I. Odrzucić wniosek nie przekazując go do rozpatrzenia, uznając go za bezzasadny.

II. Na podstawie zasad słuszności stwierdzić, że niniejsze postanowienie, jako dokonywane przez Prezesa Trybunału w ramach wstępnej kontroli dopuszczalności formalnej wniosku, a nie uwzględniające wniosku, jest zaskarżalne.

UZASADNIENIE

Wstępnej kontroli dopuszczalności formalnej wniosku Prezes Trybunału dokonał na podstawie art. 6 ust. 4 Statutu Trybunału.

Przedmiotowy wniosek został skierowany w trybie art. 19 ust. 2 Karty OPM w odniesieniu do art. 3 ust. 2 pkt. 2 Karty OPM, co Wnioskodawca wskazał wprost. Wnosi on zatem o rozstrzygnięcie wątpliwości prawnych związanych z interpretowaniem i stosowaniem prawa międzynarodowego.

Jednakże Prezes Trybunału, dokonując wstępnej kontroli formalnej wniosku, nie dopatrzył się materii, w odniesieniu do wspomnianego art. 3 ust. 2 pkt. 2 Karty OPM, która leży w zakresie kompetencji orzeczniczych Trybunału. Zgodnie bowiem z kartą OPM, a konkretniej jej art. 2, przemocą jest "wrogie działanie powodujące szkody dla Członka Organizacji". Jedynym zatem, w przedmiotowym wniosku, podium zainteresowania winny być oceny działań Państwa Ciprofloksjańskiego, do czego Trybunał nie został powołany. Trybunał, przy powołaniu się na art. 19 ust. 2, skupić się powinien na "rozstrzygnięciu wątpliwości prawnej" a nie analizie faktycznej i to nie pozbawionej subiektywnych ocen. Obecny stan prawny nie pozostawia Trybunałowi możliwości swobodnej oceny sytuacji w odniesieniu do konkretnych przykładów. Zadaniem Trybunału jest takie interpretowanie norm prawa międzynarodowego, by ich treść była jasna zarówno w teorii jak i w praktyce. Prezes Trybunału, po analizie wniosku, art. 2 oraz art. 3 ust. 2 pkt. 2 Karty OPM, doszedł do wniosku, że przedmiotowy wniosek jest bezzasadny, gdyż dotyczy nie normy prawa międzynarodowego a oceny działania konkretnego Państwa.
Wniosek taki posiadałby cechy zasadności gdyby posiadał znamiona wniosku o mediację lub arbitraż, ciężko jednak przystać na tę formułę w doradczej opinii prawnej.

Należy przy tym nadmienić, że obecny stan prawny pozwala, na podstawie art. 19 ust. 3 Karty OPM na przekazanie Trybunałowi innych kompetencji określonych przepisami szczególnymi, jednakże nie istnieją żadne przepisy szczególne regulujące zaangażowanie Trybunału w ocenianie ewentualnego naruszenia art. 2 Karty OPM.




Na niniejsze postanowienie, jako nie uwzględniające wniosku, służy zażalenie do Trybunału Sprawiedliwości OPM orzekającego w składzie trzech sędziów.