Nr inwentaryzacyjny: 2/AUT/2/0308
Kategoria: Zabytek architektoniczny
Kategoria specjalna:
Prowincja: Gellonia i Starosarmacja
Miejscowosc: Auterra
Autor opisu: Adrian Scott
Ostatnia modyfikacja: 2008-03-25
Rezydencja Hrabiego Loardii jest typowym przykładem architektury barokowej, znajduje się ona na przedmieściach Auttery otoczona wspaniałym Parkiem Bacarellego. Pierwszym pałacem jaki wznosił się na tym miejscu była rezydencja należąca do cara Iwana VI, który praktycznie w niej nie przebywał. W 1779 roku, kiedy na terenach Hrabstwa Loardii upadł komunizm lokalni partyzanci podpalili carską rezydencję, spłonęła ona pozostawiając po sobie posępne resztki elewacji frontowej. Podczas kontrofensywy komunistów podpalony został park okalający niegdyś pałac, spłonął doszczętnie, ocalał jedynie osmalony posąg Iwana VI, który po dziś dzień przeraża spacerujących turystów. Nowe światło nad pałacem miało zaświecić w 1890 roku kiedy znany i szanowany magnat zainteresował się terenami rezydencji jako potencjalnym miejscem jego zamieszkania. Niestety, magnat ostatecznie zbudował swoją rezydencję w centrum Auttery, a pozostałości carskiego pałacu zostały usunięte, z wyjątkiem w/w posągu Iwana VI. Dopiero w 1901 roku ówczesny Hrabia Loardii Józef de Aprelau postanowił odtworzyć Park Bacarellego (pracy podjął się wybitny projektant ozdobnych parków Marcus Speer), a wkrótce po tym wznieść na fundamentach dworu Iwana VI pałac, w którym miał mieszkać on i przyszli hrabiowie Loardii. Architektem rezydencji został Johan Grey, który zaprojektował barokowy, dwuskrzydłowy pałac, którego szczyty miały zdobić wykonane w Terytorium Koronnym posągi. Budowę pałacu ukończono w 1914 roku, zaś park odzyskał dawną świetność dopiero w roku 1930. W 1934 r. tuż przed śmiercią Aprelau zlecił budowę miedzianej kopuły, której budowę ukończono dwadzieścia dni po jego pogrzebie. W następnych latach kolejni hrabiowie Loardii rozbudowywali pałac, najsłynniejszą częścią pałacu dodaną po śmierci Aprelau’a jest bez wątpienia sala balowa, którą kazał zbudować Ludwik II pod wcześniej wymienioną kopułą. Ostatnia przebudowa rezydencji miała miejsce w roku 1963, a już w 1970 roku Rezydencja Hrabiego Loardii została wpisana do rejestru zabytków.
Część pałacu została udostępniona do zwiedzania, cena biletu to zaledwie 0.5 lt, a odwiedzić rezydencję naprawdę warto, chociażby ze względu na wystawianą wewnątrz kolekcję obrazów i rzeźb barokowych.