V Synod Biskupi

[Aurelio de Medici y Zep]

Potwierdzam swą obecność.

[Mikołaj Dreder]

Jeszcze nie zaczęliśmy obrad, poczekamy chwilkę na przybycie wszystkich zainteresowanych. 

Ponadto od razu na początku obrad informujemy, że żadnej zgody na oddanie się pod protekcję innego państwa z naszej strony nie będzie. Bo po co? Co nam to da? Mamy swoje forum, stabilne i dobrą domenę. Nie ma sensu zmieniać tego stanu rzeczy. Żadnych realnych korzyści to nam nie przyniesie. Kurię zaś chcemy tak dostosować, aby była idealnie dopasowana do obecnych realiów mikronacyjnych. Mimo wszystko pomysł, aby zrezygnować z niej też nie jest nietrafiony. Kuria jest potrzebna, ale w innej, lepszej formie. Niestety przez wiele lat nie była ona tak aktywna, jak byśmy od niej tego oczekiwali, jednak po ostatnich reformach Kongregację ds. Kościoła i Duchowieństwa oraz da. Dyscypliny wielokrotnie udowadniały, że potrafią nam dać wiele jeśli chodzi o aktywność.

[Aurelio de Medici y Zep]

Tu się w pełni zgadzam.

[Stanisław Wieniawa]

Nadal uważam, że skoro nikt nie chce rozwoju Państwa Kościelnego, to powinniśmy oddać jego tereny pod opiekę jakiegoś innego, silnego państwa. Mamy od wieków dobry kontakt z RON - niech PKR stanie się ich dependencją tak, jak Urbino. Stamtąd może sprawować swoją władzę Patriarcha.

Inna opcja. Przekształćmy PKR w Watykan. Trzeba obciąć księstwa, zmniejszyć forum, bo i tak nic się nie dzieje. Pozostańmy tylko "sercem" Kościoła.

[Aurelio de Medici y Zep]

Tylko czy to rozwiąże problem znikomej aktywności? Lenna i "stowarzyszone" księstwa może nie grzeszą ostatnio żywotnością, ale przynajmniej od czasu do czasu stają się punktami zapalnymi różnych wydarzeń. Szkoda tracić ten dodatkowy pretekst to bycia aktywnym.

[Stanisław Wieniawa]

Kiedy były ostatnio aktywne? Cały rok w Rotrii jest martwotą. Jest kryzys taki, jak nigdy wcześniej. Mamy kolejny pontyfikat-widmo.

[Stanisław Dmowski]

Ileż to kryzysów człowiek widział na oczy, ile upadających państw. Największą jednak oznaką dla zgnicia państwa by było, gdyby o tym kryzysie nikt nie pisnął. A tu się mówi, to i pięknie. Są jeszcze widać ludzie, którym zależy. Niewiele tu żem zrobił, niewiele pogadał a mimo to Rotrię wspominam bardzo dobrze, pomimo rozlicznych mankamentów, błędów, które wytykałem. Ten kraj przypomina mi takiego opasłego niedźwiedzia, który leży sobie spokojnie przez nikogo nieniepokojony w gawrze. Nie rusza się, jakby nie żył. Ale gdy podejdzie się bliżej i ucha nadstawi to słychać chrapanie, czasem nosem pociąganie i prychanie. On żyje! Tak też i z Rotrią, która istnieć może dzięki oddaniu najbardziej zasłużonych, tych, których ruchy może już nie takie żwawe, błysk oka nie ten, ale rozum cały czas w dobrym pędzie. Radować się należy z ich lojalności, przywiązania i wykonanej pracy, bo wielu tworom takich osób zabrakło i marnie przez to skończyły. Naturalnie, zmian trzeba, trzeba o nich dyskutować, zastanawiać się, to dobra metoda. Ale w jedności, w poszanowaniu! Tam, gdzie rozłam tam i grzech się czai a gdzie grzech to pewno i Czarny nastaje, co by człowieka zatracić. Schizmy były, potem gasły a Rotria stoi. Niech postoi jeszcze!

[Krzysztof Windsor]

Nadal uważam, że skoro nikt nie chce rozwoju Państwa Kościelnego, to powinniśmy oddać jego tereny pod opiekę jakiegoś innego, silnego państwa. Mamy od wieków dobry kontakt z RON - niech PKR stanie się ich dependencją tak, jak Urbino. Stamtąd może sprawować swoją władzę Patriarcha.

Inna opcja. Przekształćmy PKR w Watykan. Trzeba obciąć księstwa, zmniejszyć forum, bo i tak nic się nie dzieje. Pozostańmy tylko "sercem" Kościoła.

Jestem za.

[Miguel de Catalan]

Ileż to kryzysów człowiek widział na oczy, ile upadających państw. Największą jednak oznaką dla zgnicia państwa by było, gdyby o tym kryzysie nikt nie pisnął. A tu się mówi, to i pięknie. Są jeszcze widać ludzie, którym zależy. Niewiele tu żem zrobił, niewiele pogadał a mimo to Rotrię wspominam bardzo dobrze, pomimo rozlicznych mankamentów, błędów, które wytykałem. Ten kraj przypomina mi takiego opasłego niedźwiedzia, który leży sobie spokojnie przez nikogo nieniepokojony w gawrze. Nie rusza się, jakby nie żył. Ale gdy podejdzie się bliżej i ucha nadstawi to słychać chrapanie, czasem nosem pociąganie i prychanie. On żyje! Tak też i z Rotrią, która istnieć może dzięki oddaniu najbardziej zasłużonych, tych, których ruchy może już nie takie żwawe, błysk oka nie ten, ale rozum cały czas w dobrym pędzie. Radować się należy z ich lojalności, przywiązania i wykonanej pracy, bo wielu tworom takich osób zabrakło i marnie przez to skończyły. Naturalnie, zmian trzeba, trzeba o nich dyskutować, zastanawiać się, to dobra metoda. Ale w jedności, w poszanowaniu!  Tam, gdzie rozłam tam i grzech się czai a gdzie grzech to pewno i Czarny nastaje, co by człowieka zatracić. Schizmy były, potem gasły a Rotria stoi. Niech postoi jeszcze!

Chyba trafne spostrzeżenie, albowiem gdy się tego niedźwiedzia szturchnie kijem to sie przebudza machając w stronę zakłócającego jej spokój łapą z ostrymi pazurami. Choć ostatnio to raczej te pazury są schowane i wygląda to jak odpędzanie uciążliwego komara co krąży wokół i bzyczy przeszkadzając.  Ale dobrze, że krąży bo przynajmniej coś się dzieje. Ale wróćmy może do głównego wątku a nie krążmy po obrazach Rotrii.
W RON na synodzie coś się dzieje, tymczasem Rotria zamarła... Mamy weekend, a to chyba czas wolny. Zatem można coś poklikać w mikronacje.

[Stanisław Wieniawa]

W Rotrii nic się nie zmieni.