Religia Faraonatu
Witaj Pielgrzymie w Najwyższej Świątyni
Amona- Re w Sobekemsaf!
Znajdujemy się teraz przed wejściem do świątyni. Spójrz, jak pięknie
wygląda fasada przybytku Amona- Re, tańczą na niej bogowie i opowiadają nam
o minionych zwycięztwach wielkich faraonów.
Po przejściu przez główne wejście możesz teraz podziwiać misterną kolumnadę, a
każda kolumna zakończona jest twarzą bogini Hathor. Chodźmy dalej, a naszym oczom
ukarze się Najświętsze Miejsce, gdzie znajdują się złote posągi Amona- Re, jego boskiej
małżonki Mut oraz syna Chonsu (bóstwo księżyca). Tutaj kapłani i kapłanki oddają
codziennie modły najwyższemu z najwyższych, składają ofiary i palą kadzidła.
Wyjdźmy znowu na dziedziniec. Po prawo znajdują się kapliczki i przybytki równie
wielkich bogoów- Ozyrysa, Hapiego, Izydy. Po lewo kapliczki dla Neftydy, wielkiego
Horusa i Imhotepa.
Czuwanie nad świątynią i jednocześnie religijne zwierzchnictwo nad całym Faraonatem
posiada Najwyższy Kapłan Amona- Re. Należy pamiętać, że sam faraon, jako syn Re jest
arcykapłanem Amona- Re i może mianować Najwyższego Kapłana wedle swego uznania.
Religia w Neb Tawi jest bardzo skomplikowana. Oprócz bóstw ogólnokrajowych, kaażdy
nom lub region może posiadać własnych opiekuńczych bogów. Lista najważniejszych i
najwyższych bogów jest następująca:
Amon- Re- bóg słońca, urodzaju i powietrza, sprawia, że ziemia rodzi,
a kobiety wydają na świat potomastwo. Amon jest ciałem Re, a Re jest duszą Amona,
Ozyrys- bóg świata podziemi, wegetacji roślin, księżyca i wylewów Anater,
Izyda- siostra i żona Ozyrysa, pani magii, ta, która poznała tejemnicze imię Re,
Horus- bóg niebios, syn Izydy i Ozyrysa, opiekun dynastii,
Anubis- bóg cmentarzy, syn Ozyrysa i Neftydy,
Hapi- bóg wód, odpowiedzialny za wylewy Anater,
Tefnut- Sachmet- bógini gniewu i wigoci, ukochana córka Re,
Tot- bóg mądrości i księżyca, wynalazca pisma, opiekun skrybów,
Imhotep- bóg lekarzy,
Ptah- bóg złotników, kowali i również świata podziemnego,
Geb i Nut- boska para, ziemia i niebo,
Szu- bóg powietrza, małżonek Tefnut- Sachmet,
Set- bóg zła, król putyni i obcych plemion, czyha na zniszczenia Neb Tawi,
Neftyda- bogini miłości, utożsamiana z Hathor, matka Anubisa,
Maat- córka Re, bogini ładu, porządku i sprawiedliwości.
W religii Faraonatu Neb Tawi przywiązuje się ogormną uwagę do codziennej
wędrówki słońca po niebie. Wierzymy, że na wschodzie każdego dnia rodzi
się słońce pod postacią boga Chepriego, boga skarabeusza, który wtacza słońce na
horyzont. Następnie Chepri zmienia się w Re i przesiada się do swojej słonecznej
barki. Podzas podróży towarzyszą mu: Izyda, Neftyda, Tot oraz Set. Podczas
zachodu Re musi stoczyć najważniejszą walkę, musi pokonać złego węża
Apopisa, który chce zniszczyć słońce i cały świat. Wtedy Set uzbrojony w pobłogosławiony
harpun wbija go w otwartą paszczę Apopisa, a jego krew rozlewa się każdego dnia o
zachodzie słońca na horyzoncie.
Następnie Re zmienia się w Atuma i wpływa do Krainy Zmarłych, zwaną również
Krainą Zachodu. Atum musi tam przepłynąć przez dwanaście godzin noc. Każda godzina
strzeżona jest przez bramy, a każda brama przez demona. Aby móc przepłynąć, Atum musi
wypowiadać imię strażników każdej bramy oraz imię bramy przez którą chce przepłynąć.
Gdy nareszcie udaje się mu przebyć wszysce godziny nocy, spotyka się z Ozyrysem, a
następnie o wschodzie słońca znowu zamienia się w boga starabeusza- Chepriego i
wtacza słońce na horyzont.
