Wg mnie niniejsza Konwencja nie jest konieczna. Nie wszystkie kwestie muszą być regulowane prawnie. W ralnym prawie międzynarodowym istnieje pojęcie zwyczaju międzynarodowego, któy również jest źródłem prawa, a który nie jest skodyfikowany, ale przez jakąś długotrwałą praktykę nikt nie odważy się powiedzieć, że coś nie jest wiążące. Pokusiłbym się o stwierdzenie, że właśnei kwestia uznaniowości tytułów szlacheckich i arystokratycznych jest regulowana zwyczajem, bowiem nie spotkałem się z przypadkiem by do hrabiego z jednego kraju w innym nie zwracali się do neigo (z szacunku) Panie hrabio, tylko zwyczajnie "proszę pana". Wg mnie tu nie ma żadnego problemu. Sam szacunek dla osób posiadających tytuł szlachecki wynika chociażby z dobrego wychowania, a ponadto jak jedno państwo utrzymuje z drugim stosunki dyplomatyczne, a przynajmniej międzynarodowe, to nie wyobrażam sobei sytuacji by tytuły nie były uznawane. Owszem w innym kraju ta osoba nie będzie miała przywilejów wynikających z tytułu, ale to wynika, że nie jest obywatelem tego państwa. Na koniec wskaże, ustne umowy również są wiążące, dlatego kodyfikacja każdej dziedziny zycia nie jest konieczna.

Ja osobiście byłbym za stworzeniem aktu prawnego, niekoniecznie w randze Konwencji, który by wskazywał właśnie źródła prawa międzynarodowego (czy są to tylko akty spisane, czy może też zwyczaj, a może i orzecznictwo Trybunału Arbitrażowego?)