Ekscelencje,

Na podstawie zapisów Karty Organizacji Polskich Mikronacji (art. 25) zgłaszam formalny wniosek o odwołanie Piotra diuka Kościńskiego z funkcji Sekretarza Generalnego OPM z powodu poważnego naruszenia obowiązków służbowych, nienależytego sprawowania funkcji Sekretarza Generalnego oraz przekroczenia kompetencji służbowych. Negatywna działalność Sekretarza Generalnego w sposób bezpośredni odbiła się na funkcjonowaniu Organizacji i jej wizerunku zewnętrznym.

W zakresie poważnego naruszenia obowiązków służbowych Sekretarz Generalny dwukrotnie dopuścił się zaniechania obowiązku wynikającego z Uchwały OPM w sprawie interpelacji (art. 3) w stosunku do interpelacji złożonej przez reprezentanta Triumwiratu Erboki dnia 29 września 2010 roku oraz dnia 29 grudnia 2010 roku. Nie wywiązanie się, przez Sekretarza Generalnego, z obowiązków służbowych w zakresie udzielenia odpowiedzi dotyczącej przyjętych i obowiązujących Konwencji OPM daje podstawy przypuszczać, że Sekretarz Generalny nie posiada takowej wiedzy, co również stawia pod znakiem zapytania możliwość dalszego pełnienia przez niego obecnej funkcji.

W zakresie nienależytego sprawowania obowiązków służbowych Sekretarz Generalny doprowadził do nadmiernego rozbudowania administracji OPM pozostawiając ją bez należytej kontroli. Spowodowało to, że w strukturach Organizacji pojawiły się osoby, które w sposób jawny i nieskrępowany dopuszczały się, i nadal dopuszczają się, używania w stosunku do reprezentantów państw członkowskich słownictwa i wyrażeń dalece odbiegającego od dyplomatycznego. Taka postawa osób mieniących się pracownikami OPM oraz działających pod egidą Sekretarza Generalnego w sposób bezpośredni narażają Organizację na straty ze względu na wycofujące się państwa członkowskie (czy to z samej Organizacji, czy z udziału w pracach Organizacji). W tej materii reakcje Sekretarza Generalnego nie zawsze były podejmowane. W innych przypadkach były powolne, stonowane i nie przynoszące rozwiązania. Brak zainteresowania Sekretarza Generalnego obowiązującymi przepisami powoduje istnienie martwych urzędów, stanowisk oraz zapisów, które niekiedy częściowo wprowadzono, a następnie porzucono na pastwę historii i zapomnienia. Organizacja Polskich Mikronacji, dla państw członkowskich i wielu postronnych obserwatorów stała się organizacją mocno zbiurokratyzowaną, o rozbudowanych i nieaktywnych urzędach oraz martwych　przepisach, gdzie w stosunku do dyplomatów często używa się wulgarnego, ordynarnego języka. Taki obraz Organizacji został zbudowany, w większości, dzięki obecnemu Sekretarzowi Generalnemu.

Uważam, że w zakresie przekroczenia kompetencji służbowych znajduje się przekazanie domeny Organizacji Polskich Mikronacji na rzecz realnej organizacji. Mieszanie dwóch światów, realnych i wirtualnych, oraz przenoszenie przymiotów charakteryzujących OPM na rzecz podmiotów realnych nie powinno być dokonywane samowolnie przez Sekretarza Generalnego OPM, ponieważ nie leży to w zakresie jego kompetencji. Wierze, że działania te były nacechowane dobrymi intencjami, jednak bezpośrednio naraża Organizację na straty.

Ekscelencje,

Obecny Sekretarz Generalny - Piotr diuk Kościński - z pewnością w ocenie wielu, w przeszłości, zrobił bardzo dużo dobrego dla Organizacji Polskich Mikronacji i przez wiele lat czynnej służby w Organizacji zasłużył sobie na uznanie delegatów państw członkowskich. Niemniej jednak nie są to okoliczności stawiające jego osobę ponad wszystko i ponad samą Organizację. Zostały popełnione błędy i zaniechania. Słusznym jest zatem, aby wyciągnąć konsekwencje w stosunku do osoby, która bezpośrednio odpowiada za ten stan rzeczy. Tą osobą jest Sekretarz Generalny, a konsekwencją winno być odwołanie z pełnionej funkcji.

