Początki osadnictwa na wyspie owiane są tajemnicą. Historycy wciąż toczą zacięte spory: byli Celtowie czy ich nie było? Dlaczego upadły kopalnie miedzi? Kto w nich pracował? W oczekiwaniu na odpowiedzi na te pytania, pozostaje nam opierać się na legendach i mitach z tego mało znanego okresu.
W większości opowieści dotyczących IV wieku przewija się postać Eadana – bohatera, obrońcy górników i pierwszych osadników. Historie o Eadanie należą do kanonu baśni dla dzieci: „Jak Eadan smoka pokonał”, „Jak Eadan kopalnię uratował”, „Jak Eadan się z diabłem nie bratał” i wiele innych. Wśród wyczynów tego herosa miało znajdować się także własnoręczne wykopanie pierwszej sztolni na Wyspie, spisanie pierwszych praw dla osadników, a także podzielenie się z nimi podstawami trudnego górniczego rzemiosła. Eadan miał być pierwszym dziecięciem urodzonym na Wyspie, którego powicie przyniosło wielką radość. Kilkuletni Eadan miał sen, w którym był dorosłym mężczyzną, broniącym słabszych przed złem tego świata. Gdy się obudził, stwierdził, że istotnie jest dorosłym mężczyzną – w dodatku nadludzko silnym i nienaturalnie wysokim. Poświęcił odtąd życie służbie swoim ziomkom. Wedle przekazywanych od setek lat ustnych podań wdzięczni mieszkańcy Wyspy mieli uczynić Eadana swoim władcą, a gdy ten, władając sprawiedliwie, doszedł szacownego wieku 111 lat (sic!) bliżej nieokreśleni bogowie zmienili go w orła o niecodziennej, złotej barwie i wzięli z duszą i ciałem do gwiazd (stąd herb Wyspy).
Z pozoru wydawać by się mogło, że nie ma żadnych podstaw, by uważać Eadana za postać historyczną. Na pierwszy rzut oka postać herosa jest mieszanką legend o pierwszych ludziach na Wyspie, niepotwierdzonych informacji o Celtach i tych wszystkich mitów, jakie owiały najdawniejszą historię Eskwilinii. I tak też jeszcze do niedawna uważano. Jednak w 2010 roku, w czasie wykopalisk archeologicznych niedaleko Lojangu, odkryto bogate zbiory ceramiki. Na jednym z naczyń odczytano napis w języku celtyckim: „…Eadan, pan kopalni ”.
Tajemnica istnienia Eadana wciąż pozostaje nierozwikłana.