L'Abbazia di Montecassino - Palazzo di Marchese

[Ametyst I Dziecię]

Parafrazując klasyka: Sternik zapłać za Waszą świętą cierpliwość do Sekretarza Generalnego! Widać, że Sieńczyk cierpliwy i twardy, bo ja bym już z takim baronem nie wytrzymał. Miał przyjechoć nie przyjeżdżo, potem znowu nie ma przyjechać, przyjeżdżo.

[Ludwik I]

Jak zlapiecie dzika to ja zapraszam na dobre wino, koniaka i coś dobrego do zjedzenia. Oczywiście w klasztorze.

[Ametyst I Dziecię]

A czy są tu czerwone maki?

[Ludwik I]

Dość sporo. Można pozrywać. Mogę potowarzyszyć, jeśli jest taka potrzeba

[Michelangelo Piccolomini]

Z maków to opium pewnie Prześwietny Markiz wytwarza.

[Ludwik I]

Nie interesuje mnie co Sieneńczycy robią w wolnym czasie.

[Ludwik I]

Dziś Prześwietnego Markiza odwiedził Jego Eminencja Nicolo Dreder, Zastępca Legata Soborowego. Duchowni spotkali się przy najlepszej cassińskiej kawie oraz grosseckim koniaczku. Biskup Facibeni po kilku głębszych postanowił czytać wszystkie rytuały jakie posiadał, wśród nich bullę Omnium Sanctorum, która traktowała o poświęceniu pączków ostatkowych:

"Bulla Omnium Sanctorum przewiduje priveligium dla wszystkich diecezyi polskich solennego lukrowania i błogosławieństwa pączków.
Kapłan skończywszy celebrę w Feria Quinta Pinguis (zwaney w mowie polskiey Tłustym Czwartkiem) przywdziewa cappę w różowey materyi. Symbolizuje ona ostatnie radości Carne Vale a takoż różane nadzienie pączka. Natenczas ministranci szykują kredencyę z 2 srebrnymi tacami (na iedney pączki, na drugiey tłuczony cukier) i kociołkiem z ukropem. Kapłan dokonuje solennego błogosławieństwa cukru tłuczonego, następnież wsypuje go do kociołka i miesza. Natenczas Subdyakon podaje mu pączki do lukrowania, co Celebrans czyni aspergillium z końskiego włosia. Dyakon zaś rozdaje je wiernym w nawie ecclesiae."

[Ludwik I]

Z okazji ogłoszenia bulli soborowej na Monte Cassino swój występ dworzanom Markiza dały Siostry z Monte Cassino, które pod wodzą miejscowego kapłana odśpiewały sławetne "Salve Regina".

[Ludwik I]

Z okazji wydania pierwsze Konstytucji Apostolskiej, owocu Soboru Welijskiego II, Prześwietny Markiz postanowił zorganizować małe przyjęcie dla swoich najlepszych przyjaciół, a zarazem współpracowników nad Opus Magnus, jak sam powiadał. Wśród zaproszonych na wieczerzę gości znalazł się między innymi kard. Nicolo Dreder oraz Andream von Salza, a także arcybiskup Michangelo Piccoloini i biskup Hieronim Sieniawski. Prześwietny Markiz ubrany w swoją ulubioną letnią sutannę białą, którą rozpowszechnił niejaki prałat Henricus Johannes, czekał na kolejnych gości, którzy mieli przybyć.

[Michelangelo Piccolomini]

Jużci jestem prześwietny gospodarzu, byleby dużo jadła i picia było, bo jak widać po avatarze, bęben mam spory.  Wielce rad jestem z zaproszenia twego.