Wasze Ekscelencje,
Wasza Cesarsko-Królewska Mość,

Zostałem poproszony przez JE Sekretarza Generalnego o wypowiedź w tym wątku. Przepraszam, że robię to dopiero po kilku dniach zwłoki.

Co do zasady zgadzam się z poglądami przedstawionymi przez JE Sekretarza Generalnego w wystąpieniu z dn. 19 maja 2011 roku. Zagadnienie wydaje się jednak znacznie bardziej skomplikowane niż mogłoby to wynikać z informacji przedstawionych przez Ekscelencję.

Po pierwsze, rzeczywiście przepisy § 4 dwóch umów międzynarodowych z 19 kwietnia 2010 roku dalekie są od ideału. Być może sprawa ta powinna skłonić do zastanowienia się nad stworzeniem innego mechanizmu, opierającego się na jurysdykcji Organizacji, a nie jurysdykcji sądów powszechnych jednego z członków OPM. Takiego mechanizmu póki co jednak nie ma.
Przepisy § 4 umów są skonstruowane w taki sposób, że powierzają jurysdykcję sądom powszechnym Księstwa Sarmacji, zarazem odsyłając do dwóch systemów prawnych - scholandzkiego i sarmackiego. Sąd będzie musiał zdecydować, co to w istocie oznacza. Czy jurysdykcja jest alternatywna - i Sekretarz Generalny OPM jako oskarżyciel wybiera, na podstawie którego systemu prawnego ma sądzić sarmacki sąd - czy też sąd ma rozsądzać sprawę tak, jakby miał do czynienia ze zbiegiem przepisów.

Decyzji o wniesieniu aktu oskarżenia nie będę oceniał - moim zadaniem jest odnieść się tu do kwestii natury prawnej.

Zarazem jednak zwracam uwagę, niejako w odpowiedzi na wystąpienie JCKM Franciszka Józefa II, że przedmiotem sprawy nie jest wyłącznie "wulgarne zachowanie wobec Sekretarza Generalnego", ale przede wszystkim podszywanie się pod inną osobę. To poważne przestępstwo. Odsyłam zresztą do treści wygłoszonego przeze mnie na Królewskim Uniwersytecie Scholandii wykładu gościnnego: "Problem zmultiplikowanej tożsamości w Dreamlandzie i Scholandii - istota problemu. Porównanie i synteza": (...) zaufanie w obrocie prawnym nie może istnieć, jeśli podmiot nie jest pewien czy inny podmiot, z którym jest związany jakąś relacją (tak w ramach obrotu prawnego, jak i związków o charakterze społecznym) jest tym, za kogo się podaje - czy też nie jest.

W kwestii immunitetu: tu znów będzie musiał orzec sąd. Dopuszczalne wydają się bowiem dwa przeciwstawne stanowiska: (1) sąd sarmacki opiera się na tym, czy Sarmacja uznaje dane państwo czy nie; (2) sąd uznaje, że w tej sprawie wystarczy, by organizacja państwowa była Członkiem Organizacji Polskich Mikronacji. Przyjęcie tego drugiego modelu będzie zapewne oznaczało rozciągnięcie na JKM Markusa Vilandera immunitetu. Nie czuję się w tej chwili na siłach, by rozsądzać, które z tych stanowisk jest słuszniejsze; na poparcie obu mógłbym znaleźć niezłe argumenty.
Jeden z takich argumentów (za modelem 2) przytacza JCKM Franciszek Józef II, gdy mówi, że Nie godzi się (...), by Sarmacja i Scholandia same - swoimi decyzjami o uznaniu - mogły decydować o tym, kto w Gmachu Narodów ma immunitet dyplomatyczny, a kto nie. To dość mocny argument, który sąd zapewne będzie musiał wziąć pod uwagę, a zarazem chyba kolejny dobry powód, by stworzyć dla podobnych spraw inny mechanizm jurysdykcji.

Ewentualny wyrok nie będzie miał oczywiście bezpośredniego wpływu na oskarżonego - tj. nie będzie można wyegzekwować np. kary więzienia czy grzywny - natomiast wydaje się, że najważniejsze jest samo orzeczenie o winie i podanie wyroku do publicznej wiadomości. Często zapomina się, że samo podanie wyroku do publicznej wiadomości jest w prawie polskim traktowane jako środek karny. Wyrok nie przysparza chwały.

Myślę, że już nic więcej w tej sprawie nie mogę dodać. Mam nadzieję, że udało mi się może rozwiać część wątpliwości, a przynajmniej nie zagmatwać sprawy bardziej. W razie dalszych pytań odnoszących się do kwestii prawnych, służę swoją osobą.