Antologia ta mieści wszystkie zabytki znajdujące się na terenie Księstwa Sarmacji. Jako zabytki rozumiemy wszelkie rzeczy (a więc budynki, dzieła sztuki czy narzędzia), które są dziełem człowieka lub są związane z jego działalnością i stanowią świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, a które powinny być zachowane ze względu na swoją wartość artystyczną, naukową i historyczną. Do zabytków na potrzeby tego zbioru zalicza się także wszelkie twory przyrody, które powinny, ze względu na swą niepodważalną wartość, być zachowane dla następnych pokoleń w nienaruszonym stanie.
Wszystkie zabytki Księstwa Sarmacji przypisywane są do następujących kategorii:
zabytki architektoniczne, czyli wszelkiego rodzaju nieruchomości, place, pomniki, obeliski, zespoły budynków, także parki czy skwery,
zabytki archeologiczne, czyli zabytki nieruchome będące powierzchniową, podziemną lub podwodną pozostałością egzystencji i działalności człowieka, złożone z nawarstwień kulturowych i znajdujących się w nich wytworów bądź ich śladów albo zabytki ruchome, będące tymi wytworami,
zabytki kultury, czyli wszelkiego rodzaju przedmioty będące owocem myśli ludzkiej, a więc dzieła sztuki (obrazy, utwory muzyczne, utwory literackie), oraz inne przedmioty będące wyróżnikiem sarmackiej i innych kultur.
zabytki przyrody, czyli obszary i gatunki zasługujące na ochronę.
Zabytki te dzielą się jeszcze na podkategorie, nadawane przez Ministerstwo. Są to:
Parki Narodowe, czyli obszary wyróżniające się szczególnymi w obrębie całego kraju wartościami przyrodniczymi, naukowymi, społecznymi, kulturowymi i edukacyjnymi, o powierzchni nie mniejszej niż 1000 ha, na których ochronie podlega cała przyroda oraz walory krajobrazowe,
Rezerwaty Przyrody obejmują obszary zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym, ekosystemy, ostoje i siedliska przyrodnicze, a także siedliska roślin, siedliska zwierząt i siedliska grzybów oraz twory i składniki przyrody nieożywionej, wyróżniające się szczególnymi w obrębie prowincji wartościami przyrodniczymi, naukowymi, kulturowymi lub walorami krajobrazowymi,
Parki krajobrazowe obejmują obszary chronione ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe, w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju,
Pomnikami przyrody są pojedyncze twory przyrody ożywionej i nieożywionej lub ich skupienia o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej lub krajobrazowej oraz odznaczające się indywidualnymi cechami, wyróżniającymi je wśród innych tworów, okazałych rozmiarów drzewa, krzewy gatunków rodzimych lub obcych, źródła, wodospady, wywierzyska, skałki, jary, głazy narzutowe oraz jaskinie.
Gatunki chronione to przedstawiciele flory i fauny charakterystyczne dla danego terenu, których znaczenie dla eksostemu jest znaczące, a istnienie w jakimś stopniu zagrożone.
Dotychczasowy podział zabytków na klasy był wątpliwy i niewiele wnoszący do sprawy. Dlatego w przekonaniu, że wszystkie zabytki są de facto tak samo ważne, został zniesiony. Ustanowiono natomiast dwa specjalne statusy dla zabytków o znaczeniu wybitnym:
Pomnik vkultury to zabytki i zespoły zabytkowe o najwyższej wartości artystycznej, historycznej i naukowej w skali vświatowej,
Pomnik vnatury to obszary, skupiska roślin, zwierząt bądź gatunki o wartości wyróżniającej się w skali całego mikroświata.