El Presidente Rzeczypospolitej Eskwilińskiej
JE Cheewazz Khadil
(kontakt)
Przewodniczący Rady Narodowej (XIII kadencja)
don Havelock Jaskoviakus
(kontakt)
Przewodniczący Rady Rządowej (premier)
don Havelock Jaskoviakus
(kontakt)
Minister Spraw Zagranicznych
don Tomasz Anter
(kontakt)
Prezes Sądu Najwyższego
don Bruno van der Bizen
Komendant Kwatery Głównej Sił Zbrojnych
generał Max von Wereman
(kontakt)
|
|
| Ustawa - Kodeks postępowania sądowego z dnia 29 maja 2010 roku |
KPRE/09/10
USTAWA
Z DNIA 29 MAJA 2010 ROKU
KODEKS POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO
Lex Khadilia de actiones et cognitione
zmiany: KPRE/U/01/12
Rozdział I
Strony, legitymacja procesowa i wniesienie skargi
Artykuł 1.
§. 1 Stronami w procesie są powód i oskarżony.
§. 2 Powód jest to osoba fizyczna lub prawna która domaga domaga się swoich ochrony procesowej swych praw w skardze złożonej przez retora.
§. 3 Oskarżony jest to osoba fizyczna lub prawna która oskarżana jest przez powoda o naruszenie jego praw lub wolności.
Artykuł 2.
Strony są reprezentowane w sądzie przez retorów.
Artykuł 3.
Uprawniona do złożenia skargi sądowej jest każda osoba fizyczna i każda osoba prawna której prawa lub wolności zostały naruszone.
Artykuł 4.
1. Skarga składana jest do właściwego sądu przez retora. Skarga powinna zawierać precyzyjnie wyrażone roszczenia powoda wobec pozwanego wraz z podstawą prawną.
2. Składający skargę jest zobowiązany do wniesienia opłaty w wysokości 5% żądanej w pozwie kwoty lub 50@ jeśli skarga nie dotyczy spraw majątkowych.
Artykuł 5.
§. 1 Retorzy są wyłącznymi przedstawicielami strony i tylko oni i sędzia lub sędziowie prowadzący sprawę mają prawo głosu w sali rozpraw, chyba, że sędzia lub sędziowie prowadzący sprawę dopuszczą do głosu osobe trzecią.
§. 2 Tytuł retora obowiązuje tylko w jednym konkretnym postępowaniu i wraz z jego zakonczeniem wygasa.
§. 3 Retorem może być każda osoba fizyczna, również same strony.
§. 4 Za retora powoda uważa się osobę ktora złożyła skargę do sądu. Oskarżony przed wyznaczonym dniem rozprawy dostarcza do właściwego sądu deklarację o wyznaczeniu retora która w jasny sposób stwierdza kto będzie upoważniony do reprezentowania strony.
§. 5 Nie można przenosić w trakcie rozprawy tytułu retora na inną osobę. Jest to jednak możliwe przed dniem rozprawy. W tym celu należy złożyć do właściwego sądu deklaracje o przeniesieniu tytułu retora. Deklaracja powinna jasno stwierdzać z jakiej osoby fizycznej na jaką osobę fizyczną tytuł retora jest przenoszony.
Rozdział II
Rozprawa
Artykuł 6.
§. 1 Postępowanie sądowe prowadzone jest przez jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§. 2 W razie prowadzenia rozprawy przez więcej niż jednego sędziego, przepisy Kodeksu Postępowania Sądowego stosuje się odpowiednia, chyba, że ustawa przewiduje szczególny tryb prowadzenia postepowania sądowego.
Artykuł 7.
§. 1 Po dostarczeniu do sądu skargi sędzia ma siedem dni na zapoznanie się ze sprawą i wyznaczenia terminu rozprawy.
§. 2 Termin powinien zostać wyznaczony po konsultacji w sprawie dogodnego dnia z oskarżonym.
Artykuł 8.
