[REFORMA] Trybunał Sprawiedliwości Międzynarodowej (2)

[Cheewazz Khadil]

Takie prawo które rozstrzyga sytuacje spraw sądowych dwóch porządków prawnych istnieje w realnym świecie. W kwestiach cywilnych i administracyjnych (tudzież innych pokrewnych gałęzi prawa) nazywa się to prawem międzynarodowym prywatnym, a w kwestiach karnych problem jest bardziej złożony, ale chyba międzynarodowe przestępstwa (takie jak ludobójstwo) podlegają pod miedzynarodowe prawo publiczne choć tutaj musiałby się wypowiedzieć jakiś prawnik z krwi i kości

[Michael von Lichtenstein]

Ja ze swojej strony jestem bardzo sceptyczny odnośnie tworzenia nowego zespołu norm, które de facto mają niewielką szansę odnieść skutek. Nomen omen mikroświat to relatywnie niewielka społeczność, przy czym bardzo różnorodna w domenie zwyczajów i wewnętrznego prawodawstwa. Biorąc pod uwagę fakt, że od lat nie można było uzyskać trwałego i obowiązującego porozumienia dot. wspólnej mapy - to przekonanie lwiej części mikroświata do powzięcia na siebie tak poważnych zobowiązań i płynących zeń ograniczeń jak wspomniany wyżej system prawa międzynarodowego - jest bardzo mało prawdopodobne. Przy czym przyjęcie systemu a jego poszanowanie i realizacja postanowień weń zawartych, zawsze idą odrębnymi ścieżkami.

[Markus I Vilander]

(18.04.2011 22:12)Marcel Hans napisał(a):  Wasze Ekscelencje!

Zaistniała pewna propozycja, co do TS, a mianowicie należałoby stworzyć system prawa karnego i cywilnego dotyczący spraw międzynarodowych (a więc rozwiązać problemy sądownicze relacji państwa A z państwem B) i na zasadach tego prawa działać. Trudno mi powiedzieć, czy w odniesieniu do państw, organizacji, czy ludzi.
Jeśli system prawa międzynarodowego musiałby przyjąć każdy członek OPM i każdy by go wykonywał, a co więcej otwarlibyśmy to na państwa spoza OPM to wówczas narodzi się grupa państw dbających o sprawiedliwość i porządek na Polinie, a idąc dalej coraz więcej państw będzie dołączało by zabezpieczyć się przed ew. problemami, które takie przepisy by rozwiązywały.

Niech Pan wymieni te problemy sądownicze oraz problemy, przed którymi należy się zabezpieczać. Co najmniej 4 z każdej grupy, jeżeli to nie jest problem dla Pana. Ogólnikami to każdy umie "trzaskać"...

Jakie Pan proponuje sankcje karne dla Państw członkowskich lub poszczególnych reprezentantów danego państwa członkowskiego, skoro wspomina Pan o prawie karnym...

Co miałoby zawierać prawo cywilne wg Pana?

[JKalicki]

Uważam, że zaproponowane zmiany idą w dobrym kierunku. Niemniej rozpoczęcie postępowania przez TS, na co wyraziły zgodę dane strony, winno być równoznaczne z tym, że te strony podporządkowują się postanowieniom kończącym postępowanie TS. Wszak procedura jest dobrowolna. W przeciwnym wypadku, strona która odmówi przyjęcia rozstrzygnięcia TS oprócz utraty wiarygodności winna być - z urzędu - zawieszana w prawach członka OPM. Innych narzędzi "nacisku" nie posiadamy i na razie nie są potrzebne.

[Michael von Lichtenstein]

Cytat:Niemniej rozpoczęcie postępowania przez TS, na co wyraziły zgodę dane strony, winno być równoznaczne z tym, że te strony podporządkowują się postanowieniom kończącym postępowanie TS.

To chyba najbardziej kompromisowe rozwiązanie. Wydaje się też najbardziej sprawdzonym w praktyce. Z przeszłości pamiętam jeszcze funkcjonowanie poprzednika Trybunału Sprawiedliwości, tj. Trybunału Arbitrażowego - który do wszczęcia postępowania wymagał zgodnej woli obu stron sporu. Ta zgoda była swojego rodzaju gwarantem poszanowania rozstrzygnięć jakie zapadały przed TA (choć nie miał on charakteru normatywnego i był czysto honorowy).

