Frahryzm- pradawna religia samundyjska, która istniała od zawsze, obecnie zapomniana ale odbudowana na nowo przez plemię Katabonga.
Generalnie Frahryzm uznaje, że stopienie się z naturą i czerpanie z niej doświadczeń duchowych jest słuszne.
Są cztery podstawowe zasady wiary:
1. Szacunek dla świętej księgi Utakatifu (świętość)
2. Wiara w reinkarnację
3. Wiara w karmę
4. Dążenie do wyzwolenia duchowego
5. Dążenie do równowagi z siłami natury.
Głównym bóstwem jest Frahra- Ojciec Słońce.
Uważa się, że Frahra jest najpotężniejszym z bóstw, potrafi ogrzać, daje roślinom światło potrzebne do ich wzrostu,
osusza powodzie ale i potrafi spalić wszystko w jednej chwili.
Jest dobroduszny, a jednocześnie nieobliczalny.
Istnieją obok niego dwa mniejsze bóstwa- pomocnicy:
Upepo– wiatr, zazwyczaj ciepły
Jangwa– pustynia, zawsze nieobliczalna i wciąż wszechobecna.
Na czele Frahryzmu stoi szaman, pełni on rolę pośrednika między bóstwem i ludźmi.
Według Frahryzmu po śmierci następuje rozpad człowieka na „promienie”.
Frahryści przyjmują, że nie ma nic trwałego, co mogłoby przechodzić do następnego życia. Karma z poprzedniego życia może jednak mieć wpływ na następne. Kolejne życie jest różne od poprzedniego, ale ma na nie wpływ poprzednia karma. Strumień świadomości, niosący w sobie karmiczne nasiona z poprzednich żywotów manifestuje się w kolejnym ciele, którego kształt i miejsce odrodzenia zależne jest od dobrych lub złych uczynków za życia. Człowiek może odrodzić się pod różnymi postaciami, jako człowiek, zwierzę, drzewo lub kwiat. We Frahryźmie dlatego tak szanuje się istoty żyjące oraz przyrodę.
