Inwestytura diakonatu Salvatore Rossiego w Duomo di Milano

[Tymoteusz Dostojewski]

Inwestytura Diakońska Salvatore Rossiego

Do kościoła zmierza procesja. Prowadzi ją diakon z dymiącą kadzielnicą, za nim akolici, krucyfiks i duchowieństwo wedle hierarchii. Podąża też kandydat na diakona ubrany w albę. Na samym końcu idzie biskup Wieniawa ubrany w szaty pontyfikalne. Obecny w liturgii biskup Dostojewski mówi:

---

Najprzewielebniejszy Ojcze, święta Matka Kościół Rotryjski domaga się, abyś tego Brata wyniósł do godności diakona.

[Stanisław Wieniawa]

Czy wiesz, że jest tego godzien?

[Tymoteusz Dostojewski]

O ile ułomność ludzka mi pozwala, zaświadczam, że jest tego godzien.

[Stanisław Wieniawa]

Aby się upewnić, czy jesteś godzien tego urzędu zadam Ci  Synu pytania.

Czy chcesz dobrowolnie i świadomie przyjąć godność diakona?

[Salvatore Rossi]

Chcę.

[Stanisław Wieniawa]

Czy chcesz kontynuować naukę, abyś był godnym przyjęcia godności prezbiteratu?

[Salvatore Rossi]

Chcę z Bożą pomocą.

[Stanisław Wieniawa]

Czy mi, moim następcom i Najwyższemu Kapłanowi oraz Jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

[Salvatore Rossi]

Przyrzekam.

[Tymoteusz Dostojewski]

Biskup nakłada nowemu diakonowi dalmatykę.