Uważam, iż Członek Stowarzyszony winien móc wystawić delegację przy OPM (mniejszą lub taką samą, jak pełnoprawni członkowie (?)), która mogłaby brać udział w debatach (niektóre można zastrzegać), acz nie posiadałaby prawa głosu. Tak więc, również zgadzam się z opinią Jej Królewskiej Mości na ten temat.

Popieram też ostatnią propozycję poprawek wysuniętą przez JE Sekretarza Generalnego. Należy dodać jedynie konkretne prawa Członków Stowarzyszonych i ewentualną możliwość odwołania, o której wspominał JE Timoteos Stefanosigos.

Moglibyśmy jednak pomyśleć nad zaostrzeniem warunków, które musi spełniać państwo-kandydat na członka OPM. Rozsądne wydaje mi się określenie, iż członkiem (też stowarzyszonym) OPM może zostać jedynie państwo, które istnieje 60/90 dni (liczone od daty utworzenia miejsca publicznego?). Owszem, nowe państwa mają w OPM możliwość zaistnieć na arenie międzynarodowej, ale ten miesiąc mogą spożytkować np. na uchwalenie prawa wewnętrznego czy rozwój struktur technicznych.

I ostatnia sprawa - same warunki egzystencji w OPM. Tworząc przedsionek czy też zaostrzając kryteria przyjmowania do Organizacji pozbywamy się problemu nowych i niewielkich państw, które giną po upływie miesiąca lub dwóch. Jednakże co z krajami, które aktywnie funkcjonują przez pół roku, a później zamierają? Przykład: Tyrencja i Luminat. Dochodzi do sytuacji, kiedy trzymamy tutaj jedynie cień po tych krajach. Powinniśmy więc postawić na monitorowanie państw, których nieaktywność rażąco rzuca się w oczy (a są takie) i podejmować względem nich zdecydowane kroki. Można w tym celu określić warunki członkostwa w OPM, względem których władze OPM będą orzekać o aktywności, lub nie, danego kraju. Można przyjąć następującą kolejność działań:

1. Podczas rutynowego przeglądu państw-członków zarząd OPM znajduje kraje, które wykazują brak aktywności.
2. Odpowiedni funkcjonariusz OPM przygląda się danemu państwu i poprzez stosowny raport orzeka o tym, czy dany kraj rzeczywiście jeszcze działa.
3. Jeśli jest martwy bądź na skraju upadku, wtedy podejmujemy działania ratunkowe (jak to poczyniliśmy w przypadku KTiL).
4. W przypadku, gdy działania nie poprawią sytuacji danego kraju, wtedy podejmujemy uchwałę o wygaśnięciu lub zawieszeniu członkostwa w OPM.

Proszę wybaczyć, że ostatni człon mojego wywodu jest nieco nie na temat, lecz jeśli już załatwiamy sprawę nieaktywnych krajów to zróbmy to w całości i za jednym zamachem.