Na drodze ewolucji TA pojawiły się jednak pewne głosy za odejściem od konsensualnego charakteru tej instytucji i przeobrażenie jej w twór bardziej niezależny. Głównie za sprawą postulatów wedle których wszczęcie postępowania miało odbyć się nie jak poprzednio za zgodą wolą stron sporu, lecz jedynie na wniosek jednej ze stron. Takie rozwiązanie miało jedną zaletę - upowszechnienie Trybunału i poszerzenie możliwości jego działania. Niestety w tym wypadku negatywne konsekwencje takiego rozwiązania (w moim mniemaniu) znacznie przewyższały spodziewane korzyści. Strona która ani myślała wyrażać zgody na arbitraż pewnikiem nie miałaby żadnych zahamowań przed zignorowaniem rozstrzygnięcia, brak tu bowiem nawet czysto honorowych zobowiązań.

Osobiście byłem zwolennikiem zachowania modelu konsensualnego.

[TimoteosStefanosigos]

Cytat:Strona która ani myślała wyrażać zgody na arbitraż pewnikiem nie miałaby żadnych zahamowań przed zignorowaniem rozstrzygnięcia, brak tu bowiem nawet czysto honorowych zobowiązań.

Zwracam uwagę, że dotyczyło by to jedynie państw spoza OPM - bo wg. wspomnianego pomysłu, członkostwo w OPM byłoby samo w sobie zobowiązaniem do poddania się temuż trybunałowi. Oczywiście - OPM i Trybunał stosowania wymusić by nie mogły, bo najdalej idąca sankcją byłoby usunięcie z grona członków (jeżeli przy zmianie Karty taką możliwość wprowadzono), jednak wspomniana przez Ekscelencję odpowiedzialność honorowa nadal miałaby zastosowanie. Jednocześnie model konsensualny można by zachować w przypadku państwo spoza Organizacji.

[Kryspin van Buuren]

Wprowadzone poprawki zostały zaznaczone na czerwono.

Propozycja III - Zmiany w IV Rozdziale Karty OPM:

(1) Tytuł rozdziału IV otrzymuje brzmienie:

Cytat:„Trybunał Sprawiedliwości”;

(2) Artykuł 17 otrzymuje brzmienie:

Cytat:1. Trybunał Sprawiedliwości, zwany dalej „Trybunałem”, jest organem sądowym Organizacji , którego tryb i zasady funkcjonowania określa statut stanowiący załącznik do Karty Organizacji.
2. Każdy członek Organizacji może dochodzić swoich praw przed Trybunałem, w postępowaniu jawnym, prowadzonym przez niezaangażowanych bezpośrednio w spór sędziów.
3. Strony Karty Organizacji zobowiązują się do podjęcia wszystkich niezbędnych kroków do realizacji postanowień orzeczenia kończącego postępowanie przed Trybunałem pod rygorem pozbawienia członkostwa w Organizacji.

(3) Artykuł 18 otrzymuje brzmienie:

Cytat:1. Stronami w postępowaniu przed Trybunałem są państwa – członkowie Organizacji Polskich Mikronacji.
2. Stroną w postępowaniu przed Trybunałem może być również państwo nie będące członkiem Organizacji, jeżeli wyrazi taką wolę oraz zaakceptuje postanowienia Karty i statutu Trybunału w tym zakresie.

(4) Artykuł 19 otrzymuje brzmienie:

Cytat:Trybunał zajmuje się w szczególności następującymi sprawami:
1) Rozwiązywaniem sporów międzynarodowych, w szczególności poprzez mediację albo arbitraż;
2) Rozstrzyganiem wątpliwości prawnych związanych z interpretowaniem i stosowaniem prawa międzynarodowego;
3) Rozpoznawaniem innych spraw, w których rozstrzygnięcie zostało przekazane Trybunałowi na mocy odrębnych przepisów;
4) Orzekaniem w sprawie wykonywania orzeczeń Trybunału.

(5) Artykuł 20 otrzymuje brzmienie:

Cytat:1. Sędzią Trybunału może zostać osoba, która wyróżnia się znaczną wiedzą prawniczą albo w zakresie stosunków międzynarodowych oraz nie pełni funkcji przedstawicielskich w Organizacji.
2. Trybunał składa się z siedmiu sędziów mianowanych przez Sekretarza Generalnego Organizacji na dziesięciomiesięczną kadencję na wniosek członków Organizacji z prawem ponownego wyboru.
3. Sędzia nie może zostać odwołany przed upływem kadencji bez zgody Trybunału. Sędzia pełni swój urząd także po upływie kadencji, do czasu zakończenia postępowań, w których orzeka.
4. W skład Trybunału nie może wchodzić dwóch sędziów z tego samego kraju.