§. 1 Rozprawa otwiera oficjalnie sędzia prowadzący sprawę. Następnia oddaje głos retorowi powoda. Po wystąpieniu retora powoda, głos oddawany jest retorowi oskarżonego. W dalszej kolejności przeprowadzane są dowody o ile retorzy w swych przemówieniach wyrazili chęć przeprowadzenia dowodu i dowód został dopuszony do przedstawienia.
§. 2 Strony mogą zgłosić dowolną ilość dowodów w sprawie.
§. 3 O dopuszczenie dowodu do przedstawienia decyduje sędzia prowadzący rozprawę wedle własnego uznania.
Artykuł 9.
Po przedstawieniu każdego dowodu retorzy mogą prosić sędziego o wygłoszenie komentarza. O dopuszczeniu do głosu decyduje sędzia według własnego uznania.
Artykuł 10.
Po rozpatrzeniu wszystkich dopuszczonych do przedstawienia dowodów retorowie mogą wygłosić mowę końcową, jako pierwszy mowę wygłasza retor powoda, a później retor oskarżonego. Następnie sędzia ogłasza wyrok.
Artykuł 11.
Rozprawa toczy się w ciągu jednego dnia, chyba, iż sędzia przedłuży ją ze względu na ilość dowodów dopuszczonych do przedstawienia, niezwykłą zawiłość sprawy lub inne ważne okoliczności które sędzia uzna dostatecznie ważne by rozprawę przedłużyć. Rozprawa nie może trwać jednak dłużej niż siedem dni.
Artykuł 12.
W razie wątpliwości co zasadności skargi powoda sprawa rozstrzygana jest na korzyść oskarżonego.
Artykuł 13.
§ 1. Retorowie są zobowiązani do stawienia się w dniu rozprawy w sądzie i wygłoszenia mowy otwierającej rozprawę.
§ 2. W razie nie wygłoszenia mowy otwierającej rozprawę przez retora jednej ze stron lub niestawiennictwa strony, sprawa rozpatrywana jest na korzyść strony przeciwnej.
§ 3. W terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku, stronie, na której niekorzyść wyrok zapadł, przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego.
§ 4. Stwierdzając, że przyczyny niewygłoszenia mowy lub niestawiennictwa były istotne, co składający odwołanie lub wniosek musi udowodnić, Sąd Najwyższy uchyla w całości zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Rozdział III
Rozprawa kasacyjna
Artykuł 14.
§ 1. Od każdego prawomocnego wyroku sądu krajowego stronom przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego. Nie można dwa razy składać wniosku o kasację opartego o ten sam zarzut, chyba że pojawiły się nowe okoliczności w sprawie.
§ 2. Kasacja może być wniesiona tylko z powodu rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, w szczególności gdy:
1) sąd był nienależycie obsadzony,
2) sąd wykroczył poza swą właściwość lub kompetencję,
3) orzeczenie wydano z istotnym naruszeniem przepisów procedury,
4) zachodzi sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie.
Artykuł 15.
Sąd Najwyższy bada w postępowania nieprocesowym, niejawnym i jednoosobowym zasadność kasacji i orzeka o jej odrzuceniu, w przypadku oczywistej bezzasadności, albo wyznacza termin rozprawy kasacyjnej, zgodnie z zasadami ogólnymi.
Artykuł 16.
Rozprawa kasacyjna kończy się wyrokiem utrzymującym w mocy zaskarżone orzeczenie albo uchylającym je w całości lub części i oddającym sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Rozdział IV
Wyłączenie sędziego
Artykuł 17.
§ 1. Wyłączenie sędziego następuje z urzędu, na wniosek sędziego albo wniosek strony, złożony najpóźniej do dnia rozpoczęcia przewodu sądowego, chyba że przyczyna wyłączenia stała się wiadoma później.
§ 2. Wyłącznie sędziego stwierdza przewodniczący rozprawie, a jeżeli on jest wyłączony r11; Prezes Sądu Najwyższego. Wyłączenie Prezesa Sądu Najwyższego stwierdza Prezydent Rzeczypospolitej.
