Nr inwentaryzacyjny:
Kategoria: Zabytek architektoniczny
Kategoria specjalna:
Prowincja: Gellonia i Starosarmacja
Miejscowosc: Grodzisk
Autor opisu: Incisive
Ostatnia modyfikacja: 2008-11-25
Cmentarz daleko za starymi murami miasta był umieszczony, by zaraza nijaka przeleźć z niego nie chciała. Wokół niego mury kamienne wzniesione zostały, przez wieki całe w coraz to innym miejscu stawiane, by plac nowy dla zmarłych był dostępny, istny labirynt tworząc. Brama onegdaj piękna, rzeźbiona w brązie ku ziemi jednym skrzydłem się chyli, jakby pokłon zmarłym i kaplicy stojącej przy niej oddać chciała.
A kaplica owa niezwykła. I choć dawno nikt przy niej liści posprzątać nawet nie chciał, spadających ze starych drzew bez ruchu górującym nad tym wspaniałym przybytkiem, to dostojeństwo jej przez gałęzie czerwienią cegieł przebija. Ciemne oczodoły dawno wybitych okien na mogiły patrzą, niejednokrotnie prastare, kopcami niewielkimi będące, bez pomnika czy znaku jakiego kto i jak długo spoczywać tu może, czasem młodsze znacznie, choć po mchu samym poznać można, że lat kilkaset mieć mogą.
Są tu mogiły i duże i małe. Niektóre przepychem swym zadziwić mogące nie jedno mieszkanie, na które właściciel grosza skąpił, niektóre zaś tak proste, że nieuważny żałobnik przechodząc po nim nawet zauważyć tego nie zdołał.
Tak właśnie na dzień dzisiejszy cmentarz stary wygląda, co słowem swym świadczyć mogę.