artykuł 32
Przystąpienie państwa do Rady wymaga przyjęcia traktatu akcesyjnego przez Państwa Członkowskie i państwo wyrażające chęć przystąpienia do Rady.

Artykuł 33
Do Rady może przystąpić państwo, które w powszechnej opinii związane jest z Nowym Kontynentem.

Artykuł 34
Każde Państwo Członkowskie może odstąpić od uczestnictwa w Radzie poprzez wypowiedzenie tego Traktatu wraz z dorobkiem prawnym Rady z trzy miesięcznym okresem wypowiedzenia.

Artykuł 35
Państwa Członkowskie mogą zdecydować o zawieszeniu na okres nie dłuższy niż sześciu miesięcy lub usunięciu z Rady Państwa Członkowskiego, gdy:
- Państwo Członkowskie długotrwale sprzeciwia się wykonaniu zobowiązań nałożonych tym Traktatem lub powziętych w innych dokumentach,
- Państwo Członkowskie dopuszcza się aktów agresji lub prowadzi działania sabotujące wobec Państw Członkowskich Rady,
- Państwo Członkowskie pozostaje nieaktywne na arenie międzynarodowej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Decyzja o zawieszeniu Państwa Członkowskiego podejmowana jest jednomyślnie przez przyjęcie rozporządzenia w obecności wszystkich Państw Członkowskich bez praw głosu Państwa Członkowskiego, którego zawieszenie będzie dotyczyć.
Podjęcie decyzji o usunięciu z Rady Państwa Członkowskiego następuje według procedury zawieszenia, a wykonanie decyzji wymaga zmiany tego Traktatu.

Rozdział VIII. Przepisy wyjas niające i końcowe

Artykuł 36
Państwa Członkowskie mogą określić sytuacje niewykonywania postanowień tego Traktatu lub inne specjalne sytuacje dotyczące uczestnictwa Państwa Członkowskiego w Radzie przez załączenie do Niego Protokołów.

Załączenie Protokołu wymaga zgody wszystkich Państw Członkowskich.

Artykuł 37
Państwa Członkowskie mogą zmienić zapisy tego Traktatu za zgodą wszystkich Państw Członkowskich, gdy uznają to za konieczne dla dalszego funkcjonowania Rady lub gdy została podjęta decyzja o usunięciu Państwa Członkowskiego z Rady, za zgodą wszystkich pozostałych Państw Członkowskich.

Artykuł 38
Depozytariuszem Traktatu jest Prezydent Republiki Francuskiej.

Artykuł 39
Traktat wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu procesów ratyfikacji w Państwach Członkowskich, które uzgodniły zapisy tego Traktatu podczas spotkania w Paryżu w dniach 25 stycznia do 27 kwietnia 2013 roku.

PROTOKOŁY

Protokół nr 1 w sprawie kolejności Prezydencji w Radzie
Państwa Członkowskie ustalają kolejność pięciomiesięcznej Prezydencji w Radzie w sposób następujący: od pierwszego dnia pierwszego miesiąca do ostatniego dnia piątego miesiąca obowiązywania tego Traktatu Radzie przewodniczyć będzie Republika Francuska, od pierwszego dnia szóstego miesiąca do ostatniego dnia dziesiątego miesiąca obowiązywania tego Traktatu Radzie przewodniczyć będzie Rzeczpospolita Obojga Narodów i od pierwszego dnia jedenastego miesiąca do ostatniego dnia piętnastego miesiąca obowiązywania tego Traktatu Radzie przewodniczyć będzie Królestwo Skarlandu.

Protokół nr 2 w sprawie wniosku o przystąpienie do Rady
Wniosek o przystąpienie do Rady składany przez państwo do Prezydencji Rady, która przedstawia wniosek Radzie podczas najbliższego spotkania.
Wniosek o przystąpienie do Rady składa się z części:
1) Informacyjnej r11; państwo informuje o zamiarach przystąpienia do Rady;
2) Prawnej r11; państwo przedstawia wykaz koniecznych zmian w prawodawstwie państwa, koniecznych do przyjęcia dorobku prawnego Rady;
3) Deklaracyjnej r11; państwo deklaruje zamiar udziału w negocjacjach o przystąpieniu państwa do Rady, prowadzenia przyjaznej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa względem Państw Członkowskich Rady;
4) Politycznej r11; państwo przedstawia wykaz zbieżności i rozbieżności prowadzonej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa wobec polityk prowadzonych przez Radę, poparcie klasy politycznej dla przystąpienia państwa do Rady, propozycję ostatecznego terminu przyjęcia dorobku prawnego Rady.

