Katedra Łaski Bożej w KM Vox

[Krzysztof Windsor]

przed planowym rozpoczęciem Celebry, podczas której miała zostać poświęcona Katedra organista przygrywał, a wierni nowej diecezji zbierali się i zajmowali miejsca.

[Joahim von Ribertrop]

Do Katedry przybył także osobiście Król Joahim II. Rozejrzał się po jej wnętrzu. Historyczne to były mury... Najpierw Katedra służyła rotrystom, potem, gdy Karol III przeszedł na kromeryzm (lokalną odmianę protestantyzmu stworzoną przez Henricha Kromera), została przejęta przez kromerystów, by wreszcie zostać im odebrana przez Króla Rzymu Konstantyna IX, fanatycznego rotrystę. Nie wrócili tu jednak kapłani z Rotrii, a Katedra od 1673 roku stała pusta, nie używana przez nikogo. Mimo to utrzymywano ją, najpierw dlatego że kolejni władcy wierzyli w powrót rotrystów do Voxu, a potem dlatego, że od czasów Nataszy I to tu odbywały się koronacje. A teraz nadeszła pora, by Katedrę Łaski Bożej przejął ktoś nowy - Kościół Powszechny Pollinu. Joahim pokiwał głową. Tak... Dobrze że w końcu ktoś zdecydował się przejąć lud voxlandzki pod swoją duchową opiekę. Zbyt długo już na to w Voxie czekano. Król zasiadł w pierwszym rzędzie, ażeby wszystko dobrze widzieć...

[Krzysztof Windsor]

Kiedy tylko dzwony wybiły pełną godzinę, wierni wstali, a od wrót katedry rozpoczęła się procesja wiernych, na której końcu szedł arcybiskup Krzysztof Windsor-Windsachen błogosławiąc wiernych.

Procesja podeszła do ołtarza, przy którym się zatrzymała. Odśpiewany został hymn wzywający Ducha Świętego. Później ministranci podeszli do Arcybiskupa i podali mu wodę święconą. Arcybiskup poświęcił Kościół na cztery strony świata, mówiąc:
W IMIĘ OJCA I SYNA I DUCHA ŚWIĘTEGO, ŚWIĘCĘ TO MIEJSCE, ABY BYŁO ŚWIĄYNIĄ, DOMEM PANA NASZEGO JEZUSA, AMEN.

Następnie ministranci podali biskupowi specjalną szatę, którą pomogli mu nałożyć na ornat. Biskup podszedł do ołtarza, przy którym stało naczynie z olejem świętym. Arcybiskup wylał go na mensę, po czym rozmazał olej po niej tworząc też znak krzyża. Ministranci pomogli zdjąć szaty z biskupa, po czym rozbrzmiało gromkie Te Deum.

Później Celebra trwała standardowo, arcybiskup wygłosił od tronu kazanie:

Biskup pobłogosławił wiernych słowami:

po których rozpoczęła się procesja wyjścia.

[piwski]

Arcybiskup Osieka, pomimo przebywania na oddziale leczenia realiozy w osieckim Szpitalu św. Ducha, zagościł na swojej twarzy szeroki i szczery uśmiech. Jak wiadomo, w myśli osieckich babć, dobrze robi to na zdrowie. Niechby tylko ta piękna Katedra mogła być zdobna nie tylko zaklętymi w kamieniu rzeźbami i pięknym brzmieniem organów, ale przede wszystkim licznym i pobożnym LUDEM BOŻYM.