(6) Dodaje się artykuł 20a w brzmieniu:

Cytat:1. Organem Trybunału jest Prezes wybierany przez sędziów Trybunału na pięciomiesięczną kadencję.
2. Prezes Trybunału organizuje jego pracę oraz reprezentuje Trybunał na zewnątrz.

Propozycja IV - Statut Trybunału Sprawiedliwości:

Cytat:

STATUT
TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI

Artykuł 1.
Trybunał Sprawiedliwości (dalej: Trybunał), zgodnie z Kartą Organizacji Polskich Mikronacji, działać będzie zgodnie z postanowieniami niniejszego statutu.

Artykuł 2.
Trybunał Sprawiedliwości będzie chronił interesy wszystkich państw, niezależnie od ich pozycji i siły politycznej na arenie międzynarodowej, stojąc na straży praworządności i poszanowania praw narodów.

Artykuł 3.
Trybunał orzekał będzie na podstawie konwencji międzynarodowych, ogólnych zasad prawa uznanych przez narody oraz zasad słuszności i zwyczaju międzynarodowego.

Rozdział I
Skład Trybunału

Artykuł 4.
Trybunał składa się z sędziów, których zasady powoływania określa Karta Organizacji Polskich Mikronacji (dalej: Karta).

Artykuł 5.
1. O rozpoczęciu procedury zgłaszania kandydatów na sędziów Trybunału obwieszcza Sekretarz Generalny Organizacji, ustalając terminy oraz miejsce zgłaszania kandydatur. Termin powinien być wyznaczony tak, aby powołanie sędziów nastąpiło najpóźniej w ostatnim dniu kadencji urzędujących sędziów.
2. Członek Organizacji Polskich Mikronacji (dalej: Organizacji) może zgłosić kandydata na sędziego, dołączając do wniosku uzasadnienie oraz składając go w oznaczonym miejscu i terminie .
3. Sekretarz Generalny powołuje sędziów, a także obwieszcza w stosownym miejscu ich listę oraz życiorysy.

Artykuł 6.
1. Na czele Trybunału Sprawiedliwości stoi Prezes, wybierany przez sędziów na pięciomiesięczną kadencję spośród swojego grona.
2. Prezes powołuje jednego Wiceprezesa.
3. Prezes może czasowo powierzyć wykonywanie swoich kompetencji Wiceprezesowi o czym zawiadamia Sekretarza Generalnego Organizacji.
4. Prezes w szczególności:
1) Rozpatruje wnioski wpływające do Kancelarii Prezesa,
2) Kieruje wnioski do rozpoznania,
3) Przewodniczy postępowaniom arbitrażowym,
4) Przydziela sędziów do konkretnych spraw oraz wyznacza przewodniczącego, jeżeli sam nie przewodniczy.

Rozdział II.
Wszczęcie postępowania

Artykuł 7.
Postępowanie przed Trybunałem jest wolne od opłat.

Artykuł 8.
1. Wszczęcie postępowania w sprawie, o której mowa w art. 19 pkt 1 Karty, następuje na wniosek strony, będącej bezpośrednio zaangażowaną w spór. W przypadku mediacji konieczna jest zgoda wszystkich uczestników sporu.
2. Z wnioskiem o wszczęcie postępowania występuje Głowa Państwa, albo umocowany przedstawiciel.
3. Prawidłowo złożony wniosek powinien zawierać:
1) Oznaczenie stron sporu,
2) Wskazanie osoby, która będzie reprezentowała stronę w postępowaniu przed Trybunałem,
3) Oznaczenie przedmiotu sporu, ze wskazaniem pogwałconych norm prawa międzynarodowego, a jeżeli takowych brak, również norm zwyczajowych i moralnych;
4) Żądania.
4. Wniosek o wszczęcie postępowania składany jest w Kancelarii Prezesa, z zachowaniem wymogów formalnych, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania.
5. Prezes rozpatruje wniosek oraz decyduje o skierowaniu do rozpoznania sprawy, wyznaczając skład orzekający. Niedopuszczalne jest wyznaczenie do składu orzekającego sędziego, który pochodzi z państwa wiodącego spór, który będzie przedmiotem postępowania.
6. Mediacje prowadzi Prezes albo wyznaczony przez niego sędzia Trybunału w postępowaniu niejawnym, chyba że strony postanowią inaczej.