Protokół nr 3 w sprawie Republiki Francuskiej
Republika Francuska zobowiązuje się do utrzymywania oficjalnej strony internetowej Rady poprzez zapewnienie niezbędnego miejsca na serwerze Republiki Francuskiej. Strona internetowa Rady powstanie do 10 dni od dnia wejścia w życie tego Traktatu. Adres strony internetowej będzie związany subdomeną Republiki Francuskiej.

Protokół nr 4 w sprawie Rzeczpospolitej Eskwilińskiej
Rzeczpospolita Eskwilińska zastrzega sobie prawo niewykonywania postanowień niniejszego Traktatu w zakresie działań militarnych i politycznych wymierzonych przeciwko jakiemukolwiek państwu Kontynentu Wschodniego.

Traktat założycielski Rady Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa

Paryż, 27 kwietnia 2013


PREAMBUŁA

Mając na uwadze poszanowanie dla pokojowego samostanowienia Narodów i Państw,
doceniając dotychczasowy wkład na rzecz współpracy międzynarodowej,
szanując otwartość społeczeństw przy jednoczesnym zachowaniu zwyczajów i tradycji,
rozumiejąc w pełni różnice kulturowe,
wypełniając postanowienia nałożone przez wcześniejsze dokumenty
Wysokie Umawiające się Strony dążą do
wzmocnienia wzajemnych relacji,
nawiązania głębszej współpracy multilateralnej,
a tym samym
pragną zagwarantować pokój i bezpieczeństwo
oraz wspólnie reprezentować stanowisko polityczne kontynentu
poprzez ustanowienie
Rady Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa

Po wzajemnej wymianie i uznaniu pełnomocnictw przybyłych do miasta Paryża delegacji w składzie:

JEAN-LOUIS DE MURVILLE
PREZYDENT REPUBLIKI FRANCUSKIEJ

PAUL PUGNACE
PIERWSZY MINISTER REPUBLIKI FRANCUSKIEJ

MARTINUS DE WILCZYNO
PREZYDENT RZECZYSPOSPOLITEJ ESKWILIŃSKIEJ

TOMASZ ANTER
MINISTER SPRAW ZAGRANICZNYCH RZECZYPOSPOLITEJ ESKWILIŃSKIEJ

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ EINAR I
KRÓL NORDII

KJELL FREYRSONN
LORD GUBERNATOR KRÓLESTWA NORDII

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KAROL JÓZEF I VON HABSBURG-LOTHRINGEN RADZIWIŁŁ
KRÓL RZECZYPOSPOLITEJ OBOJGA NARODÓW

MARCO SFORZA APO ZEP
CZŁONEK DELEGACJI RZECZYPOSPOLITEJ OBOJGA NARODÓW



EDGAR NIEGOSIEWSKI
GUBERNATOR WIELKIEJ POLONDII

MALCHER ESTERY NAW
NAMIESTNIK DO SPRAW POLITYKI ZAGRANICZNEJ WIELKIEJ POLONDII


27 kwietnia 2013 roku przyjęto, co następuje:

Rozdział I. Postanowienia ogólne

Artykuł A
Państwa członkowskie potwierdzają ważność i trwałość przyjętej w Warszawie, a dostosowanej w Paryżu do zapisów niniejszego Traktatu, Konwencji w sprawie ziem niczyich Nowego Kontynentu.

Artykuł B
Państwa członkowskie wyrzekają się wzajemnej agresji, a wszelkie zaistniałe spory zobowiązują się rozwiązywać poprzez dialog, zachowując zrozumienie dla argumentów drugiej strony.

Artykuł C
Państwa członkowskie zachowują swoją suwerenność w dotychczasowym zakresie i formie.