---

W kwestii formalnej. Wniosek przedstawiam w Sali Plenarnej, gdyż jest to główne miejsce obrad delegacji państw członkowskich. Chciałem również zachować możliwie szeroką przejrzystość przedsięwziętych działań. Karta OPM wymaga, aby zgodę na dalszą procedurę (debata, głosowanie) wyraziły jeszcze co najmniej dwie inne delegacje.

Wasza Ekscelencjo,

Żeby był to w jakimkolwiek stopniu wniosek konstruktywny - można by się nad nim zastanowić. Tymczasem, aczkolwiek pretensja o niewiązanie się z obowiązku odpowiedzenia na interpelacji jest całkowicie słuszna, a Sekretarz Generalny powinien się z tego wytłumaczyć, uważam że nie jest to realna podstawa do jego odwołania. Poza tym zaniedbaniem, Sekretarz swoje techniczne obowiązki sprawuje całkiem nieźle, jak na stan całej organizacji.

Pominę dość prostackie oskarżenia o "biurokratyzację" czy pociąganie do odpowiedzialności za działania pracowników, bo granie na emocjach, jakie mają budzić słowa "biurokrata", oraz niektórzy dotychczasowi współpracownicy Sekretarza Generalnego, jest tak tanim chwytem, że nie zasługuje na głębsze roztrząsanie w tym Gmachu.

Ja osobiście nie jestem wobec Sekretarza Generalnego bezkrytyczny - jak wszyscy wiedzą, przez dłuższy czas byłem jego oponentem, wielokrotnie go krytykowałem. Z czasem zauważyłem jednak, że bardzo trudno byłoby o powołanie innego Sekretarza Generalnego - nie dlatego, że JE Kościński jest w jakimś stopniu "niezastąpiony" - bo nie jest, na upartego znaleźlibyśmy innego SG - ale dlatego, że brak jest sensownej alternatywy, sensownej kontrkandydatury. Osoby, która byłaby jednocześnie akceptowalna przez wszystkich, jak na tyle doświadczona, żeby umieć działać jako Sekretarz Generalny, co nie jest łatwe.

Osobiście przyjąłem inną taktykę - od dłuższego czasu prowadziłem politykę ograniczania realnych kompetencji SG. Złożyłem w tej kwestii kilka propozycji, w tym m.in. pomysł prezydencji. Wszystko to miało na celu zagospodarowanie kwestii kreowania działań OPM - co powinno być obowiązkiem członków, przy jedynie technicznym wsparciu SG, a co de facto leży na barkach SG - i za co jest często krytykowany i pociągany do odpowiedzialności. Niestety, moje propozycje, choć stanowiły jedyny konstruktywny sposób wyjścia z impasu, jaki obecnie panuje, nie znalazły uznania. Potrafię to zrozumieć i zaakceptować. Z drugiej strony, jedyne co widzę jako kontrpropozycję, to propozycja usunięcia SG - który ponoć winny jest obecnemu stanowi OPM. Jak rozumiem, samo odwołanie spowoduje natychmiastowe uleczenie? Biurokracja się rozproszy, kontrowersyjni urzędnicy znikną i nieaktywne państwa cudownie się ponownie objawią?

Wasza Ekscelencjo, uważam propozycję Triumwiratu Erboki, pominąwszy jej dość niefrasobliwą formę, za nieprzemyślaną i nieodpowiedzialną - bo nie dającej realnej alternatywy.

Cytat:W zakresie poważnego naruszenia obowiązków służbowych Sekretarz Generalny dwukrotnie dopuścił się zaniechania obowiązku wynikającego z Uchwały OPM w sprawie interpelacji (art. 3) w stosunku do interpelacji złożonej przez reprezentanta Triumwiratu Erboki dnia 29 września 2010 roku oraz dnia 29 grudnia 2010 roku.

