Nr inwentaryzacyjny:
Kategoria: Zabytek architektoniczny
Kategoria specjalna:
Prowincja: Rzeczpospolita Sclavińska
Miejscowosc: Eldorat
Autor opisu: Mateusz von Lichtenstein-Iontz
Ostatnia modyfikacja: 2008-11-15
Znajdujący się na jednym z eldorackich placów kamienny obelisk to najważniejsze zachowane w Rzeczpospolitej Sclavińskiej świadectwo czasów pogańskich. Naukowcy nie są zgodni co do jego oryginalnego przeznaczenia - najprawdopodobniej stanowił obiekt kultu, ustawiony w jednej ze świątyń (których ruiny można zwiedzać do dziś) w okolicznych lasach. Możliwa jest też hipoteza, iż stanowił pomnik któregoś z dawnych wodzów. Istnieją rozbieżności co do dokładniejszej daty jego wykonania, lecz pewne jest, że powstał między IV a V wiekiem naszej ery. Z kronik wiadomo, że podczas chrystianizacji tych ziem został przetransportowany do miasta i ustawiony przed kościołem parafialnym na cześć męczenników zamordowanych przez pogan. Gdy w XVI wieku kościół doszczętnie spłonął, obelisk (o którego pochodzeniu już zapomniano) ustawiono na Starówce, w pobliżu Starego Rynku, gdzie znajduje się do dziś.
Obiekt jest unikalny, gdyż jako jedyny zabytek tego typu zachował się w praktycznie nienaruszonym stanie. Doskonale zaprojektowany i precyzyjnie wykonany, świadczy o dość wysokim poziomie rozwoju cywilizacyjnego dawnych mieszkańców doliny Eldy. Wyróżnia się również materiałem, z którego go wykonano - monumenty na cześć lokalnych bóstw stawiono zwykle z drewna. Nie jest pokryty żadnymi inskrypcjami, co również jest jego charakterystyczną cechą.
Obelisk od zawsze intrygował mieszkańców stolicy Sclavinii. Wiele znanych legend jest z nim związanych, a według najpopularniejszej słup zapewnia wszystkim mieszkającym tu ludziom dobrobyt i pomyślność.