Artykuł D
Państwa członkowskie ustalają, że równoważnymi oficjalnymi nazwami zajmowanego przez nie lądu są:
- Nowy Kontynent, wraz z wersjami w języku francuskim: le Nouveau Continent, w języku łacińskim: Continens Nova, w języku nordyjskim: Ny Kontinent, w języku osteryjskim: Novoy Kontinent;
- Vårland, wraz z wersją w języku francuskim: la Varlande;


Artykuł E
Państwa członkowskie powołują Radę Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, zwaną dalej Radą.

Rozdział II. Zasady

Artykuł 1
Niniejszy Traktat określa zasady funkcjonowania i podziału kompetencji pomiędzy Radę a Państwa członkowskie.

Rozdział III. Kompetencje

Artykuł 2
Rada posiada wyłączne kompetencje w zakresie:
a. zarządzania i dysponowania ziemiami niczyimi graniczącymi przez państwa członkowskie Rady,
b. udzielania zgody na przyłączenie kolejnych ziem do Nowego Kontynentu,
c. udzielania decyzji dotyczącej zajęcia ziem niczyich przez państwa, które nie mogą zostać członkami Rady,
d. udzielania decyzji dotyczącej zajęcia ziem niczyich przez Państwa Członkowskie Rady,
e. decydowania o wyborze, zmianach i modyfikacjach oficjalnej mapy Nowego Kontynentu,
f. udzielenia decyzji dotyczącej rozpoczęcia i zakończenia negocjacji o przystąpieniu nowego państwa do Rady,
g. wyznaczania kierunków współpracy militarnej na Nowym Kontynencie,
h. wyznaczania kierunków polityki zagranicznej Państw Członkowskich Rady dotyczącej obszarów leżących poza Nowym Kontynentem,
i. decydowania o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych przez Radę i ustanawianiu Przedstawicielstw Rady,
j. wyboru Ambasadora Rady w państwie nieczłonkowskim,
k. rozszerzania lub zawężenia współpracy między Państwami Członkowskimi Rady,
l. wyboru Państwa Prezydencji.

Artykuł 3
Rada posiada kompetencje współdzielone z rządami i innymi instytucjami Państw Członkowskich Rady w zakresie:
a. uznawania państwowości terytoriów położonych na Nowym Kontynencie,
b. decydowania o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych przez Państwa Członkowskie Rady,
c. udzielania wsparcia militarnego Państwu Członkowskiemu Rady w obronie jego terytorium,
d. udzielania wsparcia militarnego państwu nieczłonkowskiemu Rady w obronie jego terytorium,
e. przystąpienia państwa do Rady.

Artykuł 4
Rada podejmuje decyzje jednomyślne w zakresie jej wyłącznych kompetencji, w zakresie udzielenia wsparcia militarnego Państwu Członkowskiemu Rady w obronie jego terytorium, udzielenia wsparcia militarnego państwu nieczłonkowskiemu Rady w obronie jego terytorium oraz przystąpienia państwa do Rady, co należy do kompetencji współdzielonych z rządami i innymi instytucjami Państw Członkowskich Rady.

Artykuł 5
Przez jednomyślne podjęcie decyzji rozumie się wyrażanie zgody przez wszystkie państwa członkowskie Rady lub wyrażenie zgody przez 4/5Państw Członkowskich przy braku głosów przeciwnych w terminie 7 dni liczonych od dnia rozpoczęcia przyjmowania zgody na podjęcie decyzji.
Nieobecność delegacji Państwa Członkowskiego Rady podczas jednomyślnego podejmowania decyzji uznaje się za wyrażenie zgody na podjęcie twierdzącej decyzji.
Głosy wstrzymujące wyrażane przez delegacje Państwa Członkowskiego nie stanowią przeszkody do podjęcia decyzji jednomyślnie.

Artykuł 6
Podjęcie decyzji jednomyślnie w zakresie kompetencji wymienionych w artykule 2 skutkuje wydaniem przez Radę rozporządzenia, niewymagającego transpozycji do prawa Państwa Członkowskiego.
Rozporządzenie jest wiążące dla wszystkich Państw Członkowskich.

