El Presidente Rzeczypospolitej Eskwilińskiej
JE Cheewazz Khadil
(kontakt)
Przewodniczący Rady Narodowej (XIII kadencja)
don Havelock Jaskoviakus
(kontakt)
Przewodniczący Rady Rządowej (premier)
don Havelock Jaskoviakus
(kontakt)
Minister Spraw Zagranicznych
don Tomasz Anter
(kontakt)
Prezes Sądu Najwyższego
don Bruno van der Bizen
Komendant Kwatery Głównej Sił Zbrojnych
generał Max von Wereman
(kontakt)
|
|
Największe miasto i stolica Eskwilinii, powierzchnia 49.7 km2, 75 tys. mieszkańców (2009)
Oprócz rdzennych mieszkańców, zamieszkane przez ok. 4 tys. Ispalczyków (głównie potomków arystokracji i przemysłowców).
Miasto położone w południowej części wyspy w nizinie Eskwilińskiej nad rzeką Bystrą. Jest jednym z dwóch głównych połączeń komunikacyjnych na wyspy (linia kolejowa do portów w Grodnie i Łodzi, droga ekspresowa do Limby i Griffionu, droga krajowa do Lojangu i Grodna).
Założone w 1700 roku, jako rywal dla dawnej stolicy – Lojangu. Od początku swego istnienia Eskwilinigrad był głównym punktem przeładunku zboża na wyspie, roczny przychód szacuje się na nawet 1 000 000 @. Dzięki znacznym wpływom z handlu zbożem Eskwilinigrad w ciągu paru lat przegonił Lojang, stając się nową stolicą kulturalną i finansową Wyspy. Zwany ,,małym Wersalem”, Eskwilingrad był też siedzibą większości dawnych rodów szlacheckich.
Taki stan rzeczy utrzymał się do połowy XIX wieku kiedy w krótkim czasie poważnie spadły ceny zboża, przez co miasta eskwilińskie (głównie Eskwilingrad) znacznie podupadły. Władze miejskie (na czele z burmistrzem Orsaldo i wiceburmistrzem Zarbą) widząc, że handel zbożem nie przynosi już tak wielkich zysków jak kiedyś, zdecydowały się na przekształcenie handlu opartego na zbożu na przemysł tekstylny. Do 1869 roku wybudowano aż sześć nowoczesnych fabryk. Prezesem pierwszej z nich był Golfin Ustrogocki (przed kryzysem lat 50-tych jeden z najbogatszych kupców zboża w Eskwilingradzie). W fabrykach zatrudnione było aż 10 tysięcy ludzi(w tamtym okresie 1/3 ludności miasta). Już w pierwszym roku funkcjonowania fabryk koszt ich budowy się zwrócił, a następnych latach przychód z nich pozwolił na wybudowanie kolejnych trzech fabryk. Na początku XX wieku dołączył do przemysłu tekstylnego dołączył spożywczy.
W 1887 roku w Eskwilingradzie powstała kawiarnia Cafe pod Minogą. Właśnie tu, w środowisku eskwilińskiej klasy średniej i ispalskiej burżuazji, zrodził się ruch Postępowców, dążący do zniesienia przywilejów szlachty i nadania Wyspie niepodległości.
W 1934 roku rozpoczął się tzw. Strajk Wielkanocny. W noc Wielkanocną na ulicach Eskwilingradu przemaszerowało około 15.000 ludzi. Po kilku godzinach zaczęły się bójki, a chwile później zawiązała się brutalna walka mieszkańców miasta z ispalskimi żołnierzami, do północy prawie ¾ miasto zostały zdobyte przez buntowników, w czasie walk o Pałac Gubernatora został zastrzelony Gubernator Wyspy Rafael Oltinio. Rano do miasta przybywają pierwsze ispalskie oddziały pancerne. Parę dni później wojska nieprzyjacielskie w liczbie 7.000 ludzi rozpoczęły uderzenie na Eskwilingrad. Bohaterska obrona mieszkańców trwała aż 79 dni i zakończyła się wielkimi zniszczeniami miasta (na szczęście stare miasto zostało oszczędzone).
Miasto w ciągu roku odbudowano, a następcą Iska na stanowisku Gubernatora Wyspy został Alfred Frey. Mimo, że powstanie zostało stłumione, to aż do odzyskania niepodległości przez Eskwilinię były organizowane różne przemarsze patriotyczne, a Strajk Wielkanocny stał się symbolem walki z ispalskim okupantem.
W latach 1970-1973, w czasach krótkich rządów komunistów, początki masowego budownictwa na lewym brzegu Bystry. Od czasu gdy Eskwilingradczycy przekonali się do samochodów ciągłe korki na Moście Iguany utrudniają przejazd przez stolicę.
W 2009 roku Eskwilinia odzyskała niepodległość, a Eskwilingrad stał się stolicą nowo utworzonego państwa. Od czasu obalenia władzy ispalskiej zabytki w mieście są poważnie zaniedbane, wiele z nich jest nieodwracalnie zniszczona. Za to władze trzeba pochwalić za to, że centrum miasta jest piękne i zadbane.
Od lutego 2012 roku w mieście ma swoją siedzibę drużyna piłkarska Respublico Eskwilingrad.
|
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
|
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Brak ocen.
|
|
|
Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.
Archiwum
|
|
Kto wie? Może nawet złożysz wniosek o obywatelstwo? 
v6.01.6 © 2003-2005