Istotnie - nie dopatrzyłem sprawy interpelacji. Przepraszam, wrócę do sprawy natychmiast.

Cytat:W zakresie nienależytego sprawowania obowiązków służbowych Sekretarz Generalny doprowadził do nadmiernego rozbudowania administracji OPM pozostawiając ją bez należytej kontroli.

Absolutnie nie zgadzam się z tym twierdzeniem, administracja OPM jest bardzo skromna.

Cytat:Spowodowało to, że w strukturach Organizacji pojawiły się osoby, które w sposób jawny i nieskrępowany dopuszczały się, i nadal dopuszczają się, używania w stosunku do reprezentantów państw członkowskich słownictwa i wyrażeń dalece odbiegającego od dyplomatycznego.

Tak się zdarzało, faktycznie, ale naprawdę - trudno było to przewidzieć. I wspomniane osoby nie pełnią już swoich funkcji.

Cytat:Organizacja Polskich Mikronacji, dla państw członkowskich i wielu postronnych obserwatorów stała się organizacją mocno zbiurokratyzowaną, o rozbudowanych i nieaktywnych urzędach oraz martwych　przepisach

Gdzież ta biurokracja? Ja jej jakoś nie widzę.

Cytat:Uważam, że w zakresie przekroczenia kompetencji służbowych znajduje się przekazanie domeny Organizacji Polskich Mikronacji na rzecz realnej organizacji.

Radzę dokładnie poczytać posty w tej sprawie. Ale powtórzę.
Domena, z punktu widzenia prawa RP, została zakupiona za realne pieniądze, złote polskie - i należy do mnie, osoby prywatnej, obywatela RP. I jak na razie cała kwota została wpłacona przeze mnie, nikt mi niczego nie zrefundował. M.in. po to, aby umożliwić zbieranie złotych polskich na tę domenę zgodnie z prawem RP, zostało założone realne Stowarzyszenie Polskich Mikronacji. Ale SPM nie jest i nie będzie właścicielem domeny, co wynika z uchwały SPM, cytuję:

Cytat:Uchwała Stowarzyszenia Polskich Mikronacji

1. Stowarzyszenie Polskich Mikronacji upoważnia Przedstawiciela Stowarzyszenia, Piotra Kościńskiego, do wniesienia opłaty za domenę Organizacji Polskich Mikronacji, opm.org.pl, ze środków Stowarzyszenia.

2. Domena pozostaje własnością Piotra Kościńskiego, ale wykorzystywana będzie do promocji idei mikronacji, przewidzianej Regulaminem Stowarzyszenia. Dysponentem domeny pozostanie Organizacja Polskich Mikronacji.

3. Domena wykorzystana też będzie jako miejsce dyskusji członków Stowarzyszenia w związku z jego regulaminowymi celami.

Proszę zwrócić uwagę:

Dysponentem domeny pozostanie Organizacja Polskich Mikronacji

Proszę uprzejmie o znalezienie innego rozwiązania, zgodnego z prawem RP.

***

Ja oczywiście odejdę, jeśli tak zażyczą sobie Członkowie OPM. Kierowanie taką organizacją jest rzeczą bardzo trudną, zwłaszcza, jeśli od czasu do czasu ktoś przypisuje mi jeśli nie jakieś niecne zamiary, to przynajmniej nieudolność i niekompetencje. Cóż, wszelkie zarzuty i krytykę przyjmuję z pokorą - o ile mają one jakieś sensowne podstawy.

Odnoszę wrażenie, że moi przedmówcy wyrazili się jakąś istotną prawdę na temat bieżącej kondycji Organizacji, siłą rzeczy związaną z osobą i wizerunkiem JE Piotra diuka Kościńskiego. Przypuszczam, że większość czytelników tego wątku w głębi ducha przyznaje słuszność wyrażonym tu argumentom. Zaznaczę może na starcie, że nie jestem dziś zwolennikiem odwołania obecnego Sekretarza Generalnego, dostrzegam jednak pewną korzyść w przedyskutowaniu tego i owego. A wystąpienie JE Józefa hrabiego Kalickiego stanowi dobry przyczynek do takiej debaty.