Artykuł 7
Rada podejmuje decyzje większością 3/5 głosów w zakresie jej kompetencji dzielonych z rządami i innymi instytucjami państw członkowskich Rady z pominięciem kompetencji dotyczących udzielenia wsparcia militarnego państwu członkowskiemu Rady w obronie jego terytorium, udzielenia wsparcia militarnego państwu nieczłonkowskiemu Rady w obronie jego terytorium oraz przystąpienia państwa do Rady.
Rada podejmuje decyzje większością 3/5 głosów w terminie 7 dni liczonych od dnia rozpoczęcia przyjmowania zgody na podjęcie decyzji.
Nieobecność delegacji Państwa Członkowskiego Rady podczas podejmowania decyzji większością 3/5 głosów uznaje się za oddanie przysługujących głosów na rzecz podjęcia twierdzącej decyzji.

Artykuł 8
W głosowaniu nad podjęciem decyzji większością 3/5 głosów w zakresie kompetencji wymienionych w artykule 7:
- Państwo Członkowskie będące założycielem Rady dysponuje liczbą sześciu głosów,
- Państwo Członkowskie, które nie było założycielem Rady dysponuje liczbą czterech głosów przez okres 6 miesięcy liczonych od dnia przystąpienia do Rady, a po upływie tego okresu; liczbą sześciu głosów.

Artykuł 9
Podjęcie decyzji większością 3/5 głosów w zakresie kompetencji wymienionych w artykule 3 skutkuje wydaniem przez Radę dyrektywy, wymagającej transpozycji do prawa Państwa Członkowskiego.

Dyrektywa jest wiążąca dla Państw Członkowskich, które w głosowaniu opowiedziały się za jej przyjęciem i ma charakter dobrowolny dla Państw Członkowskich, które w momencie głosowania były przeciwko jej przyjęciu.

Zmiana dyrektywy skutkuje wygaśnięciem ważności decyzji podjętej uprzednio.

Rozdział IV. Rada

Artykuł 10
Rada spotyka się co najmniej raz na kwartał.

Ogólne spotkania Rady odbywają się w obecności reprezentantów Państw Członkowskich Rady.

W skład reprezentacji Państwa Członkowskiego Rady wchodzą co najwyżej trzy osoby: głowa państwa oraz dwie osoby przez nią akredytowane.

Prawo do wygłaszania interesów Państwa Członkowskiego Rady przysługuje jednemu reprezentantowi Państwa Członkowskiego Rady.

Artykuł 11
Rada obraduje podczas spotkań Rady w duchu wzajemnego zrozumienia argumentów w celu osiągnięcia kompromisu.
Jeśli kompromis nie jest możliwy władze Państwa Prezydencji, zwołują kolejne spotkanie Rady maksymalnie dwa miesiące po ostatnim spotkaniu.

Artykuł 12
Rozporządzenia i Dyrektywy publikowane są w Dzienniku Rozporządzeń i Dyrektyw.

Rozdział V. Instytucje Rady

Artykuł 13
Rada posiada przedstawicielstwo w każdym z Państw Członkowskich Rady, które pełni rolę sekretariatu Rady.

Artykuł 14
Do zadań Przedstawicielstwa Rady w państwie członkowskim Rady należy:
a. przekazywanie informacji o stanowisku państwa członkowskiego Rady pozostałym państwom Rady,
b. przekazywanie informacji o terminach i agendzie spotkań delegacjom państw członkowskich Rady,
c. promocja działań Rady w społeczeństwie.

Artykuł 15
Zarządcą Przedstawicielstwa Rady w Państwie Członkowskim Rady jest Dyrektor Przedstawicielstwa Rady będący obywatelem Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się Przedstawicielstwo Rady.
Zarządca Przedstawicielstwa Rady wybierany zgodnie z prawem wewnętrznym Państwa Członkowskiego.

Artykuł 16
Rada może ustanowić przedstawicielstwo w państwach nieczłonkowskich Rady.

Decyzję o ustanowieniu Przedstawicielstwa Rady w państwie nieczłonkowskim podejmuje Rada.