Artykuł 9.
1. Wszczęcie postępowania, o którym mowa w art. 19 pkt. 2 i 3 Karty, może również nastąpić na wniosek Sekretarza Generalnego Organizacji albo, w przypadku art. 19 pkt 3 Karty, grupy co najmniej trzech członków Organizacji.
2. Wniosek powinien zawierać:
1) Dane wnioskodawcy,
2) Oznaczenie przedmiotu sprawy,
3) Uzasadnienie,
4) Ewentualnie również żądania.
3. Artykuł 8 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

Rozdział III
Postępowanie

Artykuł 10.
1. Trybunał orzeka w pełnym składzie w sprawach, o których mowa w art. 19 pkt 2 Karty.
2. Trybunał orzeka w składzie pięciu sędziów w sprawach, o których mowa w art. 19 pkt 1 i 4 Karty, z wyłączeniem postępowań mediacyjnych.
3. Trybunał orzeka w składzie trzech sędziów w sprawach, o których mowa w art. 19 pkt 3 Karty, chyba że Prezes postanowi inaczej.

Artykuł 11.
1. Postępowaniem w sprawie kieruje przewodniczący.
2. Przewodniczący, w ramach postępowania, może żądać wyjaśnień od stron, przeprowadzenia wniosków dowodowych oraz wzywania świadków z urzędu.
3. Po przeprowadzeniu postępowania przewodniczący zamyka je i zarządza tajną naradę w celu ustalenia treści wyroku.
4. Wyrok podawany jest do publicznej wiadomości, a jego odpisy przesyłane są stronom postępowania. Wyrok staje się prawomocny z chwilą ogłoszenia.

Rozdział IV
Postanowienia końcowe

Artykuł 12.
Zmiany niniejszego statutu dokonywane są w trybie przewidzianym dla zmiany Karty Organizacji Polskich Mikronacji.

[Kryspin van Buuren]

Jeżeli nie będzie uwag do północy, to rozpocznę głosowanie.

[TimoteosStefanosigos]

Cytat:3. Strony Karty Organizacji zobowiązują się do podjęcia wszystkich niezbędnych kroków do realizacji postanowień orzeczenia kończącego postępowanie przed Trybunałem pod rygorem pozbawienia członkostwa w Organizacji.

Skoro już dodaliśmy takie stwierdzenie, to warto byłoby dodać do Karty też procedurę pozbawienia tego członkostwa. Chodzi o określenie kto stwierdza, czy postanowienia orzeczenia nie zostały zrealizowane i kto stwierdza utratę członkostwa w Organizacji. Proponuję, aby cały ten ustęp miał następującą treść:

Cytat:3. Strony Karty Organizacji zobowiązują się do podjęcia wszystkich niezbędnych kroków do realizacji postanowień orzeczeń Trybunału. W okresie od dwóch tygodni do trzech miesięcy po dacie wydania orzeczenia, stronom przysługuje skarga na uchybienie w realizacji orzeczenia, która jest rozpatrywana przez Trybunał. Jeżeli Trybunał stwierdzi uchybienie w egzekucji orzeczenia, może zawiesić stronę uchybiającą w prawach członka Organizacji do czasu pełnego zrealizowania orzeczenia. Jeżeli czas zawieszenia z powodu niestosowania się do orzeczenia przekroczy dwa miesiące, Sekretarz Generalny stwierdza utratę członkostwa danego członka.

Proponowałbym też dodanie następującego punktu:

Cytat:4. Strony nie będące członkami Organizacji, a które są stronami sprawy prowadzonej przez Trybunał, w przypadku stwierdzenia nie stosowania się do orzeczenia Trybunału, tracą prawo do bycia stroną w kolejnych sprawach Trybunału, a także do ubiegania się o członkostwo w Organizacji.

[Kryspin van Buuren]

(03.05.2011 22:14)TimoteosStefanosigos napisał(a):  

Cytat:3. Strony Karty Organizacji zobowiązują się do podjęcia wszystkich niezbędnych kroków do realizacji postanowień orzeczenia kończącego postępowanie przed Trybunałem pod rygorem pozbawienia członkostwa w Organizacji.

Skoro już dodaliśmy takie stwierdzenie, to warto byłoby dodać do Karty też procedurę pozbawienia tego członkostwa. Chodzi o określenie kto stwierdza, czy postanowienia orzeczenia nie zostały zrealizowane i kto stwierdza utratę członkostwa w Organizacji.

Dlatego został dodany ust. 4 do Art. 19 Karty OPM, o treści:

Cytat:4) Orzekaniem w sprawie wykonywania orzeczeń Trybunału.