Konwencja o wolnym dostêpie do miejsc publicznych
Wysokie Uk³adaj±ce siê Strony, przekonane o potrzebie swobodnego
przemieszczania siê mieszkañców z jednego wirtualnego pañstwa do
drugiego, postanawiaj± co nastêpuje:
Art. 1 [definicje]
1. Przez "miejsce publiczne", okre¶lone w niniejszej Konwencji,
uznaje siê listy oficjalne i publiczne dyskusyjne i fora,
administrowane przez w³adze wirtualnego pañstwa.
2. Przez "mieszkaniec" rozumie siê osobê na sta³e mieszkaj±c± w
wirtualnym pañstwie, Stronie niniejszej Konwencji, dysponuj±c± pe³ni±
praw publicznych i zdoln± do czynno¶ci prawnych.
Art. 2. [swoboda dostêpu do miejsc publicznych]
1. Ka¿da ze Stron niniejszej Konwencji zapewnia swobodny dostêp do
swoich miejsc publicznych mieszkañcom innych Stron niniejszej Konwencji.
2. Ka¿da ze Stron niniejszej Konwencji mo¿e wprowadziæ ograniczenia
swobody dostêpu do miejsc publicznych ze wzglêdu na swój interes lub
potrzeby bezpieczeñstwa, wskazuj±c to w Zastrze¿eniu do niniejszej
Konwencji. Ograniczenia te nie powinny dyskryminowaæ ¿adnej ze stron
niniejszej Konwencji, z wy³±czeniem punktu 3., oraz ¿adnej z grup
mieszkañców wirtualnego ¶wiata.
3. Ka¿da ze Stron niniejszej Konwencji mo¿e wprowadziæ ograniczenia
swobody dostêpu do miejsc publicznych dla mieszkañców pañstw
wirtualnych, z którymi nie utrzymuje stosunków dyplomatycznych,
wskazuj±c to w Zastrze¿eniu do niniejszej Konwencji.
Art. 3. [decyzja o wydaleniu]
1. Wydalenie mieszkañca drugiej Strony z miejsc publicznych mo¿e
nast±piæ tylko na mocy wyroku s±dowego lub zawieraj±cej uzasadnienie decyzji
administracyjnej.
2. Przyczyn± wyroku lub decyzji okre¶lonych w pkt. 1. mo¿e byæ naruszenie prawa
lub te¿ wa¿ny interes Strony podejmuj±cej decyzjê o wydaleniu.
Art. 4. [s±dzenie przestêpstw]
1. Przestêpstwa pope³nione w miejscach publicznych przez mieszkañca
jednej ze Stron podlegaj± os±dzeniu w kraju jego pope³nienia, wed³ug
prawa miejscowego.
2. Na wniosek obwinionego, przestêpstwo mo¿e byæ os±dzone w kraju
macierzystym, wed³ug prawa miejscowego.
3. Ka¿da ze Stron niniejszej Konwencji mo¿e wprowadziæ ograniczenia
lub wy³±czyæ stosowanie punktu 2. dla mieszkañców pañstw wirtualnych,
z którymi nie utrzymuje stosunków dyplomatycznych, wskazuj±c to w
Zastrze¿eniu do niniejszej Konwencji.
Art. 5. [depozytariusz Konwencji]
Depozytariuszem Konwencji jest Sekretarz Generalny Organizacji
Polskich Mikronacji.
Art. 6. [przystêpowanie do Konwencji]
1. Konwencja jest otwarta dla wszystkich cz³onków Organizacji
Polskich Mikronacji, oraz dla v-pañstw nie bêd±cych jej cz³onkami,
lecz spe³niaj±cymi warunki cz³onkostwa.
2. Podpisanie Konwencji nastêpuje poprzez zg³oszenie do
Depozytariusza Konwencji.
Art. 7. [obowi±zywanie Konwencji]
Konwencja wchodzi w ¿ycie po podpisaniu jej przez co najmniej trzy
wirtualne pañstwa, cz³onków Organizacji Polskich Mikronacji.
|