Artykuł 17
Do zadań Przedstawicielstwa Rady w państwie nieczłonkowskim Rady należy:
a. przekazywanie informacji o podjętych działaniach władzom państwa nieczłonkowskiego, w którym Rada ustanowiła przedstawicielstwo,
b. promocja działań Rady w społeczeństwie,
c. reprezentowanie interesów Państw Członkowskich Rady,
d. pełnienie funkcji ambasadora Państw Członkowskich Rady, które nie posiadają w państwie nieczłonkowskim ambasadora,
e. wypełnianie zadań zleconych przez Radę,
f. informowanie Rady o decyzjach państwa nieczłonkowskiego, które mają wpływ na prowadzoną przez Radę wspólną politykę zagraniczną oraz politykę bezpieczeństwa.

Artykuł 18
Zarządcą Przedstawicielstwa Rady w państwie nieczłonkowskim Rady jest Ambasador Rady przy głowie państwa nieczłonkowskiego wybierany przez Radę na okres 5 miesięcy.

Artykuł 19
Rada posiada rotacyjny sposób przewodniczenia Radzie.

Radzie przewodniczy jedno z Państw Członkowskich przez okres 5 miesięcy.

Kolejność Prezydencji w Radzie ustalana jest przez Radę z wyprzedzeniem 10 miesięcy przed rozpoczęciem okresu Prezydencji.

Kolejność dwóch pierwszych Prezydencji w Radzie po wejściu w życie tego Traktatu ustalona jest Protokołem do Traktatu.

Artykuł 20
Spotkania Rady odbywają się na terenie Państwa Prezydencji.
Państwo Prezydencji decyduje o agendzie spotkania.

Artykuł 21
Państwa Członkowskie Rady mogą formułować oczekiwania wobec Państwa Prezydencji.

Artykuł 22
Państwo Prezydencji reprezentuje interesy Państw Członkowskich Rady podczas wymagających tego sytuacji poza Nowym Kontynentem.

Artykuł 23
Państwo Prezydencji odpowiada za wykonanie decyzji Rady o ustanowieniu Przedstawicielstwa w państwie nieczłonkowskim.

Artykuł 24
Państwo Prezydencji prowadzi negocjacje w sprawie przystąpienia państwa do Rady w imieniu Rady zgodnie z postanowieniami Rady.

Rozdział VI. Zobowiązania Państw Członkowskich Rady

Artykuł 25
Państwa Członkowskie Rady zobowiązują się do niewstępowania do organizacji, której interesy wymierzone są w pozostałe Państwa Członkowskie Rady.

Artykuł 26
Państwa Członkowskie Rady zobowiązują się do przestrzegania tego Traktatu, dołączonych Protokołów oraz innych wynikłych z późniejszej współpracy w ramach Rady dokumentów.

Artykuł 27
Państwa Członkowskie Rady zobowiązują się do konsultacji z innymi Państwami Członkowskimi Rady w zakresie spraw nieobjętych zapisami tego Traktatu, a które mogą oddziaływać na prowadzoną przez Państwa Członkowskie Rady politykę zagraniczną i obronną.

Artykuł 28
Państwa Członkowskie Rady zobowiązują się do przeprowadzenia weryfikacji zapisów tego Traktatu oraz dołączonych Protokołów w okresie do 9 miesięcy od dnia wejścia w życie Traktatu.

Rozdział VII. Przystąpienie do Rady i opuszczenie struktur

Artykuł 29
Przystąpienie państwa do Rady wymaga złożenia przez państwo wniosku o przystąpienie do Rady do Prezydencji Rady.
Sposób złożenia oraz treść wniosku przedstawia Protokół do Traktatu.
W przypadku odrzucenia wniosku przez Radę, ponowny wniosek może być złożony po upływie 4 miesięcy od wydania decyzji o odrzuceniu uprzedniego wniosku.

Artykuł 30
Przystąpienie państwa do Rady wymaga przyjęcia przez państwo dorobku prawnego Rady.

Artykuł 31
Przystąpienie państwa do Rady wymaga uznania państwa przez wszystkie Państwa Członkowskie Rady.

