Świątynia Zdrowego Ciała

[Ametyst I Dziecię]

Działałem według tego Eminencjo. Super sprawa.

Po przeczytaniu wyobraziłem sobie biskupa i kardynała biegających w sutannach.

[Aurelio de Medici y Zep]

Przez większość życia byłem zupełnie niezainteresowany sportem. WF był dla mnie przykrą koniecznością i czekałem tylko, aż wreszcie się skończy, żeby wreszcie iść na jakąś ciekawą lekcję. Również wybierano mnie do drużyn jako ostatniego, na co wcale nie narzekałem. Z otyłością jednak nigdy nie miałem problemu, a wręcz przeciwnie. Nigdy (może poza najwcześniejszym dzieciństwem) nie udało mi się osiągnąć normy i zawsze zmagałem się z niedowagą. Teraz jestem już na dobrej drodze do wejścia w normę, co bardzo mnie cieszy.
Moje podejście do sportu zmieniło się w liceum. Trafiłem na naprawdę wspaniałego nauczyciela. Do gry w piłkę nożną i pozostałe sporty zespołowe nigdy mnie nie zmuszał, bo podobnie do większości z Braci, niezbyt lubię te dyscypliny. Jako widz, owszem, ale niekoniecznie jako praktyk. Zamiast grać w piłkę, biegałem po antresoli nad salą gimnastyczną lub na bieżni, co w przybraniu na wadze oczywiście nie pomogło, ale pozwoliło mi osiągnąć niezwykle satysfakcjonujący postęp w testach sprawnościowych. 
W liceum miałem również dostęp do wspaniale wyposażonej siłowni, a zajęcia na niej zawsze bardzo lubiłem. 
Ze sportu bardzo lubię również pływanie, ale niestety nigdy nie wziąłem się za to na poważnie. Może już czas najwyższy, gdy tylko sytuacja wróci do normy
Nadal nie jestem więc sportowcem, ale aktywność fizyczną bardzo polubiłem i staram się być aktywny codziennie, a przynajmniej kilka razy w tygodniu. Wynikają z tego same korzyści

[Ametyst I Dziecię]

Właśnie tu jest pewna kluczowa sprawa: poza sprawnością powinno się też, a może przede wszystkim, oceniać zaangażowanie. Ja sam, jak już wspomniałem, nigdy nie byłem specjalnie sprawny fizycznie, ale na zajęciach typu włef nigdy się od fizycznego wysiłku nie uchylałem. Włef na studiach miałem za to ciekawy, bo zapisałem się do grupy rowerowej i zamiast chodzić co tydzień musiałem poświęcić kilka weekendów na parogodzinne wycieczki. Fajna rzecz.

[Mikołaj Dreder]

Właśnie tu jest pewna kluczowa sprawa: poza sprawnością powinno się też, a może przede wszystkim, oceniać zaangażowanie. Ja sam, jak już wspomniałem, nigdy nie byłem specjalnie sprawny fizycznie, ale na zajęciach typu włef nigdy się od fizycznego wysiłku nie uchylałem. Włef na studiach miałem za to ciekawy, bo zapisałem się do grupy rowerowej i zamiast chodzić co tydzień musiałem poświęcić kilka weekendów na parogodzinne wycieczki. Fajna rzecz.

No i tutaj dochodzimy do sedna sprawy - jeśli chciałbym się nauczyć matematyki i był w różne obliczenia zaangażowany, ale nie ogarniał totalnie tego tematu, to również nauczyciel powinien mi postawić np. dwójkę i przepuścić do kolejnej klasy? WF to taki sam przedmiot jak każdy inny, dobre wyniki=dobra ocena.

Zaś w Polsce, WF jest traktowany jako zło konieczne, a tak naprawdę to bardzo ważny przedmiot, zwłaszcza w okresie największego rozwoju i wzrostu dziecka, gdy ciało się rozwija, itd. Możemy teraz obserwować tego efekty, gdy pokolenie dzisiejszych 20-latków skarży się na regularne bóle pleców czy stawów. Poprawna gimnastyka, poprawne cwiczenia, a nie tylko kopanie w piłkę bez ładu i składu lub unikanie WF regularnymi zwolnieniami, z pewnością znacznie zwiększyłaby sprawność naszej młodzieży. I jestem tego zdania, że WF powinien być w większej liczbie godzin tygodniowo, codziennie albo w wymiarze np. 6 lekcji.

[Stanisław Wieniawa]

Muszę jeszcze nauczyć się pływać.

[Ametyst I Dziecię]

Ja też. XD Ale wcześniej planuję zdobyć jakąś dyktatorską władzę i mianować się admirałem, bo to będzie bardzo śmieszne.

[Tymoteusz Dostojewski]

W młodości bardzo lubiłem wuef, skakałem z radości jak nasz wuefista opowiadał kawały. W czwartej klasie załapałem się na olimpiady, na których wygrywałem. Potem nawet zaniechałem udziału w nich udziału, gdyż w wieku nastoletnim często chorowałem. Jednak gdy miałem siedemnaście lat umiłowałem sobie wędrówki górskie, bo w każde wakacje wyjeżdżaliśmy na Sudety.