Równie ważnym kultem dla nas, co kult słońca, jest kult zmarłych. Zmarli
faraonowie stają się po śmierci, jako synowie Re, jego towarzyszami podróży w barce
słonecznej lub zostają władcami Krainy Zachodniej.
Nebtawińczyk po śmierci jest opłakiwany przez rodzinę. Kapłani odmawiają ostatnie
modlitwy nad ciałem zmarłego. Następnie ciało jest przenoszone do Domu Śmierci, gdzie
zajmują się nim basamiarze. Na samym początku balsamowania, które wymyślił Anubis,
rozcina się lewy bok ciała zmarłego. Wnętrzności usuwa się i wkłada do urn kanopskich.
Niekiedy usuwa się również mózg, najczęściej przez nos małym haczykiem.
Następnie ciało naciera się sproszkowaną sodą, by się wysuszyło. Po 70 dniach
owija się je bandażami, czynią to nadal balsamiarze w maskach Anubisa. Pomiędzy bandaże
wkłada się amulety i talizmany. Następnie mumię umieszcza się w sarkofagu.
Potem uroczysty kondukt z kapłanami i płaczkami żegna zmarłego w jego ostatniej
drodze. Bogaci budują swe groby w formie piramid lub mastab, biedniejsi są
grzebani na pustyni.
W grobowcu nie może zabraknąć przyrządów codziennego użytku, figurek uszbti, które
będę pracować za zmarłego w Krainie Zachodu oraz Księgi Umarłych, która zawiera
mapy świata podziemi. A posiadanie tej Księgi jesy niezwykle ważne, bez niej
dusza zmarłego nie będzie w stanie trafić na Sąd Ozyrysa lub nawet przejść przez
Krainę Umarłych. A należy wiedzieć, że Królestwo Zachodu jest zamieszkałe przez
wiele demonów i strażników. Zmarły musi przejść przez wiele bram, za każdym razem
prosić strażnika o przepuszczenia i wypowiadając jego imię. Na szczęście Księga Umarłych
zawiera imina wszystkich starżników.
Gdy zmarłemu uda się nareszcie przejść przez wszystkie bramy, staje przed obliczem
samego Ozyrysa i rady bogów w składzie 42 bóstw.
Zmarły musi udzielić raportu z swego życia i wykazać, że nie zgrzeszył i że jest czysty.
Odbywa się ważenia serca zmarłego. Przed obliczem wielkiego Ozyrysa stoi
Waga Prawdy Maat, obsługiwana przez Anubisa. Na sądzie obecny jest również Tot,
który zapisuje wyniki na kawałku papirusu.
Na jeden szali kładzie się
serce zmarłego, a na drugiej Pióro Prawdy Maat. Jeśli Pióro Prawdy i serca
waży tyle samo dusza zmarłego idzie do Krainy Szczęśliwości, jesli serce jest
ciężkie grzechami, zmarły jest pożerany przez ogromnego potwora- Pożeraczkę, która
posiadała łeb krokodyla, przód lwa i tył hipopotama.
Naszczęście często bóg Anubis starał się, by wynik był pozytywny dla zmarłego.
A to jest papirus przedstawiający Sąd Ozyrysa:
Nebtawińczycy przywiązują ogromną wagę
do magii. Wierzymy, że symbole noszone na piersi mogą przywołać lub odgonić szczęście
lub zło. Dlatego tak ważne jest, by umieć rozpoznawać amulety.
Do najważniejszych amuletów należą: Oko Horusa, Kolumna Dżet, Ankh oraz Skarabeusz.
Oko Horusa to poteżny amulet. Według legend jest to oko, które wyłupił Set
Horusowi podczas jednej z walk. Amulet chorni doskonale przed złem i urokami.
Kolumna Dżet- jest symbolem odrodzenia i zmartwychwstania Ozyrysa, dzięki
temu amuletowi można być pewnym każdego nowopodjętego działania.
Ankh- potężny amulet, symbol nieśmiertelności noszony przez samych bogów.
Symbolizuje zycie i siły witalne, odgania zmęcznie.
Skarabeusz- symbol boga Chepriego, nosząc ten talizman można być pewnym swego
działania.
W Neb Tawi posiadamy również święta religijne, największe z nich to Święto Opet,
ku czci Amona- Re, Mut i Chonsu.
W czasie tego święta faraon składa ofiary z żywności i wody przed posągami tych
bóstw w ich światyni. Następnie uroczysty orszak z faraonem na czele i posągami bóstw
przepływa na drugi brzeg Anater. Tam zabijane jest ofiarne zwierzę. Jest to niezwykle
radosne święte trwające blisko 12 dni od 05. lipca zaczynając.
Ważnym świętem są również wylewy Anater i zbiory zbóż.