Artykuł 32
Przystąpienie państwa do Rady wymaga przyjęcia traktatu akcesyjnego przez Państwa Członkowskie i państwo wyrażające chęć przystąpienia do Rady.

Artykuł 33
Do Rady może przystąpić państwo, które w powszechnej opinii związane jest z Nowym Kontynentem.

Artykuł 34
Każde Państwo Członkowskie może odstąpić od uczestnictwa w Radzie poprzez wypowiedzenie tego Traktatu wraz z dorobkiem prawnym Rady z trzy miesięcznym okresem wypowiedzenia.

Artykuł 35
Państwa Członkowskie mogą zdecydować o zawieszeniu na okres nie dłuższy niż sześciu miesięcy lub usunięciu z Rady Państwa Członkowskiego, gdy:
- Państwo Członkowskie długotrwale sprzeciwia się wykonaniu zobowiązań nałożonych tym Traktatem lub powziętych w innych dokumentach,
- Państwo Członkowskie dopuszcza się aktów agresji lub prowadzi działania sabotujące wobec Państw Członkowskich Rady,
- Państwo Członkowskie pozostaje nieaktywne na arenie międzynarodowej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Decyzja o zawieszeniu Państwa Członkowskiego podejmowana jest jednomyślnie przez przyjęcie rozporządzenia w obecności wszystkich Państw Członkowskich bez praw głosu Państwa Członkowskiego, którego zawieszenie będzie dotyczyć.
Podjęcie decyzji o usunięciu z Rady Państwa Członkowskiego następuje według procedury zawieszenia, a wykonanie decyzji wymaga zmiany tego Traktatu.

Rozdział VIII. Przepisy wyjaśniające i końcowe

Artykuł 36
Państwa Członkowskie mogą określić sytuacje niewykonywania postanowień tego Traktatu lub inne specjalne sytuacje dotyczące uczestnictwa Państwa Członkowskiego w Radzie przez załączenie do Niego Protokołów.

Załączenie Protokołu wymaga zgody wszystkich Państw Członkowskich.

Artykuł 37
Państwa Członkowskie mogą zmienić zapisy tego Traktatu za zgodą wszystkich Państw Członkowskich, gdy uznają to za konieczne dla dalszego funkcjonowania Rady lub gdy została podjęta decyzja o usunięciu Państwa Członkowskiego z Rady, za zgodą wszystkich pozostałych Państw Członkowskich.

Artykuł 38
Depozytariuszem Traktatu jest Prezydent Republiki Francuskiej.

Artykuł 39
Traktat wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu procesów ratyfikacji w Państwach Członkowskich, które uzgodniły zapisy tego Traktatu podczas spotkania w Paryżu w dniach 25 stycznia do 27 kwietnia 2013 roku.

PROTOKOŁY

Protokół nr 1 w sprawie kolejności Prezydencji w Radzie
Państwa Członkowskie ustalają kolejność pięciomiesięcznej Prezydencji w Radzie w sposób następujący: od pierwszego dnia pierwszego miesiąca do ostatniego dnia piątego miesiąca obowiązywania tego Traktatu Radzie przewodniczyć będzie Republika Francuska, od pierwszego dnia szóstego miesiąca do ostatniego dnia dziesiątego miesiąca obowiązywania tego Traktatu Radzie przewodniczyć będzie Rzeczpospolita Obojga Narodów.

Protokół nr 2 w sprawie wniosku o przystąpienie do Rady
Wniosek o przystąpienie do Rady składany przez państwo do Prezydencji Rady, która przedstawia wniosek Radzie podczas najbliższego spotkania.
Wniosek o przystąpienie do Rady składa się z części:
1) Informacyjnej; państwo informuje o zamiarach przystąpienia do Rady;
2) Prawnej; państwo przedstawia wykaz koniecznych zmian w prawodawstwie państwa, koniecznych do przyjęcia dorobku prawnego Rady;
3) Deklaracyjnej; państwo deklaruje zamiar udziału w negocjacjach o przystąpieniu państwa do Rady, prowadzenia przyjaznej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa względem Państw Członkowskich Rady;
4) Politycznej; państwo przedstawia wykaz zbieżności i rozbieżności prowadzonej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa wobec polityk prowadzonych przez Radę, poparcie klasy politycznej dla przystąpienia państwa do Rady, propozycję ostatecznego terminu przyjęcia dorobku prawnego Rady.

