Habemus Patriarcham X IV MMXXI

[Mikołaj Dreder]

Habemus Patriarcham!

w Bazylice Św. Pawła na Welii, dnia X, miesiąca IV, anno Domini MMXXI

[Mikołaj Dreder]

Habemus Patriarcham!

Najpierw biały dym, który unosił się nad Kaplicą Sykstyńską, a później dźwięk dzwonów Bazyliki Św. Pawła na Welii ożywił tłum zgromadzony przed tą wspaniałą świątynią. Zebrani wierni oczekiwali aż poznają tożsamość nowego Biskupa Powszechnego, następcy Jego Świątobliwości Piotra. Wszyscy bowiem oczekiwali zakończenia niezwykle długiego konklawe, które liczyło łącznie 10. głosowań. Późnym wieczorem biały dym, który pojawił się nad Sykstyną oznajmił wiernym, że Kolegium Kardynalskie dokonało wyboru XXXVII Biskupa Powszechnego, następcy Piotra I. Wierni, którzy trwali w modlitewnym skupieniu zaczęli wiwatować! Ich wiwaty stały się jeszcze bardziej donośne, gdy na balkonie Bazyliki Świętego Pawła dało zauważyć się wielkie poruszenie. Po chwili otwarły się duże drzwi prowadzące na loggię błogosławieństw, następnie odsłonięto czerwone sukna, zza których wyłonił się Dziekan Kolegium Kardynalskiego, Jego Eminencja Mikołaj Dreder. Jego Eminencja pozdrowił zebranych gestem dłoni, a po chwili, gdy wiwaty i oklaski ustały, a na Placu Świętego Pawła przed Bazyliką zapanowała idealna cisza, zwrócił się do zgromadzonych na placu przed Bazyliką:

[Mikołaj Dreder]

Sędziwy Kardynał Dziekan wziął głęboki wdech, po czym głośno krzyknął do mikrofonu, którzy trzymał jeden z usługujących monsignore:

Dilecti Fratelli e Sorelle!

Annuntio vobis gaudium magnum: habemus Patriarcham,
Eminentissimum ac Reverendissimum Dominum,
Dominum Avrelivm Lavrentivm,
Sanctæ Rotriæ Ecclesiæ Cardinalem Medices-Zep,
qui sibi nomen imposuit Pium Septum!

Natychmiast zabrzmiała salwa radości wśród zebranych na Placu Świętego Pawła. Lud zaczął pobożnie wiwatować na cześć nowego Patriarchy, Ojca Świętego Piusa VII i oczekiwać jego pojawienia się na balkonie, aby w tradycyjnej mowie powiedział do nich kilka słów oraz udzielił pierwszego błogosławieństwa. W tym czasie orkiestra wojskowa rozpoczęła grać marsze i rozpoczęły się przygotowania do ukazania na loggi błogosławieństw Jego Świątobliwości Piusa VII.

Vivat Pius Septus! Vivat Rotriae!

[Aurelio de Medici y Zep]

Fratelli e Sorelle carissimi!

Po długim i trudnym konklawe, stajemy przed Wami jako nowy Biskup Rotrii. Było to jednakże konklawe bardzo wartościowe i owocne w cenne myśli, które - daj Boże - przysłużą się naszemu pontyfikatowi. Wsparci modlitwą, radą i serdecznym słowem Najprzewielebniejszych Elektorów, zdecydowaliśmy się przyjąć wybór, ufając w wielką moc Waszego wsparcia przez cały nadchodzący czas naszej posługi.

Wpierw chcielibyśmy wspomnieć naszego Czcigodnego Poprzednika Piotra, który przedwcześnie zakończył czas Pawłowego Posługiwania. Pragniemy kontynuować jego dzieło reformy prawa i mieć będziemy w sercu ducha jego pontyfikatu.

