Wasze Ekscelencje,

Ponieważ nie posiadam uprawnień do pisania w dziale, w którym toczy się rzeczona dyskusja uznałem za stosowne, do czasu nadania rzeczonych uprawnień, udzielić jakże potrzebnej odpowiedzi w tym wątku.

Na wstępie pragnę sprostować dwa oczywiste błędy. Pierwszy rażący i wynikający z pośpiechu, w co pragnę wierzyć, bądź z ignorancji, co mam nadzieję nie jest prawdą oraz drugi, wynikający z niezrozumienia przesłanek drugiej strony.

Kieruję swoje słowa do Sekretarza Generalnego. Nie znam takiego tworu państwowego, jak Biedna Republika Ciprofleksji. Jednak, jak domniemywam, JE SG Kryspin von Lichtenstein ma na myśli Biedną Republikę Ciprofloksji. Różnica wydawać się mogłaby mało znacząca, ale wystarczy sobie wyobrazić, co mogłoby się stać w przypadku podania pacjentowi grama adrenaliny, zamiast miligrama.

Drugim błędem, na jaki pragnę zwrócić uwagę, jest sam tytuł wątku. Trudno mi jest sobie wyobrazić, aby działania grupy obywateli natańskich miałyby prowadzić do utraty niepodległości, a w szczególności uczynić to na drodze zamachu. Nie jest prawdą, iż zawiązanie się Wszechzwiązkowego Komitetu Ocalenia Natanii miałoby do likwidacji państwowości natańskiej. Jest to działanie o charakterze podwójnym. Z jednej strony stymulującym aktywność, z drugiej usiłujące przerwać impas w Natanii.

Prawdą jest, że działania te przybrały obecnie formę działania z pominięciem Patryka Krolla, chociaż ich założeniem był współdziałanie wraz z zawieszonym monarchą. Niestety, ale rzeczony monarcha wielokrotnie stawał na przekór próbom zmiany tej smutnej sytuacji, do której sam doprowadził, stosując obstrukcję wzgledem wszelkich reform i traktując Natanię jako swoje własne podwórko, chociaż ta jest dobrem wszystkich obywateli, a nie własnością jednego człowieka.

Odnosząc się do kwesti dotyczących artykułów przyznających obywatelstwo i przekazujących ziemię Ludowi Głodującemu należy zauważyć, iż umowa, jako akt wprowadzający nową jakość prawniczą, oprócz ustanowienia stosunku podrzędności Biednej Republiki Ciprofloksji względem Królestwa Natanii, przyznała także obywatelstwo natańskie szóstce osób podpisanych pod manifestem WKON, jako iż ostatnia osoba, tj. Maciej Faron rzeczone obywatelstwo nabyła w inny sposób, a także przekazała określone terytorium Ludowi Głodującemu. Z pewnością można uznać, iż przyznanie obywatelstwa szóstce osób jak i przekazanie ziemi Ludowi Głodującemu wywiera nieodwracalne skutki materialne. Podobnie się ma sytuacja w przypadku przyznania obywatelstwa jednostce. Nie można rzeczonego aktu, przyznającego obywatelstwo unieważnić, gdyż wymagałoby to unieważnienia wszystkich czynności powziętych na podstawie tego aktu, tj. ewentualnego skorzystania z prawa wyborczego etc. Nie istnieje, ani nie istniał akt prawny wydany przez organ do tego upoważniony, który odbierałby obywatelstwo natańskie podpisanym pod manifestem.

Jeszcze odmienną naturę przyjęło przekazanie ziemi Ludowi Głodującemu, który stał się jej właścicielem, a nie dzierżawcą. W związku z czym, jako własność Ludu Głodującego, nie może zostać odebrana właścicielowi i przekazana innej osobie prawnej, lub fizycznej. Nie jest też tak, jak postuluje JE Stefanosigos, jakoby ziemia przekazana po wsze czasy miała wrócić do osoby obdarowującej. W przypadku Mandragoratu Wandystanu i jego secesji względem Księstwa Sarmacji doszło do deliktu konstytucyjnego, tj. pogwałcenia zapisu, iż "Mandragorat Wandystanu jest po wsze czasy częścią Księstwa Sarmacji", którego to deliktu dopuścił się JKW Piotr Mikołaj, który w myśl wówczas obowiązującego kodeksu karnego był osobą nietykalną, a zatem zaistniała przeszkoda wobec oskarżenia go.

Pragnę także zauważyć, i tu swoje słowa znów kieruję do Sekretarza Generalnego, iż zapis jest środkiem przewidywanym przez prawo spadkowe. W przypadku poruszanym przez JE stosowniejszym określeniem byłoby przepis, tudzież norma prawna.