Protokół nr 3 w sprawie Republiki Francuskiej
Republika Francuska zobowiązuje się do utrzymywania oficjalnej strony internetowej Rady poprzez zapewnienie niezbędnego miejsca na serwerze Republiki Francuskiej. Strona internetowa Rady powstanie do 10 dni od dnia wejścia w życie tego Traktatu. Adres strony internetowej będzie związany subdomeną Republiki Francuskiej.

Protokół nr 4 w sprawie Rzeczpospolitej Eskwilińskiej
Rzeczpospolita Eskwilińska zastrzega sobie prawo niewykonywania postanowień niniejszego Traktatu w zakresie działań militarnych i politycznych wymierzonych przeciwko jakiemukolwiek państwu Kontynentu Wschodniego.

Traktat wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych pomiędzy Federacją Al Rajn
a Rzeczpospolitą Eskwilińską
w dniu 7 czerwca 2013 roku w Eskwilingradzie

Wysokie Układające się Strony:
Jego Wysokość Osama bin Ramzani, Sułtan Federacji Al Rajn, w imieniu własnym i Federacji Al Rajn

oraz

Jego Ekscelencja Cheewazz Khadil, Prezydent Rzeczypospolitej Eskwilińskiej, w imieniu własnym i Rzeczypospolitej Eskwilińskiej

zawierają w najlepszej wierze następujący Traktat o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych:

Art. 1.
1. Wysokie Układające się Strony uznają się niniejszym wzajemnie za suwerenne państwa i podmioty prawa międzynarodowego.
2. Wysokie Układające się Strony wyrzekają się we wzajemnych stosunkach używania jakiejkolwiek przemocy.

Art. 2.
1. Wysokie Układające się Strony nawiązują niniejszym stosunki dyplomatyczne na szczeblu ambasadorów lub urzędników odpowiedniego szczebla.
2. Wysokie Układające się Strony dopuszczają ustanowienie przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Eskwilińskiej w Federacji Al Rajn oraz przedstawicielstwa Federacji Al Rajn w Rzeczypospolitej Eskwilińskiej.
Art. 3.
Wysoka Układająca się Strona wysyłająca swojego przedstawiciela obowiązana jest uprzednio wystąpić o agrement dla kandydata na ambasadora.

Art. 4.
1. Ambasadorowi przysługuje immunitet na terenie państwa przyjmującego.
2. W ramach immunitetu, na terenie państwa przyjmującego, ambasador:
a) nie podlega jurysdykcji karnej państwa przyjmującego,
smiley nie podlega jurysdykcji cywilnej państwa przyjmującego, chyba że sprawa dotyczy ich działalności niezwiązanej zupełnie z pełnioną misją, a sprawa dotyczy interesów prawnych osób trzecich, podległych jurysdykcji państwa przyjmującego,
c) korzysta ze swobody poruszania się po obszarze państwa przyjmującego,
d) korzysta z prawa do reprezentowania interesów państwa wysyłającego, w sposób uznany przez siebie za właściwy, w środkach masowego przekazu, w tym na głównej liście dyskusyjnej lub forum państwa przyjmującego,
e) nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
3. Wysokie Układające się Strony zobowiązują się rozstrzygać na drodze dyplomatycznej spory wynikłe na tle postępowania ambasadorów, z zastrzeżeniem dopuszczalności drogi sądowej w sytuacji, o której mowa w art. 4 pkt. b.

Art. 5.
Jeśli pod wątpliwość poddaje się niewinność lub uczciwość ambasadora, państwo wysyłające ma obowiązek wszczęcia śledztwa.

Art. 6.
1. Ambasador może zrzec się immunitetu.
2. Wydalenie ambasadora z państwa przyjmującego następuje poprzez uznanie go za persona non grata.
3. W przypadku wydalenia ambasadora państwo przyjmujące zobowiązuje się do złożenia wyjaśnień i przedstawienia powodu wydalenia ambasadora państwa wysyłającego.