Abstrahuję od treści zarzutów. Przypuszczam, że nie wszystko boli nas w jednakowym stopniu i pewne argumenty z natury rzeczy mają charakter subiektywny. Osobiście nie odczuwam ciężaru "biurokratyzacji" OPM, ale nie zgadzam się z przedmówcą, który nazywa te oskarżenia "prostackimi". Intryguje mnie jednak kluczowy argument, jaki obrońcy Sekretarza Generalnego wysuwają przy okazji kolejnych próbach jego odwołania. Po raz ostatni z taką sytuacją mieliśmy do czynienia bodaj w styczniu 2010 r.

Sytuacja się powtarza: wnioskodawca przedstawia zarzuty - w jakiejś mierze słuszne - zaś obrońca, na ogół prawa ręka Sekretarza, sięga po argument braku "sensownej kontrkandydatury". Ten i ów w duchu dopowiada sobie jeszcze i taką oczywistość, tu i ówdzie werbalizowaną: "Następca, kimkolwiek by nie był, nie zorganizuje zjazdu mikronautów z redakcji ogólnopolskiego dziennika".

Zgadzam się. W pewnym sensie jest to dobry argument, ale z gatunku tych, które ograniczają reszcie członków Organizacji swobodę manewru i precyzyjnie wyznaczają pole gry. Jakkolwiek by to groteskowo zabrzmiało, mamy bowiem gwarancję formalnie dożywotnich rządów JE Piotra diuka Kościńskiego i właściwie żaden zarzut nie jest w stanie pozycji Sekretarza Generalnego poważnie zagrozić. Żaden znany mi monarcha z obszaru polskich mikronacji nie może pochwalić się takim immunitetem.

W moim odczuciu jest to jedna z przyczyn, które przyczyniły się do sytuacji, w której faktycznie nie doszło do wykrystalizowania się "sensownej kontrkandydatury", skoro każdy wniosek o odwołanie Sekretarza Generalnego stanowi rodzaj świętokradztwa. Wymowna to rzecz - wniosek delegata Erboki przeleżał dwa dni, zanim ktokolwiek zdecydował się udzielić odpowiedzi. Najwidoczniej nikt z nas nie wierzy w możliwość powodzenia takiej operacji. Nikt nie chce również psuć wspólnej zabawy.

Abstrahując od osobistych przymiotów JE Piotra diuka Kościńskiego, proponuję jednak zastanowić się, czy sytuacja Organizacji nie zbliża się do punktu, w którym zmiana na stanowisku Sekretarza Generalnego mogłaby stanowić elektryzującą odmianę - rodzaj nowego rozdania, śmiałego szarpnięcia. Nie zgodzę się, że nie znalazłby się "sensowny kontrkandydat". Nie znalazłby się sobowtór JE Piotra diuka Kościńskiego - to rzecz pewna. Nie znaczy to jednak, że następca musiałby być automatycznie przeciwieństwem diuka Kościńskiego.

Dostrzegam takich kontrkandydatów - choćby mojego przedmówcę z Królestwa Surmeńskiego. Znalazłoby się zapewne kilku innych, niekoniecznie obecnych dziś w tym Gmachu. Dlatego skłonny byłbym poprzeć wniosek przedstawiciela Triumwiratu Erboki - może przynajmniej w ten sposób uda nam się rzeczowo podyskutować o problemie jakości zarządzania Organizacją Polskich Mikronacji. Poparłbym zresztą każdy taki wniosek, kimkolwiek by dziś nie był Sekretarz Generalny. Po prostu po kilku latach obecności na stanowisku każdy funkcjonariusz dociera do punktu, w którym jego zmiana może przynieść pewne wymierne korzyści dla ogółu. Może zatem jest jakaś alternatywa.

