Program Partii Monarchistów

[T. Dostojewski]

Program Partii Monarchistów

1. Wzmocnienie ustroju Insulii - uznajemy że monarchia jest najlepszym ustrojem politycznym i należy ją wzmocnić.

2. Wspieranie nowych obywateli - należy wspierać nowych obywateli w Insulii, gdyż mogą oni potrzebować pomocy.

3. Współpraca z zagranicą - Insulia powinna współpracować z innymi mikronacjami.

[Bolesław]

Jak konkretnie należy wzmocnić? Czy Jego Ekscelencja widzi na stanowisku cesarskim np. siebie lub swojego kandydata? Jakie dokładnie państwa?

[T. Dostojewski]

Jestem za większą obecnością szlachty w Insulii. Co do kandydata to widziałbym jako przyszłego Cesarza wicehrabię Augusta de la Sparasana, gdyż bardzo się nadaje. Co do państw to warto rozwinąć stosunki dyplomatyczne np. z Lumerią, czy z Sarmacją.

[Anastasia Windsachen]

Jakie jest uzasadnienie dla kierunku naszych starań dyplomatycznych w stronę Lumerii i Sarmacji?

[T. Dostojewski]

Myślę że dobrze postąpiliśmy, uznając te dwa wielkie państwa.

[Kamiljan de Harlin]

Myślę że dobrze postąpiliśmy, uznając te dwa wielkie państwa.

Z Sarmacją mamy umowę o podwójnym obywatelstwie, więc traktat uznaniowy to byłaby tylko formalność.
Z Lumerią próbowałem coś rozmawiać, ale kontakt się urwał. Coś średnio u nich z żywotnością.

[Kamiljan de Harlin]

Jestem za większą obecnością szlachty w Insulii.

Obecny system jest hybrydą systemu szlacheckiego, republiki i merytokracji.
Tytuły szlacheckie odgrywają znaczenie w polityce, bo są źródłem stałych i niezmiennych folwarków, które to folwarki są równoznaczne z siłą głosu. Jednak szlachectwo to nie wszystko. Bo mamy też folwarki zmienne, dynamiczne, które są uzależnione od obecnej aktywności obywatela i jego skupieniu na kraju. Premiuje się posiadanie jak najmniejszej liczby zagranicznych obywatelstw i wysoką aktywność na forum krajowym.

Większość władzy dzierży de facto Prezydium, więc siła monarchy nie jest zbyt duża. To jest zarówno wada jak i zaleta. Rozproszenie odpowiedzialności za losy kraju sprawia, że mniej osób czuje się zobligowanych do działania. Jeśli jednak natomiast sam monarcha jest pograżony w maraźmie, to kraj na tym olbrzymie cierpi. Pamiętać trzeba też, że symulator parlamentu szybko się nudzi - zobaczyć to można na przykładzie Unii Trzech Narodów, Bialenii czy Federacji Nordackiej. Dlatego tak ważne jest zachowanie balansu między centralizacją władzy w rękach jednej osoby, a rozproszeniem jej pomiędzy każdego.

[Vladimir Agucko]

To gówno żyje czy umarło śmiercią tragiczną? Jak zdechło, to do wyjebania na kompostownik czy do jakiego archiwum... Ktoś pójdzie i będzie chciał dołączyć i się kurwa zdziwi...