Przywilej Gelloński nadał naszej Prowincji Książe Sarmacji dekretem nr
180
z 19 października 2004 r.
A oto podstawowe postanowienia:
„Obywatelstwo gellońskie ze szlachectwem naszym ma być połączone.
Przeto, obywatel gelloński sarmackie szlachectwo i tytuł kawalera
przez się nabywa, chyba żeby szlachcicem naszym był wcześniej. Jeśliby
jednak gelloński obywatel szlachcica miano utracił, nawet w inny
sposób nabyte, przez to i gellońskim obywatelem być przestanie. Gdyby
zaś szlachcic nasz, który by tytuł kawalera przez obywatelstwo
gellońskie nabył, obywatelstwo to utracił, tym samym poczet szlachty
naszej opuści, chyba że tytuł wyższy od kawalera już nosi.”
„Obywatelstwa gellońskiego ten nie nabędzie, kto by obywatelstwa
sarmackiego nie posiadał. Obywatelstwa, a przez to szlachectwa naszego
także ten nie uzyska, kto by w ciągu siedmiu dni od dnia, w którym
namiestnik Gellonii gellońskie obywatelstwo mu przyzna, publicznej
przysięgi na wierność nam, księstwu i jego prawom nie złożył”.
„Namiestnik Gellonii obywatelstwo gellońskie nadawać w imieniu swoim
będzie, zaś szlachectwo sarmackie w imieniu naszym. Jako że gellońskie
obywatelstwo ze szlachectwem ma być połączone, a szlachectwo tych
wyróżnia, którzy dla kraju naszego wiele dobra zdziałali, namiestnik
obywatelstwo gellońskie tylko temu nada, którego nam zasługi dla
Korony lub prowincji naszej Gellonii oraz wierną postawę wykaże, a my
na to naszą zgodę wyrazimy”.
„Gdyby tak się stało, że gelloński obywatel tytuł kawalera noszący
złożonej przysiędze się sprzeniewierzy, a szlachectwo swoje z rąk
namiestnika Gellonii otrzymał, namiestnikowi temu surowe prawo do
pozbawienia krzywoprzysięzcy tytułu szlachcica przyznajemy”.