Proszę państwa! Naprawdę, jeśli to, że mój "Następca, kimkolwiek by nie był, nie zorganizuje zjazdu mikronautów z redakcji ogólnopolskiego dziennika", miałoby być głównym powodem do pozostawania mojej skromnej osoby na funkcji SG OPM - to ja wolę już sam zrezygnować...
Z pewnością nie zamierzam być dożywotnim Sekretarzem Generalnym; zresztą, niestety, za kilkanaście lat przechodzę na realną emeryturę i wówczas już "nie zorganizuję zjazdu mikronautów z redakcji ogólnopolskiego dziennika". Macie więc Państwo co najwyżej około 14 lat mojego urzędowania, chyba, że zostanie zmieniony próg emerytalny.
Jestem gotów zaproponować więc jakieś rozwiązania, które być może usatysfakcjonują wszystkich - w tym zarówno moich zwolenników (o ile tacy są), jak i moich przeciwników, a także wszystkich pozostałych.
Rozwiązania te sprowadzają się w istocie do "zmniejszenia roli diuka Piotra Kościńskiego w OPM" tak, by w odpowiednim (jakim? to do dyskusji) momencie można było dokonać spokojnej zmiany.
Na początek, chcę skorzystać z art. 22. Karty OPM i powołać Zastępcę SG OPM. Pozwólcie, Ekscelencje, że najpierw spytam preferowanego przeze mnie kandydata, czy się zgodzi. A później będę proponował dalsze rozwiązania.
O ile znajdzie się jeszcze jeden delegat chcący głosowania nad odwołaniem mnie z funkcji Sekretarza Generalnego, to zarządzę głosowanie. Tylko, że wówczas nie "uda nam się rzeczowo podyskutować o problemie jakości zarządzania Organizacją Polskich Mikronacji". Po prostu będzie głosowanie, w którym albo zostanę odwołany, albo nie. Jeśli do głosowania dojdzie, wówczas wyznaczę Zastępcę SG po to, by w razie przegłosowania wniosku mógł zarządzić wybory nowego Sekretarza Generalnego.

(02.02.2011 20:37)Piotr Koscinski napisał(a):  Rozwiązania te sprowadzają się w istocie do "zmniejszenia roli diuka Piotra Kościńskiego w OPM" (...)

Odnoszę wrażenie, że większość delegatów - w tym niżej podpisany - miałaby ochotę przybliżyć się do sytuacji, w której nastąpi raczej zwiększenie roli Sekretarza Generalnego, przy czym nie chodzi tutaj o poszerzenie katalogu jego kompetencji, lecz o standardowe zwiększenie dotychczasowej aktywności. O ile dobrze zrozumiałem stanowisko delegata Triumwiratu Erboki, podstawowym zarzutem był przecież brak reakcji na powtarzające się interpelacje.

Stanowczo odradzam trwałe cedowanie uprawnień na Zastępcę. Niejednokrotnie mieliśmy do czynienia z sytuacją, w której poszczególni delegaci manifestowali brak zaufania do takich funkcjonariuszy. Nie ten autorytet, nie ten zakres prerogatyw. To byłby początek końca każdej organizacji, która na ogół ma twarz swojego szefa. Nie inaczej jest z OPM.

Od jakiegoś czasu intryguje mnie, dlaczego w przypadku OPM nie zdecydowano się na wprowadzenie zasady kadencyjności przy obsadzie najważniejszego stanowiska w Organizacji. W moim odczuciu rozwiązałoby to problem - powiedzmy, że raz na pół roku kandydat przedstawiałby kompleksowy program działania w określonej perspektywie czasowej. Pozwoliłoby to uniknąć działania na zasadzie nagłych zrywów i gaszenia pożarów.

Przy okazji można byłoby przyjąć, że urzędujący Sekretarz Generalny pozostawałby automatycznie na stanowisku na kolejną kadencję, o ile w precyzyjnie określonym czasie nie zostałaby zgłoszona kontrkandydatura. Byłoby to zarazem zabezpieczenie przed ryzykiem nieformalnego "bezkrólewia".

