[Siena] Lasy Lecceto

[Taddeo Piccolomini]

Lasy Lecceto

Lasy Lecceto leżą oddalone na wschód od stolicy regionu - Sieny. Jest to niezwykłe miejsce nasycone modlitwą, pokorą, spokojem i odnową - w czasie Wielkiego Postu jest to idealne miejsce do modlitwy o nawrócenie. Te niezwykłe lasy uświęca Klasztor Świętego Zbawiciela - miejsce życia kontemplacyjnego doktora Williama Flete, tego który wierny Bogu wspomagał Świętą Katarzynę nie tylko radą i modlitwą, ale też działaniami dyplomacyjnymi przekonując swoją Ojczyznę do wierności Patriarchom.

Tadeusz ubrany w prostą szatę zakrywającą jego ciało od szyi aż do łydek przebywał tam od wtorku przed rozpoczęciem Wielkiego Postu. Nic nie jedząc trwał w modlitwie, aż do czwartku, kiedy jego syn Adalbertus przyniósł mu wieść o wyborze następcy Jana III. Umył się i oczyszczony cieleśnie oraz duchowo zjadł pierwszy i ostatni posiłek z Jezuitami opiekującymi się Klasztorem. Po tym czasie modlitwy, pieszo udał się do Sieny, by dalej wypełniać misję powierzoną mu wraz z poczęciem.

[Taddeo Piccolomini]

Chryste!

Dobry pasterzu całej ludzkości,
Ty powierzyłeś Pawłowi i jego następcą misję wzmacniania Braci i Siostry w wierze,
W tym miejscu, gdzie zbieramy chwalić Cię i Twój czyn zbawienia,
Powierzamy Tobie Patriarchę i wszystkich kapłanów,
Niech Twój Duch oświeci Ich by swoim przykładem służyli Ludowi Twojemu,
Niech będą silni w wierze,
Nieugięci w nadziei,
I gorliwi w miłości!
Niech Twoje miłosierdzie chroni Ich i dodaje im sił. Niech świadectwo wiernych Kościoła wspiera Patriarchę w jego misji, a nieustanna opieka Maryi będzie dla niego znakiem Twej miłości. Ty, który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego - Amin!

[Taddeo Piccolomini]

Tadeusz po złożeniu hołdu Jego Świątobliwości w drodze do Marchii zastanawiał się nad jedyną rzeczą, na którą nie zwracał nigdy uwagi - jałmużna. Znane postacie ze źródeł historycznych fundowały i stawiały bazyliki, katedry, klasztory kościoły, czy kaplice. Ale to nie pasowało do światopoglądu Tadeusza, to nie był ten rodzaj pomocy. Życie pustelnicze jak i dary niebezpośrednie nie miały możliwości wykwitnąć w Sienie. Jedyną rzeczą jaką mógł przedsięwziąć była solidna pomoc materialna, taka by każdy mógł żyć w godziwych warunkach. Mając na względzie wyeliminowanie problemu braku domów niektórych mieszkańców dzięki Michelangelowi Piccolominiemu, Tadeusz postanowił zadbać o higienę tych uboższych braci w Marchii przeobrażając jeden z Pałaców przy Campo w publiczną łaźnię męską i damską osobno. Od dnia dzisiejszego również z części płodów rolnych i wytworów wtórnych pochodzenia zwierzęcego zostaną oddzielone z urzędu dla potrzebujących, tak by każdemu starczyło. Jednak wiedział, że to nie takie proste i dlatego to zadanie będzie realizowane w całości zaangażowania Tadeusza. By prosić Boga o pomoc udał się na Celebrację do kościoła patrona Sieny, Świętego Bernardyna.

Od dziś nic nie należy do mnie, bo co należy do mnie należy do wspólnoty Kościoła w Sienie! - tak brzmiała wypowiedź Markiza w czasie posiedzenia Signorii Sieny 18 lutego 2021 roku Pańskiego.

[Tymoteusz Dostojewski]

Diakon Tymoteusz Piechota Podczas wizyty w Sienie pojechał do Lasu by się pomodlić. Potem wrócił do Miasta Siena.