Odnosząc się do niniejszej sprawy zauważam że najwięcej problemów rodzą kwestie proceduralne. Obecny system przyjmowania państw wnioskodawców do OPM jest wysoce nieefektywny i tutaj potocznie się wyrażę: dziurawy.

Zmiany zaproponowane przez Monarchę A-W w większości pokładają się z propozycjami Księstwa Sarmacji, które również planowało podnieść rzeczoną kwestię w Gmachu Narodów. Skoro jednak dyskusja już rozgorzała na dobre trzeba przygotować takie zmiany, które sprawdzą się w praktyce.

Tak jak napisałem wcześniej, napiszę i tu: instytucja sprzeciwu nie sprawdza się! Ba! jest pomostem który nadmiernie biurokratyzuje procedury, tworząc furtkę dla przeoczonych przez nas błędów, które ukazują się później - utrudniając życie aż w końcu ktoś powie - dość.

Proponuję zatem całkowitą rezygnację z rzeczonej instytucji sprzeciwu i zastąpienie jej głosowaniem. Nietrudne będzie także wygospodarowanie czasu na debatę nad raportem ws. państwa członkowskiego które poprzedzać będzie trwające kilka dni głosowanie nad wnioskiem, które rozstrzygnie o jego losie.

Taki model w znacznym stopniu ograniczy późniejsze niedogodności i nieporozumienia, decyzja będzie kolektywna a odpowiedzialność za nią rozłoży się równo na wszystkie państwa członkowskie. Przy odpowiednim zaostrzeniu kryteriów przyjęcia do OPM - będzie to dobrą podstawą do uleczenia obecnej sytuacji - a co najważniejsze nie będzie to biurokratyczna machina skomplikowanych procedur, a rozwiązanie proste i sprawne, zapewniające odpowiednią czytelność wszystkich decyzji i posunięć.