Moja aktywność jest zróżnicowana - czasem większa, czasem (zwłaszcza przy wyjazdach, a tych mam sporo, np. w poniedziałek o 15 dowiedziałem się, że o 19 lecę do Kijowa a wracam we wtorek późnym wieczorem) mniejsza. Co do interpelacji - nie wyrobiłem sobie nawyku zaglądania do tego działu, bo i interpelacji jest niewiele.
Natomiast kierowanie organizacją - dowolną - nie polega na robieniu "wszystkiego", a na sprawnym rozdzieleniu pracy. ZSG jest potrzebny głównie na czas moich nieobecności. Tak, by nie było żadnych opóźnień.
I powróciłbym do pomysłu prezydencji. Czemu bardziej nie zaangażować Reprezentantów w kierowanie OPM?

(03.02.2011 15:23)Piotr Koscinski napisał(a):  I powróciłbym do pomysłu prezydencji. Czemu bardziej nie zaangażować Reprezentantów w kierowanie OPM?

Czyli wprowadzenie zasady kadencyjności Sekretarza Generalnego w ogóle nie jest brane pod uwagę?

Ekscelencje, myślę, że podjęli Panowie bardzo wiele ważnych wątków, aż trudno będzie mi się odnieść do nich wszystkich.
Pod pewnymi względami odwołanie JE Kościńskiego mogłoby być zasadne. Nie chodzi tu o "zmniejszenie roli Piotra Kościńskiego w OPM" (mnie osobiście owa rola odpowiada, OPM jednoznacznie kojarzy się z osobą GenSeka, i dobrze), ale po prostu o zdrową rotację na tak ważnym stanowisku. Pewne osoby odwołać jest trudno - ze względu na ich dokonania czy osobiste przymioty - ale po pewnym czasie odwołać trzeba, inaczej będziemy mieli do czynienia ze stagnacją, barkiem ruchu. Mieliśmy ten problem jakiś czas temu w Eskwilinii - JE prezydent Zygmunciak jest w trakcie trzeciej półrocznej kadencji, a don premier Wilczyński szefuje Radzie Rządowej już od roku. Takie skostniałe status quo nie sprzyja rozwojowi. Z drugiej jednak strony: czy kogoś, kto oddał danej instytucji/państwu/społeczności znaczące zasługi można położyć na ołtarzu zmiany i postępu? Czy powinniśmy ryzykować odwołanie osoby dobrze pełniącej swoje obowiązki, aby powołać na stanowisko kogoś kto może (ale przecież wcale nie musi!) tchnąć w OPM nowe życie? Przecież Organizacja działa, lepiej lub gorzej, ale w dużej mierze dzięki diukowi Kościńskiemu.
Ekscelencjo Aktywiuszu, czy jest Pan w stanie podeprzeć swój wniosek kandydaturą ewentualnego następcy JE Kościńskiego? Istotnie, to wiele by wyjaśniło.

Ekscelencje,
Twórcy OPM założyli - jak rozumiem - że OPM powinna być organizacja o zagwarantowanej trwałości. Taką gwarancją (inna rzecz - czy dobrą?) miał być w miarę niezmienny Sekretarz Generalny. Gdy mi złożono propozycję objęcia tej funkcj, odbyłem rozmowy, w tym z Księciem Sarmacji i Królem Scholandii, w przypadku tej ostatniej czułem się jakbym był przyjmowany do realnej pracy... Musiałem niemal przysiąc, że będę o OPM dbał i pozostanę bezstronny.
Ja doskonale rozumiem, że czasem dobra jest zmiana dla samej zmiany. Trwałość powoduje skostnienie (i nie chodzi tu o zbieżność tego słowa z moim nazwiskiem). Z drugiej strony oczywiście żal byłoby mi porzucać OPM, pomimo, iż funkcja SG jest skrajnie uciążliwa - chętnych do pracy niewielu, możliwości wyegzekwowania czegokolwiek znikome, a stale ktoś ma pretensje...
Mam kilka pomysłów, ale nie będę ich prezentował teraz, bo ktoś słusznie powie, że robię to pod presją, by nie zostać odwołany. Otóż: jeśli uważacie Państwo, że źle pracuję - to mnie odwołajcie. A jeśli uważacie, że (w miarę...) dobrze - to mnie nie odwołujcie, a w zamian popracujmy nad reformą Organizacji.
I tak na marginesie: może ktoś z obecnych zechce jednak dofinansować domenę OPM?...