Mamy wielką nadzieję, Umiłowani Bracia i Siostry, że będzie to pontyfikat intensywny, aktywny i odpowiedzialny. Co się tyczy tego ostatniego, dołożymy wszelkich starań o stan naszego zdrowia, abyśmy nigdy nie zaniemogli w aktywności. Gdyby zaś choroba nas dotknęła, niezwłocznie ustanowimy regencję. Natomiast, co nie daj Boże, jeśli realioza uniemożliwiłaby nam sprawne sterowanie Łodzią Kościoła, okupować Złotego Tronu nie będziemy i oddamy go, wzorem odpowiedzialności Umiłowanego Poprzednika, w ręce Następcy. Deklarujemy zatem, że nie będzie to pontyfikat smutku i marazmu. Gdybyśmy bowiem stali się nieudolni, zastąpi nas ktoś sprawniejszy. To z tego miejsca solennie deklarujemy i do tego się zobowiązujemy.

Pragniemy, podobnie do naszego Umiłowanego Poprzednika, aby rozpoczynający się pontyfikat przyniósł Rotrii gruntowną reformę prawa, która usprawni działanie Stolicy Świętej oraz kościołów partykularnych. Kontynuowali będziemy to wielkie dzieło rozpoczęte przez Jego Świątobliwość Piotra. Rotrię oddamy w ręce Następcy bogatszą o zmodernizowane prawo, z klarowniejszymi i łatwiejszymi do aplikowania przepisami, z mniejszą liczbą prawnych wątpliwości.

Zadbamy też o „osierocony” ryt welijski, który - mimo odejścia jego głównej twarzy - nie pójdzie w zapomnienie. Starożytne bizantyjskie śpiewy będą  gościły również w Stolicy Świętej, wspólnym sercu wszystkich kościołów.

Włożymy swe serce w złagodzenie i zażegnanie sporów, umocnienie przyjaźni, docenienie i dowartościowanie oddanych. Każdy wierny syn Kościoła będzie traktowany z uwagą i powagą, każde słowo będziemy brali do rozwagi i docenimy oraz nagrodzimy każdego, kogo zasługi będą za tym przemawiały.

Dołożymy również starań, by pontyfikat nasz zapisał się jako czas docenienia roli laikatu w Kościele Rotryjskim. Świeccy wierni są ogromnym skarbem wspólnoty. Będziemy wsłuchiwali się w głos mądrych i pobożnych mężów oraz dam, którym na sercu leży autentyczne dobro Kościoła i Stolicy Apostolskiej.

Strzec będziemy depozytu tradycji Kościoła, którą będziemy pielęgnowali i ubogacali, nigdy zaś nie tkniemy jej i nie naruszymy, nie zniszczymy, nie poddamy żadnym groźnym eksperymentom. Mieć będziemy w pamięci właściwe posłannictwo i rolę Kościoła Rotryjskiego w mikroświecie. Wszystko to, właściwie ubogacone i w razie konieczności odnowione, lecz nieskażone i w niczym nie zubożone, oddamy w ręce Następcy i przyszłych pokoleń wiernych, duchowieństwa i przyjaciół Kościoła Rotryjskiego.

Prosimy Was o wparcie podczas naszej posługi, abyśmy mogli w dniu jej zakończenia podziękować Bogu za czas dobry dla Rotrii, dla Kościoła i dla Patrymonium.

Przyjmijcie, Umiłowani, uroczyste błogosławieństwo Urbi et Orbi.

Sancti Apostoli Petrus et Paulus, de quorum  potestate et auctoritate confudimus, ipsi intercedat pro nobis ad Dominum. Et benedictio Dei omnipotentis: + Patris + et Filii + et Spiritus Sancti descendat super vos et maneat semper.

[Taddeo Piccolomini]

Vivat Ecclesiae! Vivat Patriarcha! Vivat Pius VII!

[Stanisław Wieniawa]

Vivat Pius! Vivat Rotria!

[Adalbertus Pronobis]

Vivat Rotriae! Vivat Pius!

[Joahim-von-R]

Vivat!

[Aurelio de Medici y Zep]

Wasze Eminencje,
Wasze Ekscelencje,
Przewielebny Księże,

z całego serca dziękujemy za wszelkie wiwaty i dobre słowa. Wiele znaczą dla nas na samym początku posługiwania. Dają one wiarę w to, że w trudach misji pasterskiej wesprą nas wierni synowie Kościoła.

Z apostolskim błogosławieństwem,
Pius PP. VII

[Piotr Pawłow]

Vivat Pius!
Gratuluję przyjacielu i Ojcze Święty! To wielki dzień dla Rotrii tak samo jak dla Brodrii i Noklezji!