Codziennie życie na parafii

[Stanisław Wieniawa]

W sobotę ksiądz proboszcz dokładnie sprawdził stan techniczny bazyliki. Towarzyszyli mu specjaliści inżynierowie którzy stwierdzili że wszystko jest w porządku. Po powodzi została bardzo dobrze odrestaurowana. Pewne niedociągnięcia niedomalowania są do naprawy. Ksiądz Zabieraj wystawił przed wejściem do świątyni skarbonę aby zbierać na ten cel.

Około południa kapłan zeszedł do podziemi bazyliki i tam nawiedził groby zmarłych duchownych i zasłużonych dla Wenecji którzy byli pochowani własnie tam. Gdy wrócił odprawił mszę w ich intencji.

Jak zwykle towarzyszyło mu wielu ministrantów którzy mimo dnia wolnego chetnie służyli do mszy. Z księdzem Zabierajem mogli sobie potem o wszysktim porozmawiać. KSiądz chetnie doradzał młodzieży i lubił z nimi dyskutować. Później ksiądz poszedł sobie pospacerować i wypić kawe w jednej z weneckich kawiarni. Gospodyni dał dzień wolnego więc obiad zjadł na mieście i były to pyszne owoce morza. Proboszcz uwielbia też pizze. Na deser wsunął panna cottę.

[Mikołaj Dreder]

Gratulujemy Bracie ciekawie prowadzonej narracji. Masz do tego talent. Zachęcamy, abyś ten talent zaangażował w zabawę fabularną "Tajemnica Wielkiego Bractwa". 

[Stanisław Wieniawa]

nie wiem bo ja za bardzo nie wiem o co chodzi z tym wielkim bractwem

[Stanisław Wieniawa]

O godzinie osiemnastej ksiądz proboszcz w fioletowym ornacie przystąpił do odprawiania mszy. Mszę odprawił pobożnie dokładnie wykonując wszystkie gesty. Wino przemienił w Krew w drogocennym kielichu pamiątce po poporzednich proboszczach. Po mszy ksiądz Janusz spotkał się z młodzieżą która przygotowywała się do bierzmowania. Msza była jej dedykowana. Proboszcz przepytał ich z katechizmu i nawet nakrzyczał na nieprzygotowanych. Po spotkaniu zaprosił młodych na kolację na plebanie. Tam wydeklamował im dwa swoje wiersze. Ksiądz Zabieraj publikuje wiersze w Periodyku Zwykłego Człowieka czyli gaziecie którą założył w Sarmacji. Wiersze spodobały się młodym którzy nagrodzili księdza gromkimi brawami. Gospodyni też sie wzruszyła.

O samotności

Czuje sie samotny
choć mam dla kogo żyć.
Jestem jednak wewnętrznie pusty,
rozdarty i niezdecydowany.

Mam dość smutku mej duszy,
rozerwanej i rozedrganej
niczym kawałki papieru
płonącego na wietrze.

O Bogu

Kim jest Bóg w którego wierzymy?
Czy on jest tym o kim myślimy?
Na ile jesteśmy mu wierni,
a na ile on jest wierny nam.

Nie znam go choć staram się poznać
i nie wydaje mi się to łatwe.
Bo trudno dostrzec i zrozumieć to,
czego nie widać i nie można dotknąć.

[Hieronim Sieniawski]

Podoba mi się szeroko pojęta prostota powyższych utworów (dotycząca konstrukcji, użytych sformułowań oraz przesłania), a także pewna mądrość egzystencjalna, która bije z tej poezji w wykonaniu owego "Zwykłego Człowieka". Moje gratulacje

[Mikołaj Dreder]

My z kolei zachęcamy do częstszych publikacji na forum rotryjskim Brata poezji. Cieszy na fakt, że w końcu mamy w Państwie Kościelnym poetę. Prosimy, aby premierowe wydania czasopisma redagowanego przez Wielebnego ukazywały się również w Rotrii.

[Stanisław Dmowski]

Trochę rymów przydałoby się w tych wierszykach...

[Stanisław Wieniawa]

a bo to wiersze białe. tak mi w duszy gra. Rymowane nieco gorzej mi wychodzą ale też poprubuje. DZiękuję za pochwały ze strony tak wysokich dostojników. Nic specjalnego takie wiersze zwykłego prostego człowieka.

[Stanisław Wieniawa]

Ksiądz Janusz zachęcony pozytywnym obiorem jego wierszy rozpoczął prace nad całym tomikiem. Zadziwił swoją gospodynię gdy po porannej mszy i śniadaniu zamknął się w swoim gabinecie i pisał przy dźwiękach nastrojowej muzyki z patefonu. Planowane ukazanie tomiku 25 marca na łamach Periodyku Zwykłego Człowieka w Ksiestwie Sarmacji.

[Stanisław Wieniawa]

Ksiądz Janusz po mszy pracował nad swoimi wierszami. Także i parafianom zapowiedział premierę swojego pierwszego tomika wierszy pt. "Wiosna na plebani". Będzie ona miała miejsce 25 marca.