Budowa Pustelni św. Efrema Syryjczyka

[Ludwik Orański]

Po otrzymaniu zgody ze strony Patriarchy na utworzenie Pustelni, ojciec Ludwik z rodu Orańskich powziął wszelkie starania, ażeby rozpocząć budowę nowego monasteru, który na wzór greckich pustelni na Górze Athos, miał stać się punktem duchowego rozwoju w Rotrii. Wiele tygodni pracy założyciela, przy błogosławieństwie Opaczności udało się wznieść okazało budowlę, która stała się monastycznym wzorem dla innych nacji znajdujących się w sąsiedztwie Rotrii.

Pomimo wzniesienie budowli, prace trwają nieustannie, ze względu na trudność lokalizacji, w której ów pustelnia się znajduje. Pustelnia oprócz funkcji stricte mieszkalnych ma również sprawować funkcję miejsca pielgrzymkowego duchownych Rotrii, którzy w wyznaczonym przez Patriarchę czasie mają stawiać się na ćwiczeniach duchowych, zwanych też rekolekcjami.

[Ludwik Orański]

Na szczycie góry, na której zboczu znajduje się pustelnia, o. Ambroży przy pomocy posłusznika z innej pustelni postawił krzyż. Krzyż symbolizujący śmierć dla świata i odrodzenie w Chrystusie.

Ojciec Ambroży zwrócił się w formie listownej do Patriarchy, ażeby ten przybył z pielgrzymką do Pustelni
i pobłogosławił ów krzyż.

[Ludwik Orański]

Ojciec Ambroży w pocie czoła podejmował różne działania, mające na celu rozbudowę Pustelni.
Zdecydował się na prace ogrodnicze które miały na celu utworzenie ogrodu, który zacząłby dawać niezbędne do życia warzywa i owoce, dzięki czemu Pustelnia stałaby się jeszcze bardziej niezależna od świata zewnętrznego.

[Stanisław Wieniawa]

Gdzieś zagubiły się zdjęcia z czasów, w których ks. Ludwik Orański budował Pustelnię. Budowa została dokończona za czasów kardynała Janusza Adama Zabieraja OSI. Niewielki murowany kościółek oraz domek drewniany, który mieści tylko kilka pokojów dla zakonników. Może nie przypomina ona typowej pustelni, ale jest wystarczają na potrzeby niewielkiej, terenowej siedziby Zakonu Izydorianów.

\