§ 3. Wyłączenie członków Trybunału Nadzwyczajnego stwierdza Rada Narodowa.
Artykuł 18.
§ 1. Wyłącznie sędziego następuje z mocy samego prawa w przypadku, gdy:
1) sprawa bezpośrednio dotyczy sędziego, jego praw lub obowiązków,
2) brał on udział w sprawie jako strona lub jej retor,
3) był on biegłym lub świadkiem w sprawie,
4) brał on udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia lub orzeczenia, wobec którego wniesiono kasację.
§ 2. Wyłączenie sędziego następuje również, jeżeli istnieje okoliczność mogąca wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.
|
|
dnia styczeń 31 2012 20:42:28
TEKST PIERWOTNY
KPRE/09/10
USTAWA
Z DNIA 29 MAJA 2010 ROKU
KODEKS POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO
Lex Khadilia de actiones et cognitione
Artykuł 1.
§. 1 Stronami w procesie są powód i oskarżony.
§. 2 Powód jest to osoba fizyczna lub prawna która domaga domaga się swoich ochrony procesowej swych praw w skardze złożonej przez retora.
§. 3 Oskarżony jest to osoba fizyczna lub prawna która oskarżana jest przez powoda o naruszenie jego praw lub wolności.
Artykuł 2.
Strony są reprezentowane w sądzie przez retorów.
Artykuł 3.
Uprawniona do złożenia skargi sądowej jest każda osoba fizyczna i każda osoba prawna której prawa lub wolności zostały naruszone.
Artykuł 4.
1. Skarga składana jest do właściwego sądu przez retora. Skarga powinna zawierać precyzyjnie wyrażone roszczenia powoda wobec pozwanego wraz z podstawą prawną.
2. Składający skargę jest zobowiązany do wniesienia opłaty w wysokości 5% żądanej w pozwie kwoty lub 50@ jeśli skarga nie dotyczy spraw majątkowych.
Artykuł 5.
§. 1 Retorzy są wyłącznymi przedstawicielami strony i tylko oni i sędzia lub sędziowie prowadzący sprawę mają prawo głosu w sali rozpraw, chyba, że sędzia lub sędziowie prowadzący sprawę dopuszczą do głosu osobe trzecią.
§. 2 Tytuł retora obowiązuje tylko w jednym konkretnym postępowaniu i wraz z jego zakonczeniem wygasa.
§. 3 Retorem może być każda osoba fizyczna, również same strony.
§. 4 Za retora powoda uważa się osobę ktora złożyła skargę do sądu. Oskarżony przed wyznaczonym dniem rozprawy dostarcza do właściwego sądu deklarację o wyznaczeniu retora która w jasny sposób stwierdza kto będzie upoważniony do reprezentowania strony.
§. 5 Nie można przenosić w trakcie rozprawy tytułu retora na inną osobę. Jest to jednak możliwe przed dniem rozprawy. W tym celu należy złożyć do właściwego sądu deklaracje o przeniesieniu tytułu retora. Deklaracja powinna jasno stwierdzać z jakiej osoby fizycznej na jaką osobę fizyczną tytuł retora jest przenoszony.
Artykuł 6.
§. 1 Postępowanie sądowe prowadzone jest przez jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§. 2 W razie prowadzenia rozprawy przez więcej niż jednego sędziego, przepisy Kodeksu Postępowania Sądowego stosuje się odpowiednia, chyba, że ustawa przewiduje szczególny tryb prowadzenia postepowania sądowego.
Artykuł 7.
§. 1 Po dostarczeniu do sądu skargi sędzia ma siedem dni na zapoznanie się ze sprawą i wyznaczenia terminu rozprawy.
§. 2 Termin powinien zostać wyznaczony po konsultacji w sprawie dogodnego dnia z oskarżonym.
Artykuł 8.
