Karczma pod Mitrą i Pastorałem

[Aurelio de Medici y Zep]

Ciekawe rzeczy są też ze Ślązakami - z Księstwa Cieszyńskiego i z Górnego Śląska. Można spytać pana Barona Borysa von Targersdorf z Austro-Węgier, który pochodzi realnie z terenów Księstwa.

Dokładnie tak, mają bardzo ciekawą wymowę. Można powiedzieć, że wymawiają ortografię. "H" brzmi tam inaczej niż "ch", "rz" inaczej niż "ż", "ó" chyba też wymawiają tam inaczej (choć pewności nie mam). Nie wiem jak z wymową "ł", ale chyba zdarza się też wymowa tradycyjna. Oczywiście nie są to cechy języka występujące jedynie na Śląsku Cieszyńskim, ale tam można je z łatwością znaleźć. W większości kraju jest to bardzo trudne. Zresztą, tradycyjna wymowa "h" i "ł" to mój językowy fetysz

[Michał Franciszek Lisewicz]

Ciekawe. Chętnie bym to poznał.

Z tym że mnie chodziło o pewien jakby konflikt pomiędzy rzeczonymi grupami.

[Aurelio de Medici y Zep]

Akurat nie jestem stroną sporu, bo nie mam bliskich rodzinnych związków z Kaszubami lub Śląskiem, więc nie wiem o sporze za wiele i nie śmiem w niego wchodzić. Ale jeśli znajdzie się tu ktoś, kto stroną sporu jest, to chętnie ujrzę konfrontację

[Michał Franciszek Lisewicz]

Chodzi mi o spór pomiędzy odłamami Ślązaków. Ci z Cieszyńskiego uważają, że ci po drugiej stronie nie są prawdziwymi Ślązakami czy jakoś tak.

[Aurelio de Medici y Zep]

Oj, brzmi srogo.

[Michał Franciszek Lisewicz]

Polecam przeczytać: http://www.rzeczpospolitaobojganarodow.p...420#p48700
Tutaj sprostowanie JCKM i dalszą rozmowa na ten temat: https://forum.austro-wegry.org/viewtopic...6967#p6967

[Gagik Bagratyda]

Ciekawe rzeczy są też ze Ślązakami - z Księstwa Cieszyńskiego i z Górnego Śląska. Można spytać pana Barona Borysa von Targersdorf z Austro-Węgier, który pochodzi realnie z terenów Księstwa.

Dokładnie tak, mają bardzo ciekawą wymowę. Można powiedzieć, że wymawiają ortografię. "H" brzmi tam inaczej niż "ch", "rz" inaczej niż "ż", "ó" chyba też wymawiają tam inaczej (choć pewności nie mam). Nie wiem jak z wymową "ł", ale chyba zdarza się też wymowa tradycyjna. Oczywiście nie są to cechy języka występujące jedynie na Śląsku Cieszyńskim, ale tam można je z łatwością znaleźć. W większości kraju jest to bardzo trudne. Zresztą, tradycyjna wymowa "h" i "ł" to mój językowy fetysz

"H" i "rz" to chyba dawniej w całej Polsce wymawiano inaczej niż "ch" i "ż", ale (podobnie jak "ł") przetrwało to głównie na Kresach. Znajoma dziadków nie mogła się porozumieć z kelnerem na Ukrainie, bo użyła "h" zamiast "ch" (albo odwrotnie, nie pamiętam dokładnie). Natomiast śląskie "ó" zapisywane przez ślązakowców jako "ů" jest nieco zbliżone do niemieckiego "ö".


Kaszubski jest osobnym językiem, bo pochodzi od grupy pomorskiej języków lechickich (a polski wraz z dialektem śląskim nie).

[Michał Franciszek Lisewicz]

Ciekawi mnie to rozróżnienie w wymowie głosek i chciałbym je poznać. A kto wie? Może i nauczyć się stosować?

[Aurelio de Medici y Zep]

Oczywiście, że kaszubski jest osobnym językiem

Dokładnie, "h", "rz", "ó", "ł" i nieistniejące dziś niektóre samogłoski pochylone (np. "é", "á") wymawiano kiedyś powszechnie. Dziś ostały się w mowie Polaków na Kresach, części Podlasia, na Śląsku Cieszyńskim, w gwarze podhalańskiej i u osób, które na taką wymowę świadomie się zdecydowały (np. prof. Bralczyk świadomie przyjął dźwięczne "h"). "Ł" tradycyjne (tysiąca imion zresztą ) do niedawna spotykano jeszcze na scenie, w piosence i teatrze oraz w filmach. Uważano je za bardziej poprawne, ale też bardziej nośne (bo dawniej przecież nie stosowano nagłośnienia). Używali go m.in. Ewa Demarczyk, Mieczysław Fogg, Ludwik Sempoliński. Dziś jest w odwrocie, ale nadal naucza się go w szkołach aktorskich. Co ciekawe, jest to głoska bardzo podobna do rosyjskiego "ł". Ciekawe, że we wschodnich językach słowiańskich zdołało ono się zachować, a u nas zanikło. Podobnie zresztą z "h". Oj, długa ta dygresja 

[Gagik Bagratyda]

Co do kaszubskiego, to bardziej chciałem wyjaśnić, czemu śląski nie jest osobnym językiem (pomijając już kwestię tego, że nie ma w zasadzie jednego dialektu śląskiego, a liczne, różniące się od siebie gwary.