Spotkanie w Los Alexos

[Kamiljan de Harlin]

Kamiljan de Harlin specjalnie przepłynął stakiem z Doctriny do wybrzeży Winkulii, a następnie wsiadł w pociąg do Los Alexos, aby spotkać się ze specjalnym gościem. Wysiadł na dworcu kolejowym w stolicy Westlandu i wyczekiwał na jego przyjście...

[Aleksander Novak]

Kordonem czarnych Alexos-Avtowozów przybył Przewodniczący Narodowej Rady Państwowej Federacji Repujerstanu, Aleksander Novak, pod drzwi starego Wielkiego Kongresu Stanów, który był nieco zarośniętym bluszczem reliktem przeszłych czasów.

[Kamiljan de Harlin]

– Dasz bór – przywitał się Kamiljan podając dłoń gościowi. – Naprawdę doceniam Waszej Ekscelencji zdolność do porozumienia się pomimo różnicy zdań. Tolerancja Waszej Ekscelencji powinna być wzorem do naśladowania przez innych.

Po tej pochwale, Cesarz spoważniał.

– Przejdźmy do rzeczy. Mamy traktat do zaprezentowania publice.
Władcy podjechali pod Pałac Wielkiego Kniazia. Tam ugościli się w sali konferencyjnej.

---

– Szanowni! – Rozpoczął przemawiać Harlin. – Ostatni okres był dla Westlandu dość niestabilny. Ostry spór o same fundamenty nasze kraju doprowadził do jego rozłamu. Chcemy jednak pokazać Wam, że na Pollinie da się współpracować pomimo podziałów, róznic w poglądach i przeszłych sporów. Przykładem tego jest przyjacielska umowa pomiędzy władzami Cesarstwa Insulii, a dokonującą od niej secesji Federacją Repujerstanu. Bez żadnego żalu, pretensji i nienawiści nie tylko tolerujemy, ale nawet akceptujemy decyzję władz Repujerstanu o opuszczeniu struktur państwowych Insulii. Nikogo na Pollinie nie da się trzymać w swoim kraju na siłę. Ludzie i tak wyemigrują, powymierają od prześladowań lub zaginie ich tożsamość. Stawianie oporu jest daremne. Musimy się jednoczyć ponad podziałami!
W tym momencie Cesarz z dumą pokazał zgromadzonym dziennikarzom i gościom projekt traktatu.

[Aleksander Novak]

Światło migoczących zewsząd lampach błyskowych i dźwięk brzęczących migawek aparatów fotograficznych wypełniały salę konferencyjną, gdy obie Ekscelencje usiadły w wyznaczonych miejscach przed wielką ladą i uroczyście podpisały umowę piórem. Po tym czynie wszyscy zaczęli głośno klaskać.
- Po chwili Aleksander Novak mimiką ciała wycisza sale, przemawiając - Szanowni Państwo, po tych wszystkich wydarzeniach, które nieuchronnie od lat się zdarzały, posiadamy już pewne doświadczenie w dziedzinie wzajemnego szacunku i zrozumienia. Dziękuję Jego Cesarskiej Mości za całe zaangażowanie w budowaniu zdrowej relacji naszych państw i równe traktowanie. Niech żyje Insulia! Niech żyje Repujerstan!

[Kamiljan de Harlin]

Harlin czując, że powiedział już wszystko, co mogło zostać powiedziane, odprowadził gościa do jego samochodu, a sam skierował się na dworzec kolejowy.