Historia Marchii Trzyczaszkowskiej

Rozdział V

W 1849 roku nowym królem Lazarii został Ludwik Spokojny. Urodził się on w roku 1801 jako najstarszy syn wojewody trzyczaszkowskiego, Ludwika Gniewnego. W niczym nie przypominał swojego ojca, nad walkę przedkładał współpracę, nad podbój zaś budowę. Po śmierci ojca w roku 1832 odziedziczył urząd wojewody trzyczaszkowskiego, przez co - zgodnie z ustaleniami podjętymi w 1715 - został elektorem książęcym. Jako wojewoda dał się poznać jako znakomity organizator i sprawiedliwy rządca. Chętnie otaczał się filozofami i ludźmi sztuki. Chciał przeobrazić Lazarię w sprawiedliwe i dostatnie królestwo.

Swoje rządy rozpoczął od nadania państwu Karty Konstytucyjnej, zapewniającej ochronę władz wszystkim poddanym oraz znoszącej dotychczasowe przywileje feudalne. Był w stanie to uczynić z uwagi na wyjątkowo dogodną sytuację ekonomiczną kraju - w Lazarii rozpoczęła się rewolucja przemysłowa, co spowodowało, iż możni postanowili szukać innego źródła wpływów. Rządy Ludwika Spokojnego przyniosły dobrobyt państwu.

Ludwik Spokojny zmarł w wieku 78 lat w roku 1879 jako powszechnie szanowany władca. Po jego śmierci królem został wybrany jego syn, Ludwik II, który kontynuował politykę ojca. Ludwik II został stracony w 1939 roku podczas najazdu obcych wojsk. W tym roku bowiem rozpoczęła się Wielka Wojna, która ogarnęła swym zasięgiem także wyspę Sarmację.

Wojna zakończyła się w 1945 roku, a Lazaria już nigdy nie była tym państwem co kiedyś. Królestwo zostało zastąpione przez Księstwo. Zostały zlikwidowane domeny wojewodów. Kraj podzielono na prowincje. Jedna z nich nosi historyczną nazwę - Trzyczaszkowo. Jak łatwo zauważyć ziemie te są ściśle związane z historią całej wyspy. To dzięki władcą Trzyczaszkowa dwukrotnie wyspa była jednoczona pod jednym berłem. Dzięki władcom Trzyczaszkowa osiągała swój największy rozkwit. Dziś istnieje szansa by powtórzyć osiągnięcia naszych pradziadów...