Odkrywanie Vaarlandu

[Piotr Pawłow]

Najdroższa, nie wiem czy to dobry pomysł, abyś brała udział w ekspedycji. Jesteś naszą najlepszą dyplomatką i wolałbym żebyś skupiła się na pracy nad naszymi stosunkami międzynarodowym, ale jeśli będziesz chciała brać udział w tak niebezpiecznym przedsięwzięciu to nie będę Ciebie zatrzymywał. 

[Taddeo Piccolomini]

Zalecam by Dwór Najjaśniejszej Imperatorki wraz z nią podążał ścieżką wydeptaną przez nas, jednak nie dalej niż dzień drogi by w każdej chwili można było porozumieć się poprzez posłów.

[Piotr Pawłow]

Pod wieczór w obozie ekspedycji rozległ się dźwięk bandury, a cały obóz rozpoczął śpiewać pieśń, której nauczył się Imperator Pawłow w Rzeczypospolitej od Kozaków, z którymi stacjonował w Połtawie.

[Taddeo Piccolomini]

Pod wodzą Najjaśniejszego Imperatora Piotra, ekspedycja płynęła pięknym pancernikiem ku lądowi Vaarlandzkiemu. W czasie podróży na Kontynent, Jego Najjaśniejszy Imperator tworzył atmosferę zaufania, braterstwa i przyjaźni.

[Piotr Pawłow]

Bracia, już niedługo ujrzymy brzeg Vaarlandu! Nasza podróż się zacznie w tym miejscu!  W końcu zejdziemy z pokładu i zawitamy na nowych ziemiach, które mogą się okazać złotą krainą, a możemy wpaść także w bagna i inne różne mokradła! Pamiętajcie, aby z wiarą w Boga Ojca Wszechmogącego odbyć tę podróż, a nikomu z nas nic się nie stanie! Slava Impierii! Slava Brodriji! 

[Piotr Pawłow]

Piotr wieczorem stanął na okręcie o ujrzał z oddali ląd. Głośno krzyknął; Bratia! Bierieg! Wszyscy wiedzieli, że już rano postawią stopy na brzegu i rozpocznie się podróż w głąb lądu. 

[Baltazar Dostojewski]

W ukryciu czekały oddziały SBU (Służby Bezpieczeństwa Uhrainy) chciały przywitać Cara i jego Świtę wraz z Baltazarem "a to sie ojczulek zadziwi jak zobaczy niespodziankę dla niego przygotowana " -pomyślał Baltazar przypatrując sie okrętom płynącym na lad.

[Taddeo Piccolomini]

Niezbyt pewni miejsca przybycia towarzysze Najjaśniejszego Imperatora w ostatni dzień przed wejściem w głąb lądu zarzucili sieci, by przez najbliższe dni mieć czym się posilić. Pierwszy udany połów zadziwił gwardzistów Imperatora, którzy ryby przynieśli do obejrzenia arcybiskupowi Tadeuszowi.

- Drodzy, wylądowaliśmy na samym wschodzie Vaarlandu, a ta ryba to Latimeria. Bóg na samym początku obdarzył nas tymi pożywnymi rybami, które wsadźcie w sól. Niech nikt bez przyrządzenia nie tyka tych ryb - łuski trzymają się na łańcuchach kości, które trzeba umiejętnie się pozbyć. Spędzę cały wieczór na tym.

---

- Najjaśniejszy, zamierzamy podążać na południe ku Bizancjum, czy na zachód ku Rzplitej?

[Piotr Pawłow]

Baltazarze, miło Cię widzieć co tu robisz i jak się tu dostałeś przed nami? Czy wyruszysz wraz z nami? 

Tadeuszu dobrze mieć tak obeznaną w rybach osobę, a co do kierunku marszu możemy ruszyć w stronę Rzeczypospolitej mam nadzieję, że będzie tam chociaż trochę cieplej niż tutaj. Powinniśmy odziać jakieś skóry, ponieważ inaczej możemy się szybko wychłodzić. 

[Taddeo Piccolomini]

Pierwszy zwiad wysłany.