Karczma pod Mitrą i Pastorałem

[Michelangelo Piccolomini]

Co taka cisza od wczoraj zapadła?

[Andream.von.Salza]

Wszyscy odpoczywają

[Michelangelo Piccolomini]

Rzeczywiście. I to cały dzień.

[Wilhelm Orański]

Ech, cóż się w tej Toskanii dzieje, że w piątek, dzień pokutny, stoły uginają się od jadła i alkoholu, a parkiety aż starte od tańców. Wstyd, po prostu wstyd...

[Ludwik I]

Wszelkie zażalenia do księcia Sieny. To było kulturalne spotkanie z okazji św. Anny. Można by rzecz, że obchodziliśmy imieniny Matki Przełożonej Anny Marii.

[Wilhelm Orański]

Niemniej rzecz działa się pod Waszą obecność, w Waszej posiadłości i to z niej wypłynęło zgorszenie.

[Ludwik I]

Zgorszeniem jest Eminencji sztywność. Aż dziw, ze jeszcze Eminencja w trumnie nie śpi. Jak Eminencją czuje się zgorszona to proszę złożyć wniosek do Inkwizycji... Jak Wielki Inkwizytor wytrzeźwieje to rozpatrzy. Niech pierwszy rzuci kamieniem ten, który się dobrze nie bawił.

[Wilhelm Orański]

Zgorszeniem jest Eminencji sztywność.

Może dlatego, że zazwyczaj na imprezy chodzę w inne miejsca, niż mikroświat 

Ależ bawcie się, Ekscelencjo. Sam nieraz organizowałem i brałem udział w takich zabawach, ale proszę nie oczekiwać ode mnie bierności, gdy urządzane są one w piątek i to przez zacne grono sprawujące władzę w Rotrii, do tego przypuszczające, że ponad nimi nie ma już nikogo, bo przecież Wielki Inkwizytor też tam balował.

[Michelangelo Piccolomini]

A co to Wielki Post mamy? Chyba aż tak długo nie zabalowaliśmy.

Zapraszam Eminencję do siebie, uraczę dziczyzną i miodem pitnym. Będziecie ukontentowani i niczym nie uzasadnione poczucie zgorszenia przejdzie.

[Ludwik I]

A myślałem, że polskim zwyczajem uraczysz gościa wódką.