Art. 7.
Wysokie Układające się Strony zobowiązują się wzajemnie do podejmowania działań
zmierzających do rozwoju wzajemnych stosunków.

Art. 8.
1. Każda z Wysokich Układających się Stron może wypowiedzieć niniejszy traktat.
2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego traktatu traci on swoją moc z upływem trzeciego dnia następującego po dniu notyfikacji wypowiedzenia traktatu drugiej stronie.

Art. 9.
Traktat niniejszy wchodzi w życie z dniem ratyfikowania go przez Wysokie Układające się Strony.


(-) Jego Wysokość Osama bin Ramzani
Sułtan Federacji Al Rajn

KPRE/U/07/09/ZM.4
USTAWA
Z DNIA 3 CZERWCA 2013 ROKU
O ZMIANIE USTAWY O USTROJU SĄDOWNICTWA
Lex Wilczinana iudicaria supplementa secunda

Artykuł 1.
Ustawa niniejsza określa zmiany wprowadzone w Ustawie o ustroju sądownictwa z dnia 10 lipca 2009 roku (KPRE/U/07/09; Lex Wilcziniana de iudiciis), dalej określanej jako ,,Ustawa".

Artykuł 2.
Artykuł 28 Ustawy otrzymuje brzmienie:
§ 1. Urzędu sędziego nie można łączyć z urzędem Prezydenta Rzeczypospolitej.
§ 2. Rada Narodowa powołuje sędziów nadzwyczajnych, w sytuacjach określonych Konstytucją i ustawami, spośród osób spełniających warunki artykułu 25. i wyróżniających się wiedzą prawniczą dla rozpatrzenia konkretnej sprawy, po której zamknięciu ich kompetencje wygasają.

Artykuł 3.
Ustawa wchodzi w życie w dniu ogłoszenia.

USTAWA
Z DNIA 27 SIERPNIA 2013 ROKU
O ZMIANIE USTAWY O OBYWATELSTWIE ESKWILIŃSKIM

Artykuł 1.

Skreśla się artykuł 2. ustawy.

Artykuł 2.

Artykuł 5. ustawy otrzymuje brzmienie:

§. 1. Aby uzyskać obywatelstwo eskwilińskie należy legalnie przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Eskwilińskiej przez co najmniej 5 dni i złożyć wniosek do Prezydenta Rzeczypospolitej Eskwilińskiej o nadanie obywatelstwa eskwilińskiego, a po jego pozytywnym rozpatrzeniu złożyć w miejscu publicznym Rzeczypospolitej Eskwilińskiej przyrzeczenie obywatelskie.
§. 2. Nabycie obywatelstwa następuje z chwilą złożenia na forum Rzeczypospolitej Eskwilińskiej przyrzeczenia obywatelskiego. Przyrzeczenie obywatelskie można złożyć z dodanie dowolnej formuły religijnej lub filozoficznej, która nie uchybia godności sytuacji.

Artykuł 3.

Artykuł 7. ustawy otrzymuje brzmienie:

§. 1. Szczegóły dotyczące trybu zgłaszania wniosku o prawo pobytu określa rozporządzenie Przewodniczącego Rady Rządowej.
§. 2. Wniosek o nadanie obywatelstwa eskwilińskiego musi zawierać deklarowaną narodowość osoby ubiegającej się o obywatelstwo. Szczegóły dotyczące trybu zgłaszania wniosku o nadanie obywatelstwa eskwilińskiego i trybu nadawania tego obywatelstwa określa rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Eskwilińskiej.
§. 3. Treść przyrzeczenia obywatelskiego określa załącznik do ustawy.

Artykuł 4.

Do ustawy dodany zostaje załącznik o treści:

Ja, (imię i nazwisko), znając prawa i obowiązki obywatela eskwilińskiego, przyrzekam, że pozostanę lojalnym członkiem eskwilińskiej wspólnoty i nie przekroczę Konstytucji, ani innych praw Rzeczypospolitej, zaś swoją pracą będę przyczyniał się do jej pomyślności, rozwoju i bezpieczeństwa.

Artykuł 5.

Ustawa wchodzi w życie w dniu ogłoszenia.