§. 1 Rozprawa otwiera oficjalnie sędzia prowadzący sprawę. Następnia oddaje głos retorowi powoda. Po wystąpieniu retora powoda, głos oddawany jest retorowi oskarżonego. W dalszej kolejności przeprowadzane są dowody o ile retorzy w swych przemówieniach wyrazili chęć przeprowadzenia dowodu i dowód został dopuszony do przedstawienia.
§. 2 Strony mogą zgłosić dowolną ilość dowodów w sprawie.
§. 3 O dopuszczenie dowodu do przedstawienia decyduje sędzia prowadzący rozprawę wedle własnego uznania.
Artykuł 9.
Po przedstawieniu każdego dowodu retorzy mogą prosić sędziego o wygłoszenie komentarza. O dopuszczeniu do głosu decyduje sędzia według własnego uznania.
Artykuł 10.
Po rozpatrzeniu wszystkich dopuszczonych do przedstawienia dowodów retorowie mogą wygłosić mowę końcową, jako pierwszy mowę wygłasza retor powoda, a później retor oskarżonego. Następnie sędzia ogłasza wyrok.
Artykuł 11.
Rozprawa toczy się w ciągu jednego dnia, chyba, iż sędzia przedłuży ją ze względu na ilość dowodów dopuszczonych do przedstawienia, niezwykłą zawiłość sprawy lub inne ważne okoliczności które sędzia uzna dostatecznie ważne by rozprawę przedłużyć. Rozprawa nie może trwać jednak dłużej niż siedem dni.
Artykuł 12.
W razie wątpliwości co zasadności skargi powoda sprawa rozstrzygana jest na korzyść oskarżonego.
Artykuł 13.
Retorowie są zobowiązani do stawienia się w dniu rozprawy w sądzie i wygłoszenia mowy otwierającej rozprawę. W razie nie wygłoszenia mowy otwierającej rozprawę przez retora jednej ze stron sprawa rozpatrywana jest na korzyść strony która mowę wygłosiła. Wyrok taki jest nieprawomocny. Przysługuje od niego odwołanie. Odwołanie musi być złożone do właściwego sądu w ciągu 7 dni od wydania wyroku. Odwołanie powinno jasno podawać przyczynami niestawiennictwa. Jeżeli sędzia uzna powody za istotne wyznacza kolejny termin rozprawy, po konsultacji z oskarżonym. Jeśli odwołanie nie zostanie złożone w przewidzianym terminie wyrok się uprawomacnia.
Artykuł 14.
Od każdego wyroku sądu krajowego przysługuje apelacja do Sądu Najwyższego.
Artykuł 15.
Skarga apelacyjna powinna zawierać nowe istotne dla sprawy dowody. Sąd Najwyższy bada w postępowania nieprocesowym, niejawnym i jednosobowym zasadność skargi i orzeka o jej odrzuceniu lub wyznacza termin rozprawy apelacyjnej.
Artykuł 16.
Rozprawa apelacyjna kończy się wyrokiem podtrzymującym wyrok sądu krajowego lub oddającym sprawę do ponownego rozpatrzenia przez sąd krajowy.
(-) Aureliusz Łuczak
Przewodniczący Rady Narodowej
(-) Adam Zygmunciak
Prezydent Rzeczypospolitej Eskwilińskiej |
dnia maj 22 2012 15:39:13
KPRE/U/01/12
USTAWA
Z DNIA 29 STYCZNIA 2012 ROKU
O REFORMIE SĄDOWNICTWA
Lex Wilcziniana de reformatione iudiciis
Artykuł 1.
Ustawa niniejsza określa zmiany wprowadzone w:
1) Ustawie z dnia 10 lipca 2009 roku o ustroju sądownictwa (KPRE/U/07/09; Lex Wilcziniana de iudiciis), dalej: Ustawa,
2) oraz Ustawie z dnia 29 maja 2010 roku Kodeks postępowania sądowego (KPRE/U/09/10; Lex Khadilia de actiones et cognitione), dalej: Kodeks.
(...)
Artykuł 5.
