Rezygnacja

[Aurelio de Medici y Zep]

Bracia, w związku z moim powrotem do cywilizacji, wracam do aktywnej działalności w Patrymonium
Dziękuję serdecznie za miłe słowa, Wasze Eminencje, lecz odbudowa Towarzystwa to nasze wspólne dzieło, bez Braci nie zdołałbym tego uczynić
Rezygnacja wydawała mi się naturalnym ruchem, bowiem wspólnota dojrzała do tego, by swego pasterza obrać samodzielnie, również spośród duchownych, którzy do Rotrii przybyli później.

Zaś do do autonomii Towarzystwa, uważam, że zgromadzenia muszą mieć możliwość samorządności. Oczywiście w takim zakresie, w jakim jej nie nadużywają i nie wydają postanowień sprzecznych z postanowieniami wyższych instancji, np. Ojca Świętego.