Kodeks poddaje się systematyzacji rozdziałami:
1) Rozdział I Strony, legitymacja procesowa i wniesienie skargi, obejmujący art. 1-5
2) Rozdział II Rozprawa, obejmujący art. 6-13
3) Rozdział III Rozprawa kasacyjna, obejmujący art. 14-16
4) Rozdział IV Wyłączenie sędziego, obejmujący art. 17-18.
Artykuł 6.
§ 1. Art. 13 Kodeksu otrzymuje brzmienie:
§ 1. Retorowie są zobowiązani do stawienia się w dniu rozprawy w sądzie i wygłoszenia mowy otwierającej rozprawę.
§ 2. W razie nie wygłoszenia mowy otwierającej rozprawę przez retora jednej ze stron lub niestawiennictwa strony, sprawa rozpatrywana jest na korzyść strony przeciwnej.
§ 3. W terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku, stronie, na której niekorzyść wyrok zapadł, przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego.
§ 4. Stwierdzając, że przyczyny niewygłoszenia mowy lub niestawiennictwa były istotne, co składający odwołanie lub wniosek musi udowodnić, Sąd Najwyższy uchyla w całości zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia..
§ 2. Art. 14 Kodeksu otrzymuje brzmienie:
§ 1. Od każdego prawomocnego wyroku sądu krajowego stronom przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego. Nie można dwa razy składać wniosku o kasację opartego o ten sam zarzut, chyba że pojawiły się nowe okoliczności w sprawie.
§ 2. Kasacja może być wniesiona tylko z powodu rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, w szczególności gdy:
1) sąd był nienależycie obsadzony,
2) sąd wykroczył poza swą właściwość lub kompetencję,
3) orzeczenie wydano z istotnym naruszeniem przepisów procedury,
4) zachodzi sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie..
§ 3. Art. 15 Kodeksu otrzymuje brzmienie:
Sąd Najwyższy bada w postępowania nieprocesowym, niejawnym i jednoosobowym zasadność kasacji i orzeka o jej odrzuceniu, w przypadku oczywistej bezzasadności, albo wyznacza termin rozprawy kasacyjnej, zgodnie z zasadami ogólnymi.
§ 4. Art. 16 Kodeksu otrzymuje brzmienie:
Rozprawa kasacyjna kończy się wyrokiem utrzymującym w mocy zaskarżone orzeczenie albo uchylającym je w całości lub części i oddającym sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Artykuł 7.
Rozdział IV Kodeksu otrzymuje brzmienie:
Artykuł 17.
§ 1. Wyłączenie sędziego następuje z urzędu, na wniosek sędziego albo wniosek strony, złożony najpóźniej do dnia rozpoczęcia przewodu sądowego, chyba że przyczyna wyłączenia stała się wiadoma później.
§ 2. Wyłącznie sędziego stwierdza przewodniczący rozprawie, a jeżeli on jest wyłączony r11; Prezes Sądu Najwyższego. Wyłączenie Prezesa Sądu Najwyższego stwierdza Prezydent Rzeczypospolitej.
§ 3. Wyłączenie członków Trybunału Nadzwyczajnego stwierdza Rada Narodowa.
Artykuł 18.
§ 1. Wyłącznie sędziego następuje z mocy samego prawa w przypadku, gdy:
1) sprawa bezpośrednio dotyczy sędziego, jego praw lub obowiązków,
2) brał on udział w sprawie jako strona lub jej retor,
3) był on biegłym lub świadkiem w sprawie,
4) brał on udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia lub orzeczenia, wobec którego wniesiono kasację.
§ 2. Wyłączenie sędziego następuje również, jeżeli istnieje okoliczność mogąca wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.
Artykuł 8.
Ustawa wchodzi w życie w dniu ogłoszenia.
(-) Martinus de Wilczyno
Przewodniczący Rady Narodowej
(-) Adam de Sigmund
Prezydent Rzeczypospolitej Eskwilińskiej |
|
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
|
Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.
Archiwum
|
|
Kto wie? Może nawet złożysz wniosek o obywatelstwo? 
